SingaporeandMe

We zijn op reis! Deze keer boek ik geheel tegen mijn gewoonte in een ‘groepsreis’. Dat woord roept bij mij een beeld op van een bus. En een strak tijdschema. En die bus zit vol met middelbejaard gezelschap. In dat gezelschap zit standaard een lolbroek, een zeikwijf, een betweter, een labiele aandachtstrekker en een ‘is-het-hier-wel-veilig’ angsthaas. Niet perse een aantrekkelijk beeld.

Maar gemak dient de mens en met vier bestemmingen en twee binnenlandse vluchten is een geregelde reis wel zo ‘veilig’. Er is veel vrije tijd in het programma, dat is fijn. En de reis bestaat uit losse reisblokken dus niet met een bus vol dezelfde mensen. We doen het gewoon. Of dit een goed besluit is? Ik neem je mee.

HoChiMinh

We worden op het chaotische vliegveld van Ho Chi Minh opgewacht door een privé chauffeur. Althans dat is de bedoeling. Na vijf keer de rij wachtende, roepende en smekende chauffeurs te zijn afgelopen weten we zeker dat die van ons er niet tussen staat. Onze reisleidster op afstand, Lucy, gaat het regelen. Een dik half uur later zitten we in een taxi op naar ons (prima) hotel. Wat een chaos op straat!

We hebben de rest van de dag de tijd om de stad te verkennen. We bezoeken het War Remnants museum dat volhangt met foto’s uit de Vietnam War. Ondanks de slechte kwaliteit van de meeste prints, schetsten ze de gruwelijke periode van de Vietnam oorlog. We slenteren daarna op ons gemak door de overvolle stad en vergapen ons aan de bijzondere vormen van vervoer. Scooters zijn er in grote getalen en een rood stoplicht betekent hier blijkbaar: opschieten en doorrijden. Later op de avond worden we getrakteerd op bliksem en bakken regen.

De volgende dag staat er een dagexcursie op de planning. We worden stipt op de afgesproken tijd opgehaald en reizen in een klein busje – met een mens of twaalf – door de Mekong Delta. Iedereen die hier is geweest maakt dezelfde Tour. Ik hou het bij de foto’s en de bevestiging dat het ondanks erg toeristisch zeker de moeite waard is. De plichtmatige extra’s inclusief de folklore nemen we voor lief.

‘S Avonds eten we in de stad weer heerlijk, slaan de massages af en wandelen een rondje totdat – als we in de Ben Thanh market ronddwalen – onweer en regen uit de hemel stort en we ons terug naar het hotel haasten. Het straatbeeld is levendig, chaotisch en met grote contrasten tussen mooi (10%) en verpauperd (80%). De overige 10% kan ik niet goed duiden.

De volgende dag gaan we naar de Cu Chi tunnels. Indrukwekkend en benauwend te bedenken dat de Vietcong zich een groot deel van de tijd in die smalle tunnels begaven. Het is file lopen, zo ontzettend druk. En net als in Bali schuurt het zijn van toerist bij mij. Aan het einde van de rondleiding kun je schieten met grof geschut. Een beetje bizar, we bedanken voor de ‘eer’.

Als we terugkomen in de stad hebben we nog even de tijd. We lunchen verrukkelijk in de goed (en voedselveilig) aangeschreven Ben Nghe foodmarket. Een malse entrecote in reepjes met de heerlijkste kruiden en een geroosterde aubergine strelen mijn smaakpapillen.

We snuiven vervolgens nog even de laatste uitlaatgassen op en worden wederom stipt op tijd opgepikt voor onze vlucht naar DaNang. Het waren toffe dagen, al komt Ho Chi Minh zelf niet op mijn top 10 stedentrip lijst.

Hoi An

We vliegen in een uurtje naar DaNang. Dit vliegveld is klein en rustig en één van de twee wachtende chauffeurs is de onze. We cruisen in een luxe voiture door de rustige en moderne straten van DaNang naar Hoi An. Het is donker. We zien de lampionnen vrolijk bungelen, ook voor ons hotel.

