#Boor-ientje #Babettetbuilder #HackSofie
Mijn tijdlijn loopt vol met kluschicks die het niet schromen zelf de boor, zaag of kwast ter hand te nemen. In een handomdraai zetten ze een kakstrakke was-droogwand in elkaar – zo eentje met uittrekplank voor het betere vouwwerk en een inklapbaar droogrek dat magischerwijs verdwijnt in de kast als het even niet nodig is. Ze toveren keukens om met nieuwe tegeltjes en een folietje over de deurtjes, of verven de schouw in de nieuwste trendkleuren en nemen het plafond speels mee voor een unieke touch aan de living.
Ientje, Babette en Sofie zien er zelf ook kakstrak uit. Een knappe meid is op een doe-het-zelfklus voorbereid, zo blijkt. Hoe ze het voor elkaar krijgen om deze ogenschijnlijk simpele klusjes uit te voeren én zichzelf ondertussen fris, hip en fruitig strak in beeld te brengen, vind ik nog wel het grootste wonder.

Ik trap erin
Ik trap erin. De gang kan een upgrade gebruiken en ik ga op zoek naar de welbekende DIY-hacks. Veel geld wil ik er niet aan uitgeven, dus maatwerkkasten vallen af. En heeeeel handig schat ik mezelf niet in, dus het moet niet te complex zijn. Ik vind de perfecte IKEA-hack en laat trots zien wat ik met de gang ga doen.
“Maak eerst eens een plan voordat je met plaatjes komt,” zegt manlief.
Hoezo?! Dit is mijn plan. Maar goed, ik zal laten zien dat ik het ook met nulletjes en eentjes kan.
Gewapend met meetlint en opschrijfgerei toog ik naar de gang. Breedte: check. Hoogte en breedte kapstok: check. Er passen net geen drie IKEA Besta-kastjes op een rij, maar daar bedenk ik wel iets op met een los open kastje. Behangetje erachter. Kapstok erop. Ik zoek alle serienummers en prijzen op. Zie daar: het gedetailleerde plan behorend bij de perfecte IKEA-hack.
“Hoe diep zijn die kastjes?” vraagt manlief.
“Uhhhh… ja gewoon. Een kastje diep. Daar passen prima onze schoenen in.”
Hij: “En dat raam dan? Passen die kastjes daar wel onder? En hoeveel ruimte is er dan in de hoogte tussen kast en kapstok?”
Hij trapt erin
Hij trapt erin. Met meetlint en zucht meet hij de boel na. “Drie kastjes moeten wel lukken als ik een stuk afzaag van het linkerkastje,” is zijn conclusie. “Laten we dan maar naar de IKEA gaan.” We slaan in en beginnen daags daarna aan mijn klus, die inmiddels onze klus is geworden.
Eerst behangen. Dat kan ik. Al gaat het samen een stuk makkelijker. Een paar uur later zit het textielbehang erop. Hier en daar wat rafels, omdat strak afsnijden langs de randen toch niet zo makkelijk is uit de losse pols, maar dat ziet geen mens. De volgende dag ben ik op pad en als ik terugkom staan de kastjes in elkaar. Zonder zagen, zo blijkt. Ze passen precies. Maar dan ook echt net. Ik heb nog een klein rolletje bij het vasthouden van de kapstokbeugels zodat die tegen de muur kunnen worden geschroefd, en dan is deze trotse klus geklaard. Dat smaakt naar meer.
Inspiratie
Geïnspireerd door onze kamer in het Marina Bay Sands Hotel, waar we in een vorig leven een nachtje vertoefden, lijkt het manlief mooi om in de keuken een wand te behangen. Daar draai ik inmiddels mijn hand niet meer voor om. Na het bekijken van wat filmpjes met tips om randen strak af te snijden en met het juiste materiaal in huis, behangen we de wand op zijn verjaardag. Ik ben chef randen en eerlijk is eerlijk: kakstrak.
Het lijkt me vervolgens mooi om ook de kastenwand te omlijsten met behang. “Dan wordt het meer één geheel in plaats van een gekleurde wand,” praat ik de taal van de kluschicks na. Tijdens de lunch bewonderen we het resultaat en gaat ook manlief overstag. “Kom op dan, doen we dat ook nog even.” En voilà: een paar uurtjes later is de hele klus geklaard en kan de keuken-upgrade zo meedraaien in de tijdlijnserie der kluschicks.

SplitsenandMe
Er is nog genoeg te klussen. Sterker nog, er moet nog een hele woning gesplitst worden, waar de nodige klussen aan voorafgaan. Ik kan daar wel een nieuwe serie van maken: SplitsenandMe. Of ik ga gewoon werken. Dat kan natuurlijk ook.
🙋♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven in en om Singapore bij elkaar. Dat hoofdstuk is afgerond, de echo ervan klinkt zachtjes door.
Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom. Zonder socials. Terug naar de essentie die het schrijven voor mij heeft, in alle besloten openheid voor wie het leuk vindt om te blijven lezen.
📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.
Plaats een reactie