SingaporeandMe

Leven in Singapore

Singapore, Azië! Ruim 13 uur vliegen van Nederland en je zo thuis en op je gemak voelen in een ander continent is een bijzondere gewaarwording. We gaan er gezellig (!) op uit het weekend en stellen onszelf de vraag: “hoe is het mogelijk dat we ons zo snel op ons gemak voelen hier”.

Toerist in eigen Expat-Land

Zaterdag staan we fris en vroeg op. Om te beginnen wil ik naar Chijmes. Iets met klok en klepel: van vrienden heb ik begrepen dat het er prachtig is. Iets kloosterachtig met veel restaurants. Niet echt voorbereid maar met goede zin, lopen we naar de bushalte om met een overstap in een half uur in de buurt van Chijmes uit te stappen. In de bus spreekt een dame van middelbare leeftijd ons aan die het tof vindt dat we met de bus reizen. Ze vertelt ons dat ze onlangs gevallen is in de bus, de gekneusde knie en enkel worden getoond. Ze wil graag naar ons land, maar kan niet zo lang reizen. En hoe we Singapore vinden. Ik kan niet alles goed volgen, maar ik word blij van dit soort momentjes contact. Met warme vriendelijkheid zwaaien we als ze uitstapt nog even naar elkaar.

Met de telefoon in de hand – om te navigeren natuurlijk, dus functioneel natuurlijk, dus geen smartphone junkie natuurlijk – wandelen we nadat we uitgestapt zijn zoals altijd eerst een meter of 100 de verkeerde kant op. Stomme kompas! En dan staan we voor Chijmes. Chijmes, zo hebben we tijdens de busrit gelezen, is een voormalig klooster en weeshuis gebouwd in 1840. Later uitgebouwd tot een meisjesschool en in 1996 compleet gerestaureerd voor commerciële doeleinden. Het is een prachtig complex met inderdaad legio restaurants waarvan de meeste nog dicht zijn zo tegen het einde van de ochtend. Gelukkig is er een Privé, een van de succesvolle keten restaurants die als paddenstoelen uit de grond schieten in Singapore. Altijd open, altijd goede kwaliteit en altijd net iets te duur. Over dat laatste moeten we het gewoon niet meer hebben, in Singapore is en blijft alles (te) duur.

We ontbijten heerlijk in de tuin met kunstgras en zicht op de achterkant van het prachtige complex. Veel meer informatie dan hierboven, vind ik niet over Chijmes. Ik hoop nog iets van binnen te kunnen bewonderen van hoe het was als klooster, weeshuis of school, maar helaas. Het late ontbijt is overdadig en we grappen (knipoog knipoog) over waar we zo zullen gaan lunchen. Zittend in de tuin met uitzicht op historie en genietend van een meergranen clubsandwich, verwonder ik me over het gemak waarmee we ons thuis voelen in Singapore.

Kunst en Kitch gaat ook in architectuur op

Van Chijmes wandelen we naar Marina Bay Sands. Het is heet de afgelopen dagen in Singapore, zelfs de locals klagen, en we zoeken steeds een schaduwplekje als we moeten wachten voor een verkeerslicht. Over dat ‘heet’ moeten we het gewoon niet meer hebben, in Singapore is en blijft het (te) heet en vochtig. Het laatste stuk naar Marina Bay Sands is architectonisch indrukwekkend. We lopen over de Helix Bridge met een prachtig uitzicht op Marina Bay Sands en het Art Science Museum. Ik ben benieuwd naar de winkels en het nagemaakte Venetië van the Shoppes at Marina Bay Sands.

Op Orchard zijn veel luxe shops, maar hier overtreft baas boven baas. Ik maak een foto van de Burberry etalage waar tig zwembanden met het welbekende patroon zijn uitgestald en stuur hem naar dochterlief. Die reageert in een nano-seconde: “hoe duur, ik wil er een” ze zegt nog net niet “halen”. Voor de boottocht door het nagemaakte Venetië heb je geen zwemband nodig. Als je je handen uit de gondel steekt dan kun je de ‘wal’ aanraken en überhaupt is het een grachtje van niks. Kunst en Kitch gaat ook in architectuur op, dit vind ik wel echt wanstaltig en nog verder gaan dan Kitch. Maar er zijn bootjes bezet, dus ook hier is een markt voor.

We lopen terug naar de hotel lobby die groots en overweldigend is. Ik word duizelig als ik omhoog kijk en de veelheid aan kamers de immense hoogte in, doet me rillen. Zie hier het verschil tussen manlief en mij, hij vindt het grootse fantastisch en zou hier rustig een week met plezier vertoeven. Doe mij maar een boetiekhotel. Met de lift schieten we naar de 57^ste etage waar de wereldberoemde infinity pool is en twee restaurants. We vinden een heerlijk plekje bij Spago Bar & Lounge. Jammer genoeg mag je alleen als gast gebruik maken van de infinity pool, we kunnen wel gluren. Ik ben niet gek op hoogtes, maar hier zit ik comfortabel. Het uitzicht is fenomenaal. Daarvoor moet je van je stoel af en tussen de spijlen van het hekwerk kijken met als beloning een prachtige uitkijk over Gardens By the Bay. Onder het mom van ‘er kan nog meer bij’ bestellen we toch weer wat te eten, deze plek vraagt om overdaad. Om ons heen worden de flessen bruisende champagne ontpopt, wij houden het bij heerlijk verkoelend bruisend water.

