SingaporeandMe

Disclaimer: tijdens het lezen van deze blog krijg je jeuk. Lezen is op eigen risico, krabben raad ik af.

Beestjes. Er is een liedje van Ronnie en The Ronnies uit het jaar kruik met deze titel. Ben je van of van voor mijn bouwjaar, dan hoor je dit liedje nu waarschijnlijk in je hoofd. Ik wel in ieder geval.

Weet je wat ik zie als ik gedronken heb (nou nou)
Allemaal beestjes (nou nou nou)
Zoveel beestjes, om me heen (eerste refrein)

Ongedierten

Regelmatig komt er in één of andere groepsapp een vraag voorbij met betrekking tot beestjes.

In tegenstelling tot het liedje zijn er hier in Singapore echt beestjes. En die zie je niet alleen als je gedronken hebt. Je ziet ze overigens ook als ze er niet (meer) zijn, zo heb ik ondervonden. Overal. En je voelt ze, ook als ze er niet meer zijn. Overal. Misschien zijn de Ronnies ook in Singapore geweest.

Oh ik weet wel dat ik nou mezelf nep (nou nou)
Want er zijn geen beestjes (nou nou nou)
Maar ik zie beestjes, om me heen (tweede refrein)

Jaja

Niet insectvriendelijk, dat begrijp ik ook wel, maar verder niet schadelijk voor mens en natuur.

Regelmatig komt er in één of andere groepsapp een vraag voorbij met betrekking tot beestjes. Foto’s van ongedierten met de vraag: wat is dit en wat doe ik er tegen. Vaak opgevolgd met de vraag wie er een goede verdelger kent die NU tijd heeft.

Een paar keer per week loopt er een meneer dik ingepakt zonder mondmasker met zo’n ghost-busters apparaat rond op ons terrein. Uit het apparaat komt een dikke rook. Gelet op het ontbreken van een mondmasker en er ook geen waarschuwing vooraf gaat in de trant van: SLUIT DEUREN EN RAMEN EN BLIJF BINNEN, sus ik me met de gedachten dat dit middel geheel gifvrij en een geheel natuurvriendelijke manier van uitroken is. Niet insectvriendelijk, dat begrijp ik ook wel, maar verder niet schadelijk voor mens en natuur. Jaja 😇.

Sjakies

Af en toe schiet een Sjakie, zoals we kleine hagedissen noemen, van buiten naar binnen.

Vooraf aan onze condo zoektocht werden we gewaarschuwd voor beestjes. Een appartement op de begane grond werd ons juist daarom afgeraden. Ongedierten zijn dol op onderste appartementen. En in het groen wonen? Beter van niet want ook daar zijn de f.ckers dol op. Los daarvan is dan de kans dat je een aap of een slang in je appartement aantreft groot.

Op de tweede verdieping en niet direct aan het groen, en met onze Ghostbuster, wanen wij ons veilig. De deuren staan wagenwijd open overdag zodat de boel lekker kan doorwaaien. Last van ongedierten? Wij niet hoor. Af en toe schiet een Sjakie, zoals we kleine hagedissen noemen, van buiten naar binnen. Maar dat is nog een soort van schattig.

Een vriendin vertelde me dat ze haar stortkoker niet gebruikt omdat er kakkerlakken 🪳 in zitten. Die kruipen via de stortkoker zo je appartement binnen. IEUWWW Maar… bij ons dus niet. Wij gebruiken de stortkoker dagelijks, afval gaat zo snel mogelijk de deur uit. Geen centje pijn.

Als een moeder

Als een moeder van in haar ogen voorbeeldige kinderen (onze jongens drinken niet) rekende ik het uitblijven van ongedierten- en schimmelellende volledig aan mezelf toe.

Een andere vriendin vertelde dat er kleine beestjes zijn die je voorraad kast aanvallen. Dol op rijst, noodles of meel kruipen ze overal in. Een enorme plaag die alleen tegen te gaan is door alles hermetisch af te sluiten. Bij ons niet, wij hebben alles gewoon in onze keukenkastjes staan.

