SingaporeandMe

Vertrekken naar Singapore, een bekend leven verruilen voor een (nog) onbekend leven in een land waar ‘Dependant’ een officiële status op je ID is. Het vinden van je weg en plek is een persoonlijke reis die iedereen op zijn eigen manier ervaart. In de Singaporeandyou serie portretten nemen Expats je in alle openhartigheid mee in hun reis. Deze week vertelt Karin over die van haar.

Karin verhuist in 2018 met haar man Willem naar Singapore. In de vier jaar daarvoor wonen ze in North Carolina, USA. Karin is voor de verhuizing nog nooit in Singapore geweest. Inmiddels wonen ze er alweer vijf jaar met veel plezier.

Hoe zag je leven eruit voordat je naar Singapore vertrok?
“We woonden in North Carolina, USA en ik werkte daar als dierenartsassistente. We hadden het daar heel erg naar onze zin en er echt ons leven opgebouwd. We woonden in een universiteitsstadje, heel internationaal en heel gezellig. In twee uur rijden waren we aan de kust. En twee uur de andere kant op en we zaten midden in de natuur van de Smokey Mountains waar je geweldig kon hiken en kamperen.”

We zijn voor vertrek getrouwd

Daar hebben we wel even over getwijfeld hoor (lacht). Hij was net 21 en ik 24 en we hadden niet langer samengeleefd dan twee weken vakantie.

“We zijn naar Amerika vertrokken omdat Willem een beurs kreeg om daar verder te studeren. Ik werkte in Nederland als audioloog en woonde nog thuis bij mijn ouders. Toen hij me vroeg met hem mee te gaan naar Amerika, twijfelde ik geen moment. Ik zat voor mijn gevoel best een beetje vast en niet op mijn plek in mijn baan. Dit voelde als mijn kans om daar uit te stappen en te doen wat ik zelf wilde. Nieuwe dingen uitproberen, zonder me te laten weerhouden door verwachtingen of oordelen van anderen.”

“Natuurlijk was het ook best spannend. We woonden nog niet samen en mensen om ons heen maakten zich ook wel zorgen of ‘de verlegen Karin’ het wel zou redden. We zijn in Nederland nog net voor vertrek getrouwd. Daar hebben we wel even over getwijfeld hoor (lacht). Hij was net 21 en ik 24 en we hadden niet langer samengeleefd dan twee weken vakantie. Ongetrouwd word je niet erkend als stel en heb je geen recht op een werkvisum. Ik zag het echt niet zitten om hele dagen thuis te zitten. Los daarvan hadden wij er natuurlijk alle vertrouwen in.”

Hoe heb je de eerste periode daar ervaren?
“Ik vond het destijds bevrijdend om alle bagage achter me te laten. Zeker het eerste jaar ben ik echt heel veel veranderd. Alle props voor mijn man daarvoor trouwens. Hij is heel sociaal en heeft me de eerste maanden overal mee naartoe genomen (lacht). Ik ben gegroeid in die periode: opener geworden, minder verlegen en ik ben meer dingen gaan uitproberen. Gewoon doen.”

Toeval bestaat niet

Willem ontmoette bij een conferentie een professor uit Singapore en raakte met hem aan de praat.

En waar ontstond het besluit om naar Singapore te gaan?
“Het was vanaf het begin duidelijk dat Willem na zijn studie niet in Amerika mocht werken. Dat had te maken met de voorwaarden van zijn beurs. Hij zou alleen in Amerika mogen werken als hij eerst minimaal twee jaar in Nederland werkte. En we wilden allebei zeker niet terug naar Nederland. Ik wilde niet terug vallen in het stramien van verwachtingen en verplichtingen.”

“We zijn het laatste jaar in Amerika gaan nadenken over ‘okay en wat dan wel, na Amerika’? Willem opperde als eerste Singapore. Ik had daar helemaal geen beeld bij en wist eigenlijk niet eens waar het lag. Als ik aan Azië dacht, dan dacht ik aan rijstvelden en dat trok me niet om te wonen.”