Onze eerste dag in Hoi An gaan we op pad met ‘just call me Hai Hai’. Met twee andere stelletjes – jonge stelletjes niets bejaards aan – maken we een stop op de markt. Hier worden alle boodschappen gedaan door de Vietnamezen. Supermarkten zijn er niet. We ruiken aan Lemonbasil (heerlijk) en Perlilla (goed voor vrouwen) en bewonderen de Morning Glory (met dezelfde eigenschappen als bij mannen in de ochtend).

De volgende bestemming ligt aan de rivier, we gaan in een rond bamboe bootje de rivier op en naar krabjes hengelen. De zon schijnt en het water kabbelt. De roeiers zijn vrolijk en vol grappen. Die van ons begint het meest afgrijselijke nummer ooit te zingen ‘Gangnam style’ en even later begrijpen we waarom.

Het kabbelen wordt al snel overstemt door keiharde muziek – Gangnam style dus – en hordes bootjes in aankomst. Giethoorn is er niets bij. Gelukkig zijn we voor de drukte uit weer terug. We hebben allebei één krabbetje binnen gehengeld. Dat wordt een overdadige lunch 🫣.

We gaan daarna onder leiding van ‘just cal me Hai Hai’ vier heerlijke gerechten maken. Een salade, loempia’s, gemarineerde kip in een claypot en een rijstpannekoek. Veel hakken en snijden van verse ingrediënten en de geuren maken, ondanks het uitgebreide ontbijt, om 11 uur al hongerig. Vlakbij slaat de bliksem in en het regent vervolgens pijpenstelen. Ik ben een tropenkind aan het worden, ik heb het koud bij 26 graden! We eten onze zelfbereide heerlijke lunch en kletsen gezellig met de andere vier.

De rest van ons verblijf is vrij te besteden. Heerlijk. Het regent nog als we terugkomen in het hotel en we laten ons om de hoek allebei verwennen met een massage. Voor nog geen 30 SGD (€25) worden mijn benen en voeten en manliefs nek en rug een uur lang grondig onder handen genomen. Ter afsluiting nog een heerlijke hoofd- en nek massage. We voelen ons herboren en het is inmiddels droog. We lopen het oude centrum in.

Wauw! Wat is dit een mooi plaatsje. Niet voor niets is het oude centrum van Hoi An opgenomen in de UNESCO werelderfgoed lijst. De pittoreske historische huizen ademenen de sfeer uit van de handelshaven van weleer. Dit stadje met de vele lampions en de winkels waar je op maat gemaakte kleding kunt kopen, past meer bij mij dan het chaotische Ho Chi Minh. Voor manlief geldt het omgekeerde. Die is dol op de chaos en de buzz van Ho Chi Minh.

De eerste (maan)dag kun je over de hoofden lopen. Het is ontstellend druk en je wordt om de paar meter aangesproken: You want Massa – de ‘ge’ wordt ingeslikt – pay one, one free. Cocktail? Happy Hour. Coconut? Real good. Tussen de fietsen en de insta fotograferende toeristen door laverend vinden we onze weg. We genieten op een dakterras van het prachtige uitzicht over de rivier waar bootjes varen die lichtjes in het water laten. Naarmate het donker wordt, is het sprookjesachtig met alle lampionnen en de kleine lichtjes op de rivier. We eten heerlijk Vietnamees en lopen daarna nog even over de gezellige nightmarket.

Lieve Lucy appt tussendoor of onze reis tot dusver bevalt. En dat doet het! Het is een fijn combinatie van doen en relaxen zonder dat we ons bezig hoeven te houden met taxi’s, hotels en excursies. Ons hotel ligt fijn centraal, net naast de oude stad.

De volgende dag sporten en ontbijten we terwijl het regent en als we klaar zijn is het droog en gaan we opnieuw op pad in de oude stad. Het is nog geen tiende van de drukte van de dag ervoor en dat is wel zo relaxt. In de avond eten we wederom heerlijk Vietnamees ergens in een zijstraatje op een gezellig buitenterras bij restaurant Relics (aanrader).

