SingaporeandMe

“Huh is het nu al voorbij”.

Ken je dat gevoel? Nadat je uren in de rij hebt gestaan voor de achtbaan neem je plaats in het karretje en word je traag omhoog getrokken ‘takketakketakketakketakketakketeta’. Het duurt een eeuwigheid, je maag verkrampt en er dansen vlinders door je buik. En net als je denkt dat er geen einde aan komt en je het liefst wilt uitstappen, heeft je karretje het hoogt(st)epunt bereikt en staat de tijd en je karretje even stil ….. WOETSJ daar ga je. In no time is het parcours afgelegd en kom je met een ruk tot stilstand: ‘huh is het nu al voorbij?’. Wankel sta je een minuut later weer op je benen.

Tijd is een raar fenomeen

Met verbazing, verwondering en, afhankelijk van de gebeurtenis, soms ook teleurstelling kom ik tot stilstand. Is het nu al voorbij? Was dit het nu?

Tijd is een raar fenomeen. De paradox tijd voel ik het meest rondom een ‘life-event’. Voor de ‘kleine Maaike’ is jarig zijn zo’n life-event en – hoe gek het ook klinkt – de tandarts. Alles wat er rondom die ‘events’ staat gepland categoriseerde ik in ‘voor of na’.

Voor- en Na tijd

Leuke dingen ‘voor’ zijn een afleiding van dat life-event en hebben een randje. Leuke dingen ‘erna’? Daar kan ik me niet op verheugen totdat het ‘life-event’ achter de rug is. Alsof ‘erna’ een nieuw leven begint, alsof ‘erna’ achter een geblindeerde muur ligt die pas transparant wordt ‘erna’. De tijd naar het event toe, die kruipt. En het ‘event’ zelf vliegt voorbij. Met verbazing, verwondering en, afhankelijk van de gebeurtenis, soms ook teleurstelling kom ik tot stilstand. Is het nu al voorbij?

De ‘grote Maaike’ gaat beter om met de ‘takketakketakketakketakketakketeta’-tijd. Bewuster en ook meer ontspannen. Ik leun relaxt met mijn rug tegen het karretje aan en geniet van de trage tijd, wetende dat het ‘WOETSJ’ moment zo voorbij is. Door de ‘takketakketakketakketakketakketeta’-tijd onderdeel te maken van het totaal is er meer rust en minder ‘voor’ en ‘na’. Desalniettemin glipt de tijd regelmatig door mijn vingers.

Singapore

In september hakken we de knoop door: we verhuizen naar Singapore! Het is geen spontaan besluit, we praten er al een tijd over. Zoals we ook over verhuizen naar Amerika hebben gesproken, heel wat jaren terug. En over verhuizen naar UK, iets minder jaren terug. Het is geestverruimend om te fantaseren over een leven elders. Het is leuk om er met anderen over te praten, die geestverruimen mee. Amerika en UK is het niet geworden. ‘Dit zal ook wel bij fantaseren blijven’, zullen velen gedacht hebben. Ikzelf was ook allerminst overtuigd.

En nu wonen we in Singapore! Alweer twee maanden. En nu ben ik terug in Nederland om vrienden en familie te bezoeken. WOETSJ! WOETSJ!

Het voelt surreëel.

Het voelt alsof ik nog niet geland ben, niet in Singapore of in Nederland.

Surreëel

Het voelt surreëel. Het voelt alsof ik niet ben weggeweest. Het voelt alsof er nog geen twee maanden zijn verstreken. Het voelt alsof een andere Maaike in Singapore woont. Het voelt alsof ik nog niet geland ben, niet in Singapore of in Nederland.

Ik heb geleerd goed om te gaan met de ‘takketakketakketakketakketakketeta’-tijd. Nu de ‘WOETSJ’ nog onder de knie krijgen.

🇸🇬 Meer blogs over mijn (be)leven in het algemeen en in Singapore in het bijzonder, lees je op mijn blogpagina. Wil je er geen missen? Laat dan je email adres achter onderaan de homepage van mijn website zodat je elke vrijdag een nieuwe blog in je inbox ontvangt. En last but not least: ik vind het ook leuk wat van/over jou te horen. Juist ook als ik jou persoonlijk niet ken. Dat kan door een bericht te plaatsen aan het einde van de blog 🙏.

---

🇬🇧 Time

“Huh is it over already?”.

You know that feeling? After standing in line for hours for the roller coaster, you finally take your seat in your cart and you are slowly pulled up ‘takketakketakketeta’. It takes forever, your stomach cramps and butterflies dance through your stomach. And just when you think there’s no end to it and you’d like to get off, your cart has reached the high(est) point and time and your cart stand still for a moment ….. WOETSJ there you go! In no time the ride is completed and you come to a halt with a jerk: “huh is it over already?”. Shakily you are back on your feet a minute later.

Time is a strange phenomenon

With amazement, wonder and, depending on the event, sometimes disappointment, I come to a stop. Is it already over and done? Is this it?

Time is a strange phenomenon. I feel the paradox time most around a ‘life-event’. For ‘little Maaike’, having a birthday is such a life-event and – as crazy as it sounds – the dentist. Everything planned around those ‘events’ I categorize into ‘before or after’.

Before- and After Time

Fun things ‘before’ are a welcome distraction from that live event and have an edge. Fun things ‘after’? I can’t look forward to that until the ‘life event’ is over. As if ‘after’ begins a new life, as if ‘after’ lies behind a blinded wall that only becomes transparent ‘after’. The time toward the event, it crawls. And the ‘event’ itself flies by. With amazement, wonder and, depending on the event, sometimes disappointment, I come to a stop. Is it already over and done? Is this it?

The ‘big Maaike’ is handling the ‘takketakketakketeta’ time better. More conscious and also more relaxed. I lean relaxed with my back against the cart and enjoy the slow time, knowing that the ‘WOETSJ’ moment will be over in no time. By making the ‘takketakketakketeta’ time part of the total, there is more peace and less ‘before’ and ‘after’. Nevertheless, time regularly slips through my fingers.

Singapore

In September we decided to take the leap: we are going to Singapore! It is not a spontaneous decision, we have been talking about it for some time. Just as we talked about moving to America, many years ago. And about moving to UK, a little less years back. It is tantalizing to fantasize about a life elsewhere. It’s fun to talk about it with others, who titillate with us. America and UK didn’t turn out to be it. This Singapore-move will probably remain a fantasy, many will have thought. I was not convinced either. And now we live in Singapore! For two months already. And now I am back in the Netherlands to visit friends and family. WOETSJ! WOETSJ!

It feels surreal

It feels like I haven’t landed yet, not in Singapore or in the Netherlands.

Surreal

It feels surreal. It feels like I haven’t been away. It feels like less than two months have passed. It feels like another Maaike is living in Singapore. It feels like I haven’t landed yet, not in Singapore or in the Netherlands. I have learned to cope well with the ‘takketakketakketeta’-time. Now it is time for the ‘WOETSJ’!