“Toch hoorde en las ik steeds meer positieve verhalen over Singapore. En toen ik me er meer in begon te verdiepen, kwam ik erachter dat Singapore een hele moderne stad is. En, toeval bestaat niet, Willem ontmoette bij een conferentie een professor uit Singapore en raakte met hem aan de praat. Er was een positie bij de universiteit vacant en doelgericht als Willem is, solliciteerde hij en kreeg de baan. Dus we gingen naar Singapore.”

Hoe heb je de eerste periode van wennen in Singapore ervaren?
“Nou, ik moet zeggen dat ons vertrek uit Amerika me best zwaar viel. Willem studeerde af en we hebben de laatste anderhalve maand gereisd aan de Westkust van Amerika. Daar hebben we onze auto verkocht en toen zijn we teruggevlogen. In krap 2 dagen hebben we ons huis leeg- en schoongemaakt. Na de afstudeerceremonie hebben we onze koffers gepakt en zijn we met zijn familie, die heel tof ook is gekomen voor de ceremonie, op vakantie gegaan naar Florida. Van daaruit zijn we naar Singapore gereisd. Achteraf voelt dat als snel en abrupt.”

DP-holders

Ik neem direct deel aan de georganiseerde koffiemomenten en andere evenementen. Dat is spannend en ook heel leuk.

“We hebben een hotel geboekt voor onze eerste week in Singapore. Op advies hebben we vooraf een Real Estate Agent in de arm genomen om ons te helpen een condo te vinden. Dat kan ik overigens iedereen aanraden. Het neemt zoveel werk en onzekerheid uit handen. Wij hebben gelukkig super snel onze plek gevonden. De condo is net opgeleverd en alles is super strak en shiny. En het voldoet aan onze eisen: veel daglicht, een fijn zwembad, centraal gelegen en dichtbij de MRT en de Universiteit. Helaas wel wat boven budget, maar dat nemen we voor lief. We kunnen er meteen in, met een matras op de grond slapen we prima. Gelukkig is er hier ook een IKEA dus al snel hebben we de belangrijkste spullen gekocht. Die eerste week hebben we ook al het papierwerk geregeld. Dat is een hele uitzoek klus, we hebben alles zelf moeten regelen.”

“Willem gaat na een week aan het werk, en ik ga er op uit. Ik heb me vooraf op allerlei FaceBook groepen aangemeld en zo al de nodige contacten gelegd. Vooral de FB groep ‘DP-holders’ heeft me in het begin geholpen om een sociaal netwerk op te bouwen. Ik neem direct deel aan de georganiseerde koffiemomenten en andere evenementen. Dat is spannend en ook heel leuk. En gelukkig klikte het met veel mensen. Los van de heimwee naar Amerika, verloopt de landing in Singapore heel soepel.”

Emigratiecoach

Inmiddels heb ik drie e-books geschreven over emigreren en daarnaast doe ik freelance schrijfklussen. Ik geef ook zo nu en dan één-op-één emigratieadvies als emigratiecoach.

En dan de keuze wel of niet werken in Singapore. Hoe is dat voor jou?
“Net als in Amerika wil ik hier ook gaan werken. Ik vind gelukkig vrij snel parttime werk als dierenartsassistente in een dierenkliniek. Werken in Singapore blijkt bij die eerste kliniek ‘bijzonder’ voor mij. Ik ben vooral aan het schoonmaken en krijg weinig ruimte voor eigen initiatief. Na een half jaar ben ik bij een andere kliniek gaan werken. Dat blijkt een hele fijne plek. Helaas vertrekt vrij snel een groot deel van het team. Daarmee krijg ik ineens heel veel verantwoordelijkheid, ook voor kritische taken zoals anesthesie. Dat voelt niet goed, ik ben daar ook niet voor opgeleid. Als dat ondanks mijn aangeven niet verandert, stop ik daar na één jaar. En dan komt COVID.”