Hoi An komt zeker wel op mijn shorttrip lijst. Ik heb nog te weinig van de prachtige omgeving gezien die ook de moeite waard is en het stadje zelf is lieflijk en gezellig.

Hanoi

We vliegen naar Hanoi. Die binnenlandse vluchten gaan soepel en ook in Hanoi staat onze chauffeur al klaar. In een VIP bus worden we naar het drukke centrum gereden waar ons hotel zich tussen de massage salons, de kappers en de restaurants bevindt. Fijn hotel maar een kamer op de tweede verdieping aan de straatkant is voor deze misofoon te veel van het goede. Gelukkig kunnen we verkassen naar de 7e verdieping. De mensen zijn super vriendelijk en behulpzaam, ook hier.

We sluiten een klein rondje in de omliggende straten af bij restaurant Blue Butterfly. Het Vietnamese eten waarvan we tot noch toe met veel smaak hebben genoten, valt in het niet bij wat we hier voorgeschoteld krijgen. De smaken, de geuren, de presentatie EN de rekening: één grote traktatie. We genieten nog even na op de skybar van het hotel en doen daarna een strik om deze dag.

Hanoi excursie

Een volle excursie dag in Hanoi met een tempel, het mausoleum waar HoChiMinh ligt opgebaard (daar dus ook even langsaf gelopen), een pagode een gevangenis en in de middag nog een museum en een ‘kunstatelier’.

Vandaag zit de lolbroek in het reisgezelschap. Ik ben vandaag zelf het zeikwijf en de andere typetjes heb ik nog niet ontdekt. Ik merk dat ik met al het stadsgeluid en de gids die aan één stuk door in slecht verstaanbaar Engels informatie over ons heen stort, met de minuut meer overprikkeld raak. Mijn hoofd tolt en ik kan bijna niet meer uit mijn ogen kijken. Als de lunch vlakbij het hotel blijkt te worden geserveerd, zie ik mijn kans schoon. Met een vol buikje glip ik er tussenuit. Het voelt als spijbelen. Heerlijk. Manlief kan prima met alle drukte en maakt de hele Tour af waarna hij ook nog even zelf door de chaotische straten van Hanoi dwaalt.

We eten – nog maar een keer bij Blue Butterfly – heerlijk en laveren daarna tussen de ‘You want massa’ en ‘come sit here for Dinner’ door. We drinken een goede kop koffie op de hoek van een straat en ik laat het getoeter over me heen golven.

Voor mij staat vast dat ik meer van het land wil zien en minder stad. En ook Hanoi – ondanks indrukwekkend – komt niet op mijn stedenlijst top 10. Morgen staat Halong Bay op het programma. Dat moet één van de mooiste plekken op aarde zijn. Ik ben benieuwd.

Halong Bay

Jaaaaaaa hier word ik blij van! We meren af na een bustochtje van twee uur, met de obligate toeristenstop, in de tender die ons naar La Pandora vaart.

Links en rechts van ons zijn rotsen, drakeneiland(en). Alsof er grote rotsblokken de zee in zijn gevallen. Het water is net als de lucht blauw. De zon schijnt en er waait een heerlijk windje. Deze kreeft wordt blij van water en van de rust om ons heen.

Ons cruisescheepje is klein genoeg om het nog charmant te vinden. Ons bed is gigantisch en we hebben een schetig balkon. Dat de badkamer aan elkaar geplakt is en de deuren kieren, deert me niet. Dit is leuk!

We kanoën een grot in en drijven even later zelf in het zoute water tussen de beboste rotsen. Als we terugvaren naar het moederschip gaat de zon prachtig onder en kleurt alles prachtig goudrood. We kletsen gezellig met medereizigers en genieten van een mooi buffet.

Het ochtendgloren is prachtig. De zon schittert en we stappen vroeg op de tender om grotten te bezoeken. Dat is een belevenis op zich, niet in de laatste plaats door ons onbehouwen gezelschap. Onbeschaamd en auravretend, die categorie was ik vergeten in mijn opsomming van gevreesd mede reisgezelschap. Afijn het was maar een kort tochtje en met mijn ogen dicht genietend van de zon was het evengoed een fijn tochtje. Terug genieten we nog even van het prachtige uitzicht en een uitgebreide brunch.

