SingaporeandMe

Met toenemende verbazing, ongeloof en irritatie lees ik de reactie op ons voorstel om de lease van ons appartement te verlengen. Niet alleen hebben we ruim zes weken op een antwoord moeten wachten, maar de reactie is ook nog eens bijzonder kort door de bocht. Een bocht die nog niet in de buurt van mijn straatje uitkomt. En dan bedoel ik niet Nederlands kort door de bocht, maar Singaporees rechtdoor-kort-door-de-bocht. Zonder hartelijke inleiding, of afsluiting, onbuigzaam en TOTAAL ONREDELIJK! Zonder argumenten BAM: take it or leave it.

Waarop het stil blijft. Geen reactie. Helemaal niets.

Leven in Singapore

Ik tel tot tien. Foeter vervolgens alsnog tegen manlief over de absurditeit van deze reactie en de onredelijkheid van dit tegenvoorstel. Dus. Want. En. Hij gaat niet mee in mijn relaas. Werpt licht op het perspectief van de kant van de verhuurder, dat ik heel snel doof. Want ik wil dat het licht op redelijkheid schijnt en op argumenten. Op het feit dat er achterstallig onderhoud is en de huurprijzen – ook in deze condo – met 15% zijn gedaald. Feiten! Argumenten! Redelijkheid en Billijkheid! Kom op mensen, dit slaat toch nergens op.

Gelukkig ben ik me ervan bewust dat een reactie in deze gemoedstoestand onverstandig is. Ik leg mijn telefoon braaf weg. Voor een dag of wat. Daarna formuleer ik een allervriendelijkste reactie naar onze agent. Je snapt: met een hartelijke inleiding, waardering en begrip, en een subtiele hint van teleurstelling. Ik voorzie haar van feiten, argumenten en doe een vriendelijk verzoek om de verhuurder tot redelijkheid te bewegen. Waarop het stil blijft. Geen reactie. Helemaal niets.

Het duurt een paar nachten om mijn innerlijk gesputter om te zetten en mijn Nederlandse bril helemaal af te zetten. Ik realiseer me, met enige hulp van mijn betere wederhelft, dat ik volledig voorbijga aan het feit dat we niet in Nederland zijn. Hier gelden andere ongeschreven regels, andere normen en waarden. Wij zijn niet de wereldmaatstaf voor wat redelijk en billijk is. Het is makkelijk te vergeten dat we zo ver van ‘thuis’ verwijderd zijn, omdat het leven hier zo comfortabel is en vaak heel modern en Westers aanvoelt. Maar als het puntje bij paaltje komt, tikt hier het klokje toch écht anders. Niet slecht, niet goed maar anders.

Dus ik plan met frisse gluren-bij-de-buren-zin wat bezichtigingen

Condo Hunting 2.0

Omdenken Klerkx, omdenken. Er ligt een voorstel, daar kunnen we Ja of Nee tegen zeggen. Zo simpel is het. Blijkbaar. En ondertussen kunnen we alternatieven verkennen. In de opvolgende paar uur heb ik Property Guru (de Singapore Funda) uitgespeeld en ben ik wat pareltjes tegengekomen. Zei ik een paar maanden geleden nog dat ik er echt niet op zit te wachten om te verhuizen, inmiddels calculeer ik al enige tijd die mogelijkheid in en maak ik mezelf wijs dat dat ook weer een nieuw avontuur is. Met (nog wat nasputterende) beide handen neem ik de kans aan om te gluren bij de buren en andere buurten en type condo’s te verkennen. Condo Hunting 2.0 is aangebroken.

Een appartement met een privézwembad op hoogtevrees-niveau leek een topper, maar blijkt midden in de herrie te liggen. Een ander appartement, ook hoog in de wolken, is een architectonisch hoogstandje waar manlief vast heel blij van wordt. En vlakbij onze huidige plek staat nóg een iconisch architectonisch pareltje te huur. Eentje uit de jaren ’70, compleet met een bijzondere lift en een gebouw in de vorm van een schotel. Daar heb ik altijd al eens in willen rondneuzen.

En dan is er nog resort living ten top: ruime keuzes aan appartementen aan het water, waar we tijdens onze eerste zoektocht ook enthousiast over waren. Dus ik plan met frisse gluren-bij-de-buren-zin wat bezichtigingen in en geniet ondertussen nog even van ons huidige stekje dat wellicht toch gewoon na maart, nog steeds ‘van ons’ mag zijn.

Ik zet mijn principes en alle afgeleide emoties opzij en bekijk alle opties met een open blik (ahum) vol vertrouwen in het proces. Even benauwd krijg ik het wel, als de agent van de verhuurder me een bericht stuurt dat er dit weekend potentiële kopers langskomen om het appartement te bezichtigen. Als zij toehappen, kunnen we misschien überhaupt niet blijven. Moeten we dan toch nu akkoord gaan met dat voor mij onacceptabele voorstel? Nah, nee. Een beetje druk maakt mij niet vloeibaar. Dus. En. Want. Zucht.

Overpeinzingen

Het flitst door mijn hoofd dat ik de balkonvloerplanken voorafgaand aan de bezichtiging subtiel om kan draaien zodat de verrotte kant zichtbaar is. En om de deur niet open te doen met de haperende app —of die het dan per ongeluk wel doet of niet — waar we op zijn aangewezen omdat de verhuurder hardnekkig weigert de verouderde monitor in het appartement te vervangen. Foei! Hoe kinderachtig.