De airco aanzetten als je met vakantie bent, is me ook geadviseerd. Om schimmels op je muren en in je spullen te voorkomen. En om die ongenode gasten buiten te houden. Doen we niet.

Als een moeder van in haar ogen voorbeeldige kinderen (onze jongens drinken niet) rekende ik het succes van het uitblijven van ongedierten- en schimmelgedoe volledig aan mezelf toe. Dankzij mijn opvoeding, lees in dit geval mijn discipline om kruimels op te ruimen, afval direct in de stortkoker te dumpen en de boel steeds te laten luchten, hebben wij nergens last van. Je leest het goed ‘rekende ik’. Net als die moeder (het type dat ik overigens nooit geweest ben) was ik naïef.

Het zijn beestjes

Lang verhaal kort: het is geen schimmel. HET ZIJN BEESTJES!!!!!!

We zijn een krappe week terug uit Nederland, als het me opvalt dat het plafond van ons kantoorkamertje beschimmeld is. En niet zo’n beetje, behoorlijk erg. Het hele plafond is bedekt met een zwarte laag en ook de muren zijn aangetast. KAK. Ik zoek op wat je tegen schimmel kunt doen: afsponzen met een oplossing van baking soda in water. Mooi, dat hebben we in huis.

Manlief gaat aan de slag. Balancerend op een barkruk, een trap behoort niet tot onze inventaris, sponst hij het plafond af. Ik sta ondertussen te koken. Na een minuut of 10 ga ik kijken hoe ver hij is. “Het plafond beweegt”, zegt hij droog. “Oh”, zeg ik, “is het plafond zo slecht dan?”.

Lang verhaal kort: het is geen schimmel. HET ZIJN BEESTJES!!!!!! Gadverdamme! Honderden kleine beestjes krioelen over het plafond en op de muren. Ze zijn klein en zien er uit als zilvervisjes of papiervisjes. JEUK! Ik blader alle boeken door die op mijn bureau in de kamer staan, die zijn ongeschonden. Zilvervisjes dus.

Nadat het plafond en de muren zijn afgesponsd gooi ik manlief en zijn kleding onder de douche. De jeuk blijft en als ik ’s avonds voor het slapen gaan mijn ogen sluit, krioelen er honderden kleine beestjes over mijn netvlies. Gadverdamme, gadverdamme, gadverdamme.

Schoonmaakproces

Ik leen een ladder, ontkleed mezelf tot mijn ondergoed, gooi mijn haar onder een douchekap en spuit en wrijf tot alles op het oog weg is.

Beestjes! beestjes!
Hele legers lopen daar over de grond
Kijk ze rukkenop langs het plafond
En de kamer draait maar in het rond (vierde refrein)

De volgende dag doe ik het schoonmaakproces nog eens dik over. Dit keer met een schoonmaakazijn. Ik leen een ladder, ontkleed mezelf tot op mijn ondergoed, gooi mijn haar onder een douchemuts en spuit en wrijf tot alle rakkers weg zijn. Ik laat de airco loeien om te ontvochtigen en gooi mezelf daarna onder de douche.

Revanche van de zilvervisjes

Stilletjes hou ik rekening met een revanche van de zilvervisjes.

Op hoop van zegen vertrekken we voor een week vakantie naar Lombok. De krioelende massa kruipt nog regelmatig mijn netvlies langs. Jeuk. Ik ben er niet gerust op.

Nerveus stap ik na een heerlijke week vakantie de drempel over. Stilletjes hou ik rekening met een revanche van de zilvervisjes. Dat ze samen met alle andere aanwezige ongedierten in Singapore ons appartement hebben overgenomen.

Beestjes! beestjes!
Langs het drempel in een hele lange rij
Door de sleutelgaten komen zij erbij
En ze kijken allemaal naar mij (zesde refrein)

Licht opgelucht constateer ik dat de muren in de woonkamer wit zijn als altijd. Geen zilvervisjes- of papiervisjes, geen kakkerlakken en ook geen aanverwante jongens. De gang, check. En dan… het uur van de waarheid: het kantoorkamertje.