“In Amerika ben ik begonnen met bloggen. Dat blijf ik in Singapore doen. Het aantal volgers groeit en ik besluit me daar meer op te richten. Ik bouw mijn website om en ik profileer me op het gebied van emigratie. Inmiddels heb ik drie e-books geschreven over emigreren en daarnaast doe ik freelance schrijfklussen. Ik geef ook zo nu en dan één-op-één emigratieadvies als emigratiecoach. Dat is echt heel tof om te doen. Het is alleen best lastig om als schrijver en als emigratiecoach je inkomen te verwerven. Inmiddels ben ik dan ook weer op zoek naar een parttime baan om, naast mijn activiteiten als emigratiecoach, een stabiele inkomstenstroom te creëren.”

Hoe ziet je huidige leven eruit?
“We genieten van ons leven in Singapore en hebben een fijn ritme opgebouwd. Zo gaan we op dinsdagochtend, vaste prik, samen onze boodschappen doen op de Redhill Wetmarket. En daarna ontbijten we bij ‘ons’ hawkerstalletje met een Lim Kopi (Hokien voor koffie drinken). Ze kennen ons daar inmiddels en beginnen ons ontbijtje klaar te maken als ze ons zien aankomen. We houden erg van de sfeer daar en maken graag een gezellig praatje met iedereen. Op woensdag doe ik vrijwilligerswerk bij de soupkitchen in Little India. Daar kunnen mensen met weinig geld, veelal migrantenwerkers, voor 0,50 SGD een ontbijtje of lunch komen halen. Dat is heel dankbaar om te doen.”

“Op de andere dagen werk ik aan mijn website of aan een betaalde opdracht. Dat doe ik thuis en of in de bibliotheek bij ons om de hoek. Een keer per week werk ik samen met een vriendin op afstand. Dat is ook leuk, monitor aan en om het uur even inchecken bij elkaar met een kopje thee. Ik spreek ook regelmatig af met vrienden. En in het weekend gaan we er vaak samen op uit. Tijdens de langere weekenden of vakanties reizen we graag in Azië.”

Wat is jouw favoriete plek in Singapore?
“Ah nou dat zijn eigenlijk de hawker centres. We vinden het echt heel leuk om Lim Kopi samen te doen en te genieten van het lekkere eten. Nasi Lemak, de Breakfast Set, Prata, er is zoveel lekkers. We houden van het hawker concept en van de sfeer van de hawkers. Samen met mensen aan een tafeltje zitten, gezellig eten en praten. Het is jammer dat het vaak niet zo gezond is, het liefst kom ik er elke dag.”

Dutch Bubble

Ik hoef niet zo nodig in een Dutch-bubble te verkeren. Al is het soms best fijn om even lekker Nederlands te kletsen met iemand anders dan met Willem.

Vriendschap. Hoe werkt dat voor jou nu al een tijd in het buitenland woont?
“Veel vriendschappen in Nederland zijn met de tijd toch wel verwaterd. We leven allemaal een ander leven en op een gegeven moment is er weinig gemeenschappelijks meer om over te praten. Dat is ook okay, we zijn al lang weg uit Nederland en waren jong toen we vertrokken.”

“Vriendschappen maken in het buitenland gaat me steeds makkelijker af. Al vertrekken er ook weer mensen, wat soms wel jammer is. Door vrijwilligerswerk en ook door Boeddhistische bijeenkomsten die ik graag bijwoon op zondag, heb ik een fijn sociaal netwerk. Over het algemeen trekken we op met andere internationals en we rekenen inmiddels ook wel wat locals tot onze vrienden. Ik vind het interessant om met mensen uit andere landen op te trekken. Ik hoef niet zo nodig in een Dutch-bubble te verkeren. Al is het soms best fijn om even lekker Nederlands te kletsen met iemand anders dan met Willem. (lacht)”