Moederdag zonder kinderen

De dag erna, zondag, is het Moederdag. Nu doen we nooit veel speciaals op Moederdag, maar een beetje lege-nest-syndroom-gevoel heb ik wel zo aan de andere kant van de wereld zonder kids. Ik krijg super lieve berichtjes van ze, dat doet me goed. We staan weer vroeg op en besluiten te gaan ontbijten aan het strand. Sentosa Island beschrijven we steeds als een Disney Island en van het strand heb ik niet perse hoge verwachtingen. Met de monorail worden we naar Santosa Island gegleden. Een diepe Amerikaans overenthousiaste mannenstem stoomt ons klaar om iets ‘amazings’ te gaan zien en ervaren. We zien het eiland liggen met grote letters: Sentosa. Dat kan niet missen. We komen langs Universal Studio’s en blijven door de diepe stem enthousiast gemaakt worden voor al wat gaat komen en al wat je kunt beleven op Santosa.

Aangekomen op Beach Station lopen we een klein stukje over een kermisachtige plein. Een popcorn- en een ballengooikraam, een rodelbaan, een winkel met souvenirs en slippers! Heel handig want een slipper van manlief knapt tijdens de wandeling. We strijken neer bij beachclub Coastes en zien daar opeenvolgend een collega echtpaar van Edwin, een wandelgroep-maatje van mij en condo-buren. Kneuterig voelt het, net als thuis bekende tegenkomen. Het stukje strand bij Coastes is een beetje zoals verwacht: een strip zand met containerschepen op de achtergrond.

Strand ontbijt

Na een heerlijk ontbijt lopen we langs de kust naar een volgend strand dat me blij verrast. Palmbomen, een mangrove bosje, een groot breed strand, uitnodigend water en doordat hier en daar de industriële horizon geblokt wordt door een mini-eilandje met loopbrug en palmbomen waan je je op een tropisch eiland. Helemaal niets mis mee, dit is gewoon echt tof!

Overpeinzingen

’s Avonds kijken we terug op ons fijne weekend en gaan we na wat Singapore nu zo makkelijk maakt om te landen. De taal, iedereen spreekt (een soort van) Engels, speelt een grote rol. Maar zeker ook het schone en het moderne stadsgezicht en de Westerse uitstraling. Singapore is jong (eind jaren ’60), en daarmee is er een relatief nieuwe cultuur die gevoed wordt door een stevig en bestendig regeringsbeleid gericht op het ontwikkelen en behouden van een succesvolle multiculturele samenleving. En als je wilt, kun je heel makkelijk in een veilige en ‘net-als-thuis-voelende’ expat-bubble blijven. In een stad van 6 miljoen mensen binnen een uur 3 bekende (expat)stellen tegenkomen bevestigt dit aardig. Het is fijn en makkelijk al wil ik ook graag het niet-expat Singapore beter leren kennen. Dat is mijn missie voor de komende maanden. Tips zijn welkom.

🍀 Hey jij, tof dat je mijn blogs leest. Wil je er geen missen? Laat dan je e-mailadres achter onderaan de homepage van mijn website zodat je elke vrijdag een nieuwe blog in je inbox ontvangt. En… ik vind het ook leuk van/over jou te horen. Juist ook als ik jou persoonlijk niet ken. Dat kan door een bericht te plaatsen aan het einde van mijn blog 🙏.

---

🇬🇧 Feeling at home in Singapore

Singapore, Asia! Flying over 13 hours from the Netherlands and feeling so at home and at ease in another continent is a special sensation. We go out and about in the weekend and ask ourselves the question: how is that even possible.

Life in Singapore

Saturday we get up bright and early. I want to go to Chijmes. Some half information about this place is stuck in my head: friends told me it is a beautiful place. Something monastery-like with lots of restaurants. Not really prepared but in good spirits we walk to the bus stop to get off, with one change, in half an hour near Chijmes. On the bus a lady speaks to us who thinks it is cool that we are traveling by bus. She tells us she fell on the bus the other day, bruised knee and ankle are shown. She would like to go to our country, she tells us, but cannot travel that long. I can’t follow everything very well, but these kinds of moment of contact makes me happy. With warm friendliness we wave to each other as she gets off the bus.