Halong Bay: een betere afsluiting van onze afwisselende vakantie kan ik me niet wensen.

Tot slot

Ik ben nieuwsgierig naar meer Vietnam. De vriendelijkheid van de mensen, de rijke historie en tradities en het heerlijke eten spreekt me aan. Ho Chi Minh en Hanoi sla ik een volgende keer over. Het jaargetijde (oktober) is voor een stedentrip overigens ideaal.

De groepsreis, die geen groepsreis blijkt te zijn, kan ik zeker aanbevelen. Alles is perfect georganiseerd en met veel vrije tijd voelt het ook niet als een strak schema. Met een upgrade naar 4-sterren hotels zaten we in prima middenklas hotels steeds heel centraal. Mocht je benieuwd zijn naar de reis die wij boekten (geen betaalde sponsoring 😉): Marvels of Vietnam.

Mijn eerdere blogs zijn terug te lezen op mijn website SingaporeandMe. En ook voor de prachtigste Singapore parken en leukste eetplekjes kun je hier terecht! Voor meer Singapore foto’s en tips kun je me volgen op Instagram. Vind je het leuk om mijn blogs en Posts te lezen? Het delen en liken ervan wordt zeer gewaardeerd 😍 EN een reactie onder mijn blog is heel welkom ❤️. Juist ook als ik je niet persoonlijk ken.

---

🇬🇧 Vietnam Travelblog

We are on a trip! This time, against my usual habit, I am booking a ‘group tour’. That word conjures up an image of a bus for me. And a tight schedule. And that bus is filled with middle-aged companions. In that group, there is always a joker, a complainer, a know-it-all, an emotionally unstable attention-seeker, and a ‘is it safe here’ scaredy-cat. Not necessarily an appealing image.

But convenience is key, and with two domestic flights, a organized tour is much safer. There is plenty of free time in the itinerary, which is nice. And the trip consists of separate travel blocks, so it’s not with a bus full of the same people. We’re just going for it. If we made a good choice? I’ll take you along.

Ho Chi Minh

We are greeted at the chaotic airport of Ho Chi Minh by a private driver. Or at least, that’s the plan. After walking past the line of waiting, shouting, and pleading drivers five times, we are certain that ours is not among them. Our remote tour guide, Lucy, is going to sort it out. After a good half hour, we are finally in a taxi heading to our (great) hotel. What chaos on the streets!

We have the rest of the day to explore the city. We visit the War Remnants Museum, which is filled with photographs from the Vietnam War. Despite the poor quality of most prints, they depict the gruesome period of the war. Afterwards, we leisurely stroll through the crowded city and marvel at the unique forms of transportation. Scooters are abundant, and a red traffic light apparently means: hurry up and keep going. Later in the evening, we are treated to lightning and heavy rain.

The next day, a day excursion is scheduled. We are picked up promptly at the agreed time and travel in a small van – with about twelve people – through the Mekong Delta. Everyone who has been here takes the same tour. I stick to taking photos and confirming that despite being very touristy, it is definitely worth it. We accept the obligatory extras, including the folklore, as part of the experience.

In the evening, we enjoy another delicious meal in the city, decline the massages, and take a stroll until – while wandering around the Ben Thanh market – thunder and rain pour from the sky, prompting us to hurry back to the hotel. The street scene is lively, chaotic, and marked by stark contrasts between the beautiful (10%) and the rundown (80%). I can’t quite make sense of the remaining 10%.

The next day, we visit the Cu Chi tunnels. It’s impressive and suffocating to think that the Viet Cong spent a significant amount of time in those narrow tunnels. It’s crowded, with people walking in a single file. Just like in Bali, being a tourist doesn’t sit well with me. At the end of the tour, there’s an opportunity to shoot heavy artillery. It feels a bit bizarre, so we politely decline the “honour.”

When we return to the city, we still have some time. We have a delicious lunch at the highly recommended and food-safe Ben Nghe food market. Tender strips of entrecote seasoned with the most delightful herbs and a roasted eggplant tantalize my taste buds.