Met enige arrogantie — kijk mij eens cultureel bewust zijn — wees ik onlangs een vriend op zijn westerse bril over zakendoen en zijn negatieve oordeel over de (niet)fatsoensnorm van de ander. En nu betrap ik mezelf erop dat ik er net zo hard in stink. Dus sta ik zondagochtend gewoon braaf het appartement te poetsen, ren ik naar beneden om de deur op garagelevel met een hartelijk welkom open te doen als de app weer kuren vertoont, en zet ik mijn beste beentje voor. Want zo ben ik geprogrammeerd. Wat daaruit volgt, is prima. Wat de ander ermee doet, ook. No hard feelings. Dat is óók wonen in het buitenland. Take it or leave it.

WORDT VERVOLGD!

Hoi, ik ben Maaike, en onder de naam SingaporeandMe blog ik over mijn leven in het algemeen, en mijn ervaringen als expat in Singapore in het bijzonder. Voel je vrij om mijn blogs te delen en liken 😍, en ik vind het geweldig als je een reactie achterlaat!

Voor 🇳🇱🇬🇧-talige partners van expats in Singapore, hebben we een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram of Facebook pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

---

🇬🇧 Condo Rent in Singapore – Take it or leave it

With growing amazement, disbelief, and irritation, I read the response to our proposal to extend the lease on our apartment. Not only did we have to wait over six weeks for an answer, but the response was also shockingly blunt. A kind of bluntness that doesn’t even come close to my way of thinking. And I don’t mean Dutch bluntness, but Singaporean straight-to-the-point—without a warm greeting, no “thank you for your understanding,” rigid and COMPLETELY UNREASONABLE! No arguments, just BAM: take it or leave it.

And then… silence. No reply. Absolutely nothing.

Life in Singapore

I count to ten. Then still vent to my husband about the absurdity of this response and the unreasonableness of their counteroffer. So. And. Because. He doesn’t join in my rant. Instead, he sheds light on the landlord’s perspective—a light I quickly extinguish. Because I want the light to shine on what’s reasonable. On the fact that there’s overdue maintenance and that rental prices—even in this condo—have dropped by 15%. Facts! Arguments! Fairness and Reasonableness! Come on, this makes no sense.

Thankfully, I know that responding in this emotional state is pointless. So, I dutifully put my phone away. For a few days. After that, I carefully draft a very polite reply to our agent—with a warm introduction, appreciation, and understanding, but also a subtle hint of disappointment. I provide her with facts, arguments, and kindly ask her to persuade the landlord to be more reasonable. And then… silence. No reply. Absolutely nothing.

It takes me a few restless nights to turn my inner grumbling around and completely take off my Dutch glasses. I realize—with a little help from my better half—that I’m completely ignoring the fact that we’re not in the Netherlands but in Singapore. Here, different unwritten rules, norms, and values apply. We are not the global standard for what is fair and reasonable. It’s easy to forget how far from ‘home’ we are because life here is so comfortable and often feels very modern and Western. But when push comes to shove, the clock ticks differently here. Not wrong, not right—just different.

So, I eagerly schedule some viewings

Condo Hunting 2.0

Shift your thinking, Klerkx, shift your thinking. There’s an offer on the table, and we can say Yes or No. Apparently, it’s that simple. And in the meantime, we can explore alternatives. I’ve practically completed PropertyGuru (Singapore’s housing platform) in just a few hours and have come across some real gems. A few months ago, I swore I wasn’t ready to move, but by now, I’ve been mentally preparing for the possibility and convincing myself that it could be another great adventure. With a few lingering grumbles, I seize the chance to peek into other neighborhoods and explore different types of condos: Condo Hunting 2.0.

An apartment with a private pool at vertigo-inducing heights seemed like a winner but turned out to be right in the middle of the noise. Another place, also high in the clouds, is an architectural masterpiece that would surely make my husband happy. And near our current spot, another iconic architectural gem is for rent—though it’s a 1970s building, complete with a quirky elevator and designed like a UFO. I’ve always wanted to peek inside.

Then there’s the ultimate resort living: spacious waterfront apartments we were so excited about during our first housing search. So, I eagerly schedule some viewings and, in the meantime, enjoy our current place, which might still be ‘ours’ after March.

I set aside my principles and all related emotions and approach every option with an open mind (ahem), trusting the process. I do feel a bit anxious when the landlord’s agent texts me that potential buyers will be visiting this weekend to view the apartment. If they’re interested, we might not be able to stay at all. Should we accept the—for me, truly unacceptable—offer now? Nah, no. A bit of pressure doesn’t make me crack. So. And. Because. Sigh.

Inner Journey

For a moment, it crosses my mind to subtly flip the balcony floorboards before the viewing so the rotted side faces up. And to “accidentally” not open the door with the glitchy app—whether it finally works or not—that we’re stuck using because the landlord stubbornly refuses to replace the outdated monitor in the apartment. Childish, of course.

With some arrogance—look at me being all culturally aware—I recently called out a friend for his Western mindset in business and his negative judgment about someone else’s sense of propriety. And now, I catch myself doing exactly the same thing. So, on Sunday morning, I’ll just be dutifully cleaning the apartment, rushing downstairs to warmly open the garage-level door when the app inevitably glitches, and putting my best foot forward. Because that’s how I’m wired. And that’s how I want to stay.

Whatever comes from that is fine. And whatever the other party does with it is fine too. No hard feelings. That’s also part of living abroad. Take it or leave it.
TO BE CONTINUED!

 Hey! I’m Maaike, and under the name SingaporeandMe, I blog about my life in general and my experiences as an expat in Singapore in particular. Feel free to share and like my blogs 😍, and I’d love it if you leave a comment!

For 🇳🇱 and 🇬🇧-speaking partners of expats in Singapore, we’ve developed an Expat Onboarding Program. Check out the SingaporeandYou website for more information, and follow the Instagram page to stay updated on the latest plans.