With phone in hand – to navigate obviously, so functional obviously, so no smartphone junkie obviously – we get off and we walk as always the first 100 meters in the wrong direction. Stupid compass. Eventually we find ourselves in front of Chijmes. Chijmes, we read on the bus ride, is a former convent and orphanage built in 1840. Later expanded into a girls’ school and completely restored in 1996 for commercial purposes. It is a beautiful complex with indeed plenty of restaurants, most of which are still closed this late in the morning. Fortunately there is a Privé, one of the successful chain of restaurants that are popping up in Singapore. Always open, always good quality and always just a little too expensive. We just have to stop talking about the latter, in Singapore everything is and will remain (too) expensive.

We have a lovely breakfast in the garden with artificial grass and a view of the back of the beautiful complex. Much more information than above I can’t find about Chijmes. I hope to admire some of the inside, to get an idea of what it was like as a convent, orphanage or school but alas. The late breakfast is lavish and we joke about where we will have lunch (wink wink). Sitting in the garden overlooking history and enjoying a multi-grain club sandwich, I marvel about the ease with which we feel at home in Singapore.

From Chijmes, we walk to Marina Bay Sands. It has been hot the past few days in Singapore, even the locals complain, and we hide at a shady spot whenever we have to wait for a traffic light. We just shouldn’t talk about that “hot” either, in Singapore it is and always will be (too) hot and humid. The last stretch to Marina Bay Sands is architecturally impressive. We walk across the Helix Bridge with a beautiful view of Marina Bay Sands and the Art Science Museum.

Marina Bay Sands

I am curious about the stores and the recreated Venice of The Shoppes at Marina Bay Sands. There are many upscale shops at Orchard, but this place is top notch. I take a picture of the Burberry window displaying dozens of inflatables with the well-known pattern and send it to my daughter. She responds in a nano-second: “how expensive, I want one” she barely says “go get one”. For the boat ride through the recreated Venice you don’t need an inflatable. If you put your hands out of the gondola you can touch the “shore” and besides that, it’s a canal not worth the name. Art and Kitch also goes into architecture, this is really waning though. But boats are occupied, so there is a market for this nevertheless.

We walk back to the hotel lobby which is grand and overwhelming. I get dizzy looking up the height and the multitude of rooms makes me shiver. See here the difference between hubby and me, he loves the grandeur and would happily spend a week here. I prefer a boutique hotel. By elevator we are launched to the 57th floor where the world-famous infinity pool is and also two restaurants. We find a lovely spot at Spago Bar & Lounge. Unfortunately you are only allowed to use the infinity pool as a guest of the hotel but we can have a glance. I’m not crazy about heights, but here I’m comfortable. The view is phenomenal, for that you have to get off your lazy chair and look between the bars of the trellis to have a beautiful view over Gardens By the Bay. Under the guise of “there’s room for more,” we order food again; this place calls for excess. All around us bottles of champagne are plopping, we stick to nice cold sparkling water.

Mother’s Day without kids

The next day, Sunday, is Mother’s Day. We never do anything special on Mother’s Day, but it does feel a bit empty nested on the other side of the world without kids. They sent me sweet messages, which warm my hart. We got up early again and decided to have breakfast at the beach. We keep describing Sentosa Island as a Disney Island and I don’t really have high expectations of the beach. By monorail we are slide to Santosa Island. A deep American overenthusiastic male voice try to make us excited for what we are going to see and experience. We see the island with big letters: Santosa. No way to miss it. We pass Universal Studios and stay accompanied by the dark voice continue to excite us for all that is to come and all you can experience on Santosa.

Arriving at Beach station, we walk a short distance across a carnival-like plaza. A popcorn and ball toss stand, a toboggan run, a souvenir store and flip-flops! Very handy because one of hubby’s slippers snapped during the walk. We settle down at beach club Coastes and meet a fellow couple of Edwin’s, a hiking group buddy of mine and condo neighbors. It feels like home, but more luxurious with our feet in the sand. The beach at Coastes is a bit as expected: a strip of sand with container ships in the background.

After a delicious breakfast, we walk along the coast to another beach that pleasantly surprises me. Palm trees, a mangrove, big wide beach, inviting water and here and there the industrial horizon is blocked by a mini island with walkway and palm trees so you really feel like you are on a tropical island. Nothing wrong with that at all. It is stunning.

In the evening, we are looking back at our joyful weekend and consider what makes Singapore so easy to land for us. The language, everyone speaks (sort of) English, plays a big role. But certainly also the clean and modern cityscape and Western feel. Singapore is young, and thus there is a relatively new culture fueled by a firm and sustained government policy aimed at developing and maintaining a successful multicultural society. And… if you want, you can very easily stay in an expat bubble. Running into 3 (expat) couples within an hour in a city of 6 million people, confirms this without a doubt. I love it all and I’d also like to get to know more about non-expat Singapore, which is my mission for the next few months. Tips are welcome.

🍀 Hey you, cool that you read my blogs. Don’t want to miss any of them? If you leave your email address at the bottom of the homepage of my website you’ll receive a new blog in your inbox every Friday. I would also really love to here something from/about you. Especially when we don’t know each other personally. You can reply at the end of my blog 🙏.