We then take in the last whiffs of exhaust fumes and are once again picked up punctually for our flight to Da Nang. It has been a great few days, although Ho Chi Minh itself doesn’t make it onto my top 10 city trip list.

Hoi An

We fly to Da Nang in just an hour. This airport is small and quiet, and one of the two waiting drivers is ours. We cruise in a luxurious car through the calm and modern streets of Da Nang towards Hoi An. It’s dark outside. We see the lanterns cheerfully hanging, including those in front of our hotel.

On our first day in Hoi An, we set off with ‘just call me Hai Hai’. With two other couples – young couples, nothing elderly about them – we make a stop at the market. This is where the Vietnamese do all their shopping. There are no supermarkets. We smell Lemon Basil (delicious) and Perilla (good for women) and admire the Morning Glory (with the same properties as men in the morning).

The next destination is by the river, where we hop on a round bamboo boat and go crab fishing. The sun is shining, and the water is calm. The rowers are cheerful and full of jokes. Ours starts singing the most dreadful song ever, ‘Gangnam Style,’ and shortly after, we understand why.

The peacefulness is quickly drowned out by loud music – Gangnam Style, indeed – and hordes of boats arriving. It’s like Giethoorn on steroids. Fortunately, we manage to return before the crowds. We each managed to catch one crab. That’s going to be a lavish lunch 🦀.

Afterwards, under the guidance of ‘just call me Hai Hai,’ we prepare four delicious dishes. A salad, spring rolls, marinated chicken in a clay pot, and a rice pancake. There’s a lot of chopping and slicing of fresh ingredients, and despite having had a substantial breakfast, the aromas make us hungry by 11 o’clock. Nearby, lightning strikes, and it starts pouring rain. I’m starting to feel like a tropical child; I feel cold at 26 degrees Celsius! We enjoy our self-prepared delicious lunch and have a pleasant chat with the other four people.

The rest of our stay is free to spend as we please. Wonderful, we love how the trip balances between seeing, doing and time to fill in yourself. It’s still raining when we return to the hotel, so we both treat ourselves to a massage around the corner. For less than 30 SGD (€25), my legs and feet, and my husband’s neck and back, are thoroughly pampered for an hour. To top it off, they finish with a delightful head and neck massage. We feel rejuvenated, and by now, the rain has stopped. We walk into the old town.

Wow! This is such a beautiful place. It’s no wonder that the old town of Hoi An is included in the UNESCO World Heritage list. The picturesque historic houses exude the atmosphere of the former trading port. This town with its many lanterns and shops where you can buy tailor-made clothing suits me more than the chaotic Ho Chi Minh. For my husband, it’s the opposite. He loves the chaos and buzz of Ho Chi Minh.

On our first (mon)day, you can barely walk without bumping into someone. It’s incredibly crowded, and you get approached every few meters: “You want massa – the ‘ge’ gets swallowed – pay one, one free. Cocktail? Happy Hour. Coconut real good.” Navigating through the bikes and Instagram-photographing tourists, we find our way. We enjoy the beautiful view over the river from a rooftop terrace, where boats with lights sail on the water. As it gets darker, it becomes enchanting with all the lanterns and the small lights on the river. We have a delicious Vietnamese meal and then take a stroll through the lively night market.

Dear Lucy texts us in between to ask if we’re enjoying our trip so far. And we are! It’s a nice combination of activities and relaxation without having to worry about taxis, hotels, and excursions. Our hotel is conveniently located right next to the old town.

The next day, we exercise and have breakfast while it’s raining, but by the time we’re done, it’s dry, and we head out again to explore the old town. It’s not even a tenth of the crowdedness from the day before, which is much more relaxing. In the evening, we once again enjoy a delicious Vietnamese meal, this time at a cozy outdoor terrace in a side street at Restaurant Relics (highly recommended).

Hoi An definitely deserves a spot on my short trip list. I haven’t seen enough of the beautiful surroundings yet, which are known to be also worth exploring, and the town itself is charming and cozy.