Wil je wat meer vertellen over je interesse in het Boeddhisme?
“In Amerika ben ik begonnen met mediteren, dat vond ik toen al erg fijn. In Singapore is het Boeddhisme de grootste godsdienst en dus veel toegankelijker dan in Nederland bijvoorbeeld. Ik heb een cursus over de beginselen van het Boeddhisme gevolgd in de Tooth Relic Temple in ChinaTown. Toen ik weer meer tijd kreeg, en ook wat gezondheidsklachten, heb ik me er nog meer in verdiept en me aangesloten bij de Boeddhist Fellowship. Daar ben ik trouwens echt de enige Westerse deelnemer. Mediteren en goed zijn voor anderen en voor jezelf, spreekt me aan. En het is een hele fijne community. Willem sluit wel eens aan bij interessante lezingen en bij de Potluck na afloop. Dan eet je samen, iedereen neemt wat te eten mee.”

Heb je wel eens last van Heimwee?
“Niet naar Nederland. Nooit gehad ook. Ik mis natuurlijk wel eens mensen in Nederland. En kan ook wel balen als ik bepaalde gebeurtenissen moet missen. Maar dat is niet echt heimwee. Dat had ik wel heel erg naar Amerika. En ook best lang vind ik. We hebben het daar zo fijn gehad en ik baalde echt dat we weg moesten. Daardoor ben ik lang blijven vergelijken. De tijd heeft dat wel vervaagd, gelukkig.”

Hoe kijk je naar je tijd in Singapore tot nu toe?
“Heel positief. We hebben het heel erg naar ons zin in Singapore.”

“Er is eigenlijk niets wat ik terugkijkend anders zou doen. Ik ben er heel open en zonder veel verwachtingen in gegaan. En mijn plan om snel aan het werk te gaan is ook gelukt. Er valt niets tegen en we voelen ons hier fijn.”

Als ik Karin vraag of ze haar koffers zou pakken als ze morgen hoort dat ze toch in Amerika mogen wonen, zegt ze direct en zonder twijfel: “Absoluut, meteen (straalt)”.

Hoe ziet de toekomst er uit?
“Ik heb geen idee. Met zo’n vraag van: ‘waar zie je jezelf over vijf jaar’ kan ik eerlijk gezegd niet zoveel. Ik weet dat alles weer anders kan lopen, dus ik vind het zonde van de tijd om hele strakke plannen te maken.”

“Het contract van Willem loopt af in december. Het is op dit moment nog de vraag of er een potje geld beschikbaar komt om hem te behouden. Ondertussen zoek ik ook naar werk, en ik hoop dat het lukt om wat te vinden. Het is nu moeilijker dan een paar jaar geleden om aan werk te komen als ‘Dependant’. Wij willen wel heel graag hier blijven en niet terug naar Nederland. Er is nu ook geen plan B. Niet hier blijven betekent waarschijnlijk toch terug naar moeders (lacht)”. Willem is ervan overtuigd dat het goed komt. Ik vind het wel spannend. Ondertussen gaan we gewoon door en hoe dan ook komt het goed. Dat heb ik wel geleerd.”

😀 Wat vind jij gaaf aan Singapore?
Dat Singapore veilig is. En je overal lekker eten kunt krijgen, ook voor een betaalbare prijs. Makkelijk reizen binnen Azië en dat OV in Singapore super goed is waardoor je geen auto nodig hebt. Mooie appartementen (zwembad en gym is standaard) en het warme weer.

😏 Wat vind jij minder aan Singapore?
Het maken van contact met locals, daar moet je echt je best voor doen. Weinig echte natuur in de stad voor lange hikes. En het is een klein land, ik mis het maken van roadtrips.

Welke tips kun je (nieuwe) expats meegeven?

