SingaporeandMe

Afgelopen weekend zijn we in Singapore’s hel beland. Op onze trouwdag nog wel. We kwamen er gelukkig ook weer uit. Uit die hel dan, dat huwelijk houdt stevig stand.

Hungry Ghost Festival

Singapore: “A multiracial, multicultural, multiherritage forms the backbone of the city’s character”. Dit is op straat te zien en te beleven. Iedere maand is er wel een ‘festival’ met een tintje. Van mid-augustus tot mid-september staat Singapore in het teken van ‘the Hungry Ghost Festival’ en het ‘Mooncake festival’. Beide komen uit de Chinese cultuur.

Het ‘hungry ghost festival’ valt in de 7^e maand van de maankalender. De poorten van de hel staan open en de dolende geesten keren terug naar de aarde. Mensen leggen offers neer bij altaars (eten, drinken, snoep en ook geld) en verbranden papieren relikwieën om de dolende geesten rustig te houden. Als de dolende geesten niet worden gekalmeerd dan gaan ze zich misdragen. Dat is ook de reden dat je deze maand een aantal dingen moet laten of mijden: je was ’s nachts buiten laten hangen, te dicht tegen een muur aan staan, de laatste bus of MRT nemen, je benen scheren, niet fluiten in de nacht en zo zijn er nog wat.

Discussie

Zo stelt hij met een zwaar Singaporees accent dat deze traditie bestaat uit bijgeloof en commerciële onzin.

Evolutie van dit festival in het moderne Singapore

We zijn nieuwsgierig naar meer over de cultuur van Singapore en wonen afgelopen weekend een lezing bij: ‘de evolutie van de 7^e maand van de maankalender, van het imperialistisch China naar het moderne Singapore’. In twee uur worden we meegenomen in de herkomst van dit festival tot de huidige wijze van viering in Singapore.

Mijn recap:

• Dit festival komt voort uit het Boeddhisme en Taoism. De maand was gekoppeld aan de oogstmaand april, geografisch is die maand mee verplaatst en hier dus maand 7;
• Er was een voorouder van een man, de voorouder was een hongerige moeder in de geestes(onder)wereld, en die man kreeg opdracht om haar offers te brengen;
• In het huidige Singapore wordt het festival nog steeds gevierd, maar de jongere generatie lijkt het niet meer zo actief te doen;
• Offers worden gebracht naar een voor iedere community eigen offerplek: een huis (uitgesproken als Hoeie). Of die offerplek huis heet of de community is me niet helemaal duidelijk.

De sprekers (twee) vertellen boeiend en beeldend. De tweede spreker plaatst het festival in het hier en nu. Zijn aangekondigde discussie, waar hij erg naar uit kijkt, blijkt zich volledig af te spelen in zijn persoon. Dat doet hij met verve. Hij wisselt van stemmetjes en dialect om de discussie te vertolken. Zo stelt hij met een zwaar Singaporees accent die een scepticus vertolkt, dat deze traditie bestaat uit bijgeloof en commerciële onzin. Met zijn professor stem weerlegt hij dat: een eeuwenoude traditie (er bestaan transcripties uit de 6^e eeuw over dit fenomeen) die al zo lang bestaat, de bedoeling en de waarheid daarmee op zichzelf bewijst.

Moeder in de onderwereld

De vragen rollen ondertussen door mijn hoofd. Wat is dan de bedoeling en wat is de waarheid? Waarom zit moeder in de onderwereld en heeft ze honger? En er van uitgaande dat moeder daar niet zit wegens goed gedrag, waarom wordt ze dan geholpen? Zijn de dolende geesten afhankelijk van de offers om uit de onderwereld te mogen komen? Hoe blijf je uit de onderwereld? Waar ben je na de dood als je niet in de onderwereld bent?

Samsara

Boeddhisten streven naar Nirvana: de bevrijding uit Samsara, de eeuwige cyclus van wedergeboorten.

Afijn, om mijn huwelijk niet in gevaar te brengen – mijn gepraat stoort manlief – hou ik op met mijn vragen te delen met mijn buurvrouw. Ik hoop mijn antwoorden te vinden in de hel van Singapore. Oftewel Hell’s museum, onderdeel van HawPar Villa, waar we na de lezing naar toegaan. Een museum waar menig Singaporean als kind nachtmerries van kreeg.

Hell’s museum

Hell’s museum begint met een veilige en museumwaardige uitleg van de diverse wereldwijde geloofsstromen, de overeenkomsten daartussen en de rituelen rondom de dood. Mijn laatste vraag wordt bevestigend beantwoord: Boeddhisten streven naar Nirvana. Dat is de bevrijding uit Samsara, de eeuwige cyclus van wedergeboorten. En voor mijn andere vragen, word ik vriendelijk naar de hel verwezen.