Hanoi

We fly to Hanoi. The domestic flights go smoothly, and our driver is already waiting for us in Hanoi. We are driven to the bustling city center in a VIP bus, where our hotel is located amidst massage salons, hairdressers, and restaurants. The hotel is nice, but a room on the second floor facing the street is too much for this misophone. Luckily, we can move to the 7th floor. The people here are incredibly friendly and helpful, just like in the previous places we visited.

We end our little stroll in the surrounding streets at Blue Butterfly restaurant. The Vietnamese food, which we have been enjoying with great taste so far, pales in comparison to what we are served here. The flavors, the aromas, the presentation, AND the bill: it’s all a treat. We enjoy a moment on the hotel’s sky bar, savoring the day, before calling it a night.

We have a full day of excursions in Hanoi, visiting a temple, the mausoleum where Ho Chi Minh lies in state (we also make a quick stop there), a pagoda, a prison, and in the afternoon, a museum and an art studio.

Today, the joker of the group is in full swing. I find myself playing the role of the complainer, and I haven’t discovered the other characters yet. I notice that with all the city noise and the guide continuously bombarding us with information in poorly understandable English, I become more overwhelmed by the minute. My head is spinning, and I can hardly keep my eyes open. When I find out that lunch will be served near the hotel, I see my chance. With a full belly, I slip away. It feels like playing hooky, and it’s delightful. My husband, on the other hand, is thrilled by the hustle and bustle and completes the entire tour. Afterward, he even takes a stroll through the chaotic streets of Hanoi on his own.

We enjoy a delicious meal at Blue Butterfly once again and then navigate through the bustling streets, dodging calls of “You want massa” and invitations to sit down for dinner. We find a cozy corner to savor a good cup of coffee, letting the honking of horns wash over us.

For me, it’s clear that I want to see more of the countryside and less of the city. And even though Hanoi is impressive, it doesn’t make it to my top 10 cities list. Tomorrow, we have Halong Bay on the itinerary. It’s said to be one of the most beautiful places on earth. I’m excited to see it for myself.

Halong Bay

Yesssss, this makes me happy! We dock after a two-hour bus ride, including the obligatory tourist stop, in the tender that takes us to La Pandora.

On both sides of us are rocks, dragon islands. It’s as if large boulders have fallen into the sea. The water, just like the sky, is blue. The sun is shining, and there’s a delightful breeze blowing. This cancer is happy with the water and the tranquility around us.

Our cruise ship is small enough to still find it charming. Our bed is gigantic, and we have a cute balcony. The fact that the bathroom is cramped and the doors have gaps doesn’t bother me. This is fun!

We canoe into a cave and later find ourselves floating in the salty water amidst the wooded rocks. As we paddle back to the mother ship, the sun sets beautifully, painting everything in a gorgeous golden-red hue. We chat happily with fellow travelers and enjoy a lovely buffet.

The dawn is beautiful. The sun sparkles, and we board the tender early to visit caves. It’s an experience in itself, not least because of our uncouth companions. Shameless and energy-draining, that category was missing from my list of dreaded fellow travelers. Anyway, it was just a short trip, and with my eyes closed, enjoying the sun, it was still a pleasant journey. On our way back, we continue to enjoy the stunning view and indulge in an elaborate brunch.

Halong Bay: I couldn’t wish for a better ending to our diverse vacation.

To conclude

I’m curious for more of Vietnam. The friendliness of the people, the rich history and traditions, and the delicious food appeal to me. I’ll skip Ho Chi Minh and Hanoi next time. By the way, the season (October) is ideal for a city trip.

I can definitely recommend the group trip, which turned out not to be a typical group trip. Everything is perfectly organized, and with plenty of free time, it doesn’t feel like a tight schedule. With an upgrade to 4-star hotels, we stayed in great mid-range hotels that were centrally located. If you’re curious about the trip we booked (no paid sponsorship 😉), it was called “Marvels of Vietnam.”

You can find my previous blogs on my website SingaporeandMe, where you can also discover the most beautiful parks and coolest places to eat! For more photos and tips about Singapore, follow me on Instagram. Do you enjoy reading my blogs and posts? Sharing and liking them would be greatly appreciated 😍 and a comment is always welcome ❤️.