• Bouw zo snel mogelijk een sociaal netwerk op. Begin daar al aan voordat je in Singapore bent door je aan te melden bij een van de vele FaceBook groepen bijvoorbeeld. Dat heeft mij echt heel erg geholpen in het begin. Op zowel sociaal als op werkvlak.
• Schakel een agent in voor de zoektocht naar een woning. Het kost wat, maar het neemt je heel veel tijd, zorgen en werk uit handen.
• Sluit je aan bij lokale initiatieven. Of het nu een band, een sport of een andere hobby is, het maakt echt het verschil uit tussen een Expat ‘bubble’ leven en een meer Singapore leven.
• En vooral: ga er op uit en maak contact. Ga niet zitten afwachten.

Dank je wel Karin, voor het delen van jouw reislustige verhaal! Het is goed om te weten dat een flexibele levenshouding waardevol is in het expatleven. En wat mooi dat jij daarvoor de Boeddhistische levenswijsheden toepast!

Wil jij ook jouw ervaringen delen als Expat in Singapore? Laat het me weten en ik kom naar je toe om je het hemd van het lijf te vragen 😉 om er vervolgens een mooi Portetinterview van te maken. Wil je meer lezen over Singapore en het leven in dit bijzondere land? Check mijn website 👉SingaporeandMe of volg me op Instagram.

---

🇬🇧 SingaporeandYou – Karin

Moving to Singapore, exchanging a familiar life for an (yet) unfamiliar one in a country where ‘Dependant’ is an official status on your ID. Finding your way and your place is a personal journey that everyone experiences in their own way. In this series of portraits, Expats candidly share their Singapore ‘journey’ with you. This week Karin shares hers.

Karin moved to Singapore with her husband Willem in 2018. In the four years before that, they lived in North Carolina, USA. Karin has never been to Singapore before they moved there to live. They have been living there for five years now and enjoy it very much.

What was your life like before you moved to Singapore?
“We lived in North Carolina, USA and I worked there as a veterinary assistant. We really enjoyed it there and had built our life there. We lived in a university town, very international and very cozy. In two hours we were at the coast. And two hours the other way we were in the middle of nature in the Smokey Mountains where you could hike and camp great.”

“We moved to America because Willem got a scholarship to study there further. I worked in the Netherlands as an audiologist and still lived at home with my parents. When he asked me to go with him to America, I didn’t hesitate for a moment. I felt a bit stuck and not in my place in my job. This felt like my chance to get out of there and do what I wanted. Try new things, without being held back by expectations or judgments of others.”

“Of course it was also quite exciting. We didn’t live together yet and people around us were also worried about whether ‘the shy Karin’ would make it. We got married in the Netherlands before leaving. We did doubt that for a while (laughs). He was just 21 and I was 24 and we hadn’t lived together longer than two weeks of vacation. But unmarried you are not recognized as a couple and you have no right to a work visa. And I really didn’t feel like sitting at home all day. And of course we had all the confidence in it.”

How did you experience the first period there?
“I found it quite liberating at the time to leave all the baggage behind me. Especially the first year I really changed a lot. All props to my husband for this by the way. He is very social and took me everywhere for the first few months (laughs). I grew in that period: more open, less shy and I started trying more things. Just do it.”

And how did Singapore came on your path?
“It was clear from the beginning that Willem could not work in America after his studies. That had to do with the conditions of his scholarship. He would only be allowed to work in America if he first worked in the Netherlands for at least two years. And we both absolutely did not want to go back to the Netherlands. I didn’t want to fall back into the pattern of expectations and obligations. We started thinking about ‘okay and what then after America’ in the last year in America? Willem suggested Singapore first. I had no image of it and didn’t even know where it was. When I thought of Asia, I thought of rice fields and that didn’t appeal to me to live.”

“Yet I heard and read more and more positive stories about Singapore. And when I started looking into it more, I found out that Singapore is a very modern city. And, coincidence does not exist, Willem met a professor from Singapore at a conference and started talking to him. There was a position at the university vacant and Willem, goal-oriented as he is, applied and got the job. So we went to Singapore.”