Poorten van de hel

Na het museum, komen we bij de poort van de hel waar ‘Ox-head’ en ‘Horse-face’ de toegang bewaken. Hell’s museum bestaat uit de “10 Courts of Hell”. In Court 1 oordeelt King Qinguang over je zonden en daden. Ben je daar vrij van? Dan krijg je een FastPass over de gouden brug naar het paradijs. Heb je wat op je kerfstok maar wordt dit gecompenseerd door ‘goed’ dan mag je over de zilveren brug. Ook naar het paradijs.

En dan volgt het gruwelijke en expliciete deel: de volgende 8 courts. Per Court is er een opsomming van overtredingen met de daaraan gekoppelde strafmaat. Je kunt dus vooraf opzoeken naar welke court(s) jij verbannen wordt 😐.

Voorbeelden:

• Ondankbaar en disrespectvol geweest naar ouderen?
  Court 3 – je hart wordt er uit gerukt!
• Leningen verstrekt met exorbitante rentes?
  Court 5 – je wordt op een heuvel van messen gegooid!
• In bezit van pornografisch materiaal?
  Court 6 – Je wordt in tweeën gezaagd.
• Gespiekt bij een examen?
  Court 8 – Je ingewanden en organen worden er uit gerukt.

Hungry ghosts

En dan zijn er nog ‘the hungry ghosts’. Zij bevinden zich tussen de wereld van de levenden en de wereld van de doden en hebben eeuwige honger en dorst. Daartoe veroordeeld omdat ze een boosaardig leven hebben geleid (moord, hebzucht, seksueel misbruik etc.). ‘The hungry ghosts’ kunnen alleen bevrijd worden door offers en vergevingsgezindheid van de aardse wezens.

Ik vind het fascinerend om deze verhalen achter de (commerciële) tradities te ontdekken. De op angst gestoelde vrees voor het leven vertaald naar het goed doen in het hier en nu, voert de boventoon in de oorsprong van de tradities. Maar de oorsprong van de traditie lijkt niet meer zozeer wat we vandaag weten en naleven. Wat overblijft is het koesteren van de tradities, de uitingen: de vieringen en de versieringen. Net als dat in Nederland voor velen geldt met het kerstdiner en de paashaas. De scheidslijnen van het geloof vervagen en de gemeenschapszin, als we het goed doen, groeit door samen te vieren.

Tot slot

Ik ga mijn was, die al nachten buiten hangt, nu toch maar opruimen. Wellicht dat de dolende geest die mij al dagen hoofdpijn bezorgd, daarmee een ander slachtoffer gaat zoeken. Ondertussen gaan we richting ‘the Moon Cake Festival’. En in November kijken we uit naar het ‘Deepavali Festival’, dat een Hindoestaanse oorsprong heeft. Ook een Public Holiday in Singapore, die hier verspreid zijn over de vier meest voorkomende geloven.

Mijn eerdere blogs zijn terug te lezen op mijn website SingaporeandMe. En ook voor de prachtigste Singapore parken en leukste eetplekjes kun je hier terecht! Voor meer Singapore foto’s en tips kun je me volgen op Instagram. Vind je het leuk om mijn blogs en Posts te lezen? Het delen en liken ervan wordt zeer gewaardeerd 😍 EN een reactie onder mijn blog is heel welkom ❤️. Juist ook als ik je niet persoonlijk ken.

---

🇬🇧 Singapore’s Hell

Last weekend, we found ourselves in Singapore’s hell, of all places, on our wedding anniversary. Fortunately, we made it out of that hell, and our marriage still stands strong.

Hungry Ghost Festival

Singapore: “A multiracial, multicultural, multiherritage forms the backbone of the city’s character”. Which is evident and experienced on its streets. Every month, there’s some kind of festival with its unique flavor. Mid-august to mid-september is all about the “Hungry Ghost Festival” and the “Mooncake Festival,” both of which have Chinese origins.

The “Hungry Ghost Festival” falls in the 7th month of the lunar calendar. During this time, the gates of hell open, and wandering spirits return to Earth. Offerings are made to appease these spirits, including food, drinks, paper relics, and money. If these wandering spirits aren’t appeased, they might misbehave. That’s why there are certain things you should avoid or refrain from doing this month: leaving your laundry out at night, standing too close to a wall, taking the last bus or MRT, shaving your legs, whistle at night, and more.

Discussion

With a heavy Singaporean accent, he argued that this tradition was based on superstition and commercial nonsense.