How did you experience the first period of getting used to Singapore?
“Well, I have to say that leaving America was quite hard for me. Willem graduated and we traveled for the last month and a half on the West Coast of America. There we sold our car and then flew back. In just under 2 days we emptied and cleaned our house. Willem’s family came over, super nice, for the graduation ceremony. After the ceremony we packed our bags and went on vacation with his family to Florida. From there we went to Singapore. In retrospect, that feels pretty fast and especially abrupt.”

“We booked a hotel for our first week in Singapore. On advice, we hired a Real Estate Agent in advance to help us find a condo. I can recommend that to anyone. It takes so much work and uncertainty out of your hands. We are lucky to find our new place very quickly. Very central and right next to the Quenstown MRT. This is funny enough the first condo we see on our search and we are sold right away. The condo has just been completed and everything is super sleek and shiny. It meets our requirements: lots of daylight, a nice pool and close to the MRT and the University. Unfortunately a bit above budget, but we accept that. We can move in right away, with a mattress on the floor we sleep fine. Fortunately there is also an IKEA here so soon we have bought the most important stuff. That first week we also arranged all the paperwork. That is a whole research job, we had to arrange everything ourselves.”

“Willem goes to work after a week, and I go out. I signed up for all kinds of FaceBook groups in advance and have already made some contacts. Especially the FB group ‘DP-holders’ helped me in the beginning to build a social network. I immediately participate in the organized coffee moments and other events. That is exciting and also very fun. And luckily it clicked with many people. Apart from the homesickness for America, the landing in Singapore went very smoothly.”

And then the choice whether or not to work in Singapore. How did you make that choice?
“Just like in America, I also want to work in Singapore. Fortunately, I find part-time work as a veterinary assistant in an animal clinic quite quickly. Working in Singapore turns out to be ‘special’ for me at that first clinic. I am mainly cleaning and get little room for my own initiative. After half a year I left there and started working at another clinic. That turns out to be a very nice place. Unfortunately, a large part of the team leaves soon. That gives me a lot of responsibility, also for critical tasks such as anesthesia. That doesn’t feel good, I’m not trained for that either. When that doesn’t change despite my indication, I stop there after one year too. And then COVID comes.”

“In America I already started blogging on my website. I keep doing that in Singapore. The number of followers grows and I decide to focus more on that. I rebuild my website and profile myself in the field of emigration. In the meantime, I have written three e-books about emigrating and also do freelance writing jobs. I also occasionally give one-on-one emigration advice as an emigration coach. That is really cool to do. It is quite difficult to earn your income as a writer and as an emigration coach. In the meantime, I am also looking for a part-time job to create a stable income stream, in addition to my activities as an emigration coach.”

What does your current life look like?
“We enjoy our life in Singapore and have built up a nice rhythm. For example, on Tuesday morning we go shopping together at the Redhill Wetmarket, fixed price. And then we have breakfast at ‘our’ hawker stall with a Lim Kopi (Hokien for drinking coffee). They know us by now and start preparing our breakfast when they see us. We really enjoy a nice chat with the people there and the atmosphere. On Wednesday I volunteer at the soup kitchen in Little India. There people with little money, mostly migrant workers, can get breakfast or lunch for 0.50 cents. That is very rewarding to do.”

“On the other days I work on my website or on a paid assignment. I do that at home and often also in the library around the corner. Once a week I work together with a friend remotely. That’s also fun, monitor on and chat every now and then and check in with each other every hour with a cup of tea. I also meet up with friends regularly. And on weekends we often go out together. During the longer weekends or holidays we like to travel in Asia.”

What is your favorite place in Singapore?
“Ah well that’s actually the hawker centres. We really enjoy doing Lim Kopi together and enjoying the delicious food. Nasi Lemak, the Breakfast Set, Prata, there is so much deliciousness. We love the concept and the atmosphere of the hawkers. Sitting together with people at a table, eating and talking. It’s a pity that it’s often not very healthy, I’d love to come there every day.”

Friendship. How does that work when you live abroad?
“Many friendships in the Netherlands have faded over time. We all live a different life and at some point there is little common ground to talk about. That’s also okay, we’ve been away from the Netherlands for a long time and were young when we left.”

“Making friends abroad is getting easier and easier for me. Although people also leave again, which is sometimes a pity. Through volunteering and also through Buddhist meetings that I like to attend on Sundays, I have a nice social network. Generally we hang out with other internationals and we now also count some locals among our friends. I find it interesting to hang out with people from other countries. I don’t really need to be in a Dutch bubble. Although it’s sometimes nice to chat in Dutch with someone other than Willem. (laughs)”

Can you tell me more about your interest in Buddhism?
“In America I started meditating, which I found very nice then. In Singapore Buddhism is the largest and official religion and therefore much more accessible than in the Netherlands for example. I took a course on the basics of Buddhism at the Tooth Relic Temple in ChinaTown. When I got more time again and also got some health problems, I delved into it more. And I joined the Buddhist Fellowship. There I am really the only Western participant by the way. Meditating and being good to others and yourself appeals to me. And it’s a very nice community. Willem sometimes joins in interesting lectures and at the Potluck afterwards. Then you eat together, everyone brings something to eat.”

Do you ever suffer from homesickness?
“Not for the Netherlands. Never had either. Of course I sometimes miss people in the Netherlands. And can also be annoyed when I have to miss certain events. But that’s not homesickness. I did have that very much for America. And also quite long I think. We had such a great time there and I was really bummed that we had to leave. I think that’s why I kept comparing for a long time. Time has faded that, fortunately.”

How do you look back on your time in Singapore so far?
“Very positive. We really enjoy ourselves in Singapore. We have built up a nice rhythm here.”

“There is actually nothing that I would do differently looking back. I also went into it very open and without much expectation. And my plan to start working quickly also worked out well. Nothing disappoints us and we feel comfortable here.” When I ask Karin if she would pack her bags if she hears tomorrow that they can live in America after all, she says immediately and without hesitation: “Absolutely, right away (radiates)”.

How do you see the future?
“I have no idea. With the question ‘where do you see yourself in five years’ that people often ask, I honestly can’t do much with it. I know that everything can go differently again, so I think it’s a waste of time to make very tight plans.”

“Willem’s contract expires in December. It is still a question whether there is a pot of money available to keep him. In the meantime, I am also looking for work, and I hope I can find something. It is now more difficult than a few years ago to find work. We really want to stay here and not go back to the Netherlands. There is also no plan B, not staying here probably means going back to mother (laughs)”. Willem is convinced that it will work out. I find it exciting. In the meantime, we just continue and anyway it will be fine. I have learned that.”

😀 What do you love about Singapore?
That Singapore is safe. And you can get delicious food everywhere, also for an affordable price. Easy travel within Asia and public transport in Singapore is super good so you don’t need a car. Beautiful apartments (pool and gym are standard) and the warm weather.

😏 What do you dislike about Singapore?
Making contact with locals, you really have to do your best for that. Little real nature in the city for long hikes. And it’s a small country, I miss making road trips.

What tips can you give (new) expats?

• Build a social network as soon as possible. Start doing that before you arrive in Singapore by signing up for one of the many FaceBook groups for example. That really helped me a lot in the beginning. On both social and work level.
• Hire an agent for the search for a home. It costs something, but it takes a lot of time, worries and work out of your hands.
• Join local initiatives. Whether it’s a band, a sport or another hobby, it really makes the difference between an Expat ‘bubble’ life, and a more Singapore life.
• And especially: go out and make contact. Don’t sit and wait.

Thank you Karin for sharing your adventurous story! It’s good to know that having a flexible mindset is valuable in the expat life. And how beautiful that you apply Buddhist wisdom to it!

Would you like to share your experiences as an expat in Singapore too? Let me know and I’ll come to you to ask you a bunch of questions 😉 and then create a wonderful portrait interview. If you want to read more about Singapore and life in this extraordinary country, check out my website 👉SingaporeandMe or follow my Instagram.