Evolution of this festival in modern Singapore

Curious and eager to learn more about the culture in Singapore, we attended a lecture over the weekend: “The Evolution of the 7th Month in the Lunar Calendar, from Imperial China to Modern Singapore.” In two hours, we were taken on a journey from the origins of this festival to its current celebration in Singapore.

My recap from memory:

• This festival has its roots in Buddhism and Taoism. Originally, it was associated with the April harvest month, but its timing shifted for Singapore, making it the 7th month.
• There was an ancestor of a man, a hungry mother in the spirit world, who was tasked with making offerings for her.
• In present-day Singapore, the festival is still celebrated, but the younger generation seems less involved.
• Offerings are made at a community-specific place known as a “huis” (pronounced as “Hoeie”).

The two speakers were engaging and vivid in their presentation. The second speaker placed the festival in the contemporary context and eagerly anticipated a discussion, which turned out to be entirely within himself. He skillfully switched voices and dialects to convey the debate. With a heavy Singaporean accent, he argued that this tradition was based on superstition and commercial nonsense. In his professorial voice, he countered that it was an ancient tradition (transcriptions dating back to the 6th century) that had stood the test of time, proving its significance and truth.

Significance and truth

Questions kept swirling in my mind. What is the significance and truth? Why is the mother in the underworld, and why is she hungry? Assuming she’s not there for good behavior, why is she helped? Are the wandering spirits dependent on offerings to leave the underworld? How do you avoid the underworld? Where do you go after death if you’re not in the underworld?

Samsara

Buddhists strive for Nirvana, liberation from Samsara, the eternal cycle of reincarnation.

To avoid endangering my marriage, I stopped interrogating my neighbor and hope to find answers in Singapore’s hell, or rather, Hell’s Museum. A museum that gave many Singaporeans nightmares as children, and I completely understand why.

Hell’s Museum

Hell’s Museum starts with a safe and museum-worthy explanation of various global belief systems, their commonalities, and death rituals. My last question is answered: indeed, Buddhists strive for Nirvana, liberation from Samsara, the eternal cycle of reincarnation. As for my other questions, I am kindly referred to hell 😉.

After the museum, we arrive at the gates of hell, guarded by “ox-head” and “horse-face.” Hell’s Museum consists of the “10 Courts of Hell.” Court 1 is where King Qinguang judges your sins and deeds. If you are free of sins there, you get a fast pass over the golden bridge to paradise. If you have some transgressions but also some “good” deeds to your name, you may cross the silver bridge to paradise.

Courts of hell

Then comes the gruesome and explicit part: the remaining 8 courts to which you are banished depending on your sins and deeds. For each court, there is a list of offenses with associated punishments. You can just check to which court you will be banned 😐.

Examples:

• Been ungrateful and disrespectful to elders? Court 3 – your heart is ripped out!
• Lended money at exorbitant interest rates? Court 5 – you are thrown onto a hill of knives!
• In possession of pornographic material? You are sawn in two.
• Cheated in an exam? Your entrails and organs are ripped out.

At the end

To leave nothing to the imagination, these courts with all their horrors are explicitly depicted! And at the end of the tunnel, there is also light. Court 10, “the wheel of reincarnation,” and the “Pavilion of Forgetfulness” (Meng-Po Pavilion). King Zhuanlun delivers the final judgment after you have been punished in one of the courts. Depending on his judgment, you are reincarnated as a human or an animal, and Meng-Po brews a drink for you to forget everything from your past life.

And then there are “the hungry ghosts.” These are people whose deaths have been violent or unfortunate or who are born from greed and unfulfilled desires in their lives. They exist between the world of the living and the world of the dead and have eternal hunger and thirst. “The hungry ghosts” can only be freed through offerings and forgiveness from earthly beings.

I find it fascinating to discover the stories behind (commercial) festivals. The fear-based fear of life translated into doing good in the here and now dominates the origin of these traditions. But the origin of the tradition is no longer what we cherish today and reflect upon. What remains are the expressions: the festivals, the decorations, the Christmas dinner, the Easter bunny. The boundaries of faith blur, and community spirit, if done right, grows through celebrating together.

I’m going to finally bring in my laundry that has been hanging outside for nights. Perhaps the wandering spirit that has been giving me a headache for days will go in search of another victim. Meanwhile, we’re heading towards the “Moon Cake Festival.” And in November, we’re looking forward to the Deepavali Festival, which has Hindu origins. It’s also a public holiday in Singapore, where celebrations are spread across the four most common religions.

You can find my previous blogs on my website SingaporeandMe, where you can also discover the most beautiful parks and coolest places to eat! For more photos and tips about Singapore, follow me on Instagram. Do you enjoy reading my blogs and posts? Sharing and liking them would be greatly appreciated 😍 and a comment is always welcome ❤️.