YES ze zijn weg. Alhoewel met heel veel speuren, zie ik er nog één of twee maar die hebben het ook niet overleefd leven. De jeuk blijft nog even, de nederigheid ook. Dag zilvervisjes, kom maar niet meer terug ik heb mijn lesje geleerd.

Voor 🇳🇱-talige nieuwkomers in Singapore, heb ik een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

Mijn eerdere blogs zijn terug te lezen op mijn website SingaporeandMe. En ook voor de prachtigste Singapore parken en leukste eetplekjes kun je hier terecht! Voor meer Singapore foto’s en tips kun je me volgen op Instagram. Vind je mijn blogs het lezen waard? Deel en like ze vooral 😍 EN een reactie op mijn blog maakt mijn dag ❤️. Juist ook als ik je niet persoonlijk ken.

---

🇬🇧 Bugs in Singapore

Disclaimer: while reading this blog, you may experience itching. Reading is at your own risk, scratching I do not recommend.

Bugs. There is a song by Ronnie and The Ronnies from the Stone Age with this title. If you are from or before my vintage, you are probably hearing this song in your head now. I certainly am.

Do you know what I see when I am drunk (oh my)
All kinds of bugs (oh my oh my)
So many bugs, around me (first chorus)

Bugs

Regularly, in some group chat, a question comes up regarding bugs.

Contrary to the song, there are actually bugs here in Singapore. You don’t just see them when you’ve had a drink. But you also see them when they’re not (anymore) there. Everywhere. And you feel them, even when they may no longer be there. Everywhere. Maybe the Ronnies have also been to Singapore at some point.

Oh, I know that I’m pretending now (oh my oh my)
Because there are no bugs (oh my oh my oh my)
But I see bugs, around me (second chorus)

Yeah sure

Not insect-friendly, I understand that as well, but otherwise not harmful to humans and nature.

Regularly, in some group chat, a question comes up regarding bugs. Photos of pests with the question: what is this and what do I do about it. Often followed by the question of who knows a good exterminator who is available NOW.

A few times a week, a man walks around our premises, heavily dressed and without a face mask, with one of those ghost-buster devices. Thick smoke comes out of the device. Considering the absence of a face mask and the lack of a prior warning like: CLOSE DOORS AND WINDOWS AND STAY INSIDE, I reassure myself with the thought that this substance is completely toxin-free and a completely environmentally friendly way of fumigation. Not insect-friendly, I understand that as well, but otherwise not harmful to humans and nature. Yeah sure 😇.

Sjakie

Occasionally, a “Sjakie,” as we call small lizards, will dart from outside to inside. But that’s still kind of cute.

Before our condo search, we were warned about bugs. An apartment on the ground floor was specifically advised against for that reason. Pests love lower-level apartments. And living in a green area? Better not, because the f.ckers love it there too. Apart from that, there is a high chance of finding a monkey or a snake in your apartment.

On the second floor and not directly near the greenery, we feel safe. The doors are wide open during the day to let the air flow through. Pest problems? Not for us. Occasionally, a “Sjakie,” as we call small lizards, will dart from outside to inside. But that’s still kind of cute.

A friend told me that she doesn’t use her garbage chute because there are cockroaches 🪳 in it. They crawl into the apartment through the garbage chute. YUCK. But… not for us. We use the garbage chute daily, disposing of waste as quickly as possible. No problem at all.

As a mother

As a mother of what she considers exemplary children (our boys don’t drink), I attributed the absence of pest and mold problems entirely to myself.

Another friend told me that there are small creatures that attack your pantry. They love rice, noodles, or flour and crawl into everything. It’s a huge nuisance that can only be prevented by sealing everything tightly. Not for us, we just keep everything in our kitchen cabinets.

I was also advised to turn on the air conditioning when on vacation to prevent mold on the walls and in our belongings. And to keep those unwelcome guests out. But we don’t do that.

As a mother of what she considers exemplary children (our boys don’t drink), I attributed the absence of pest and mold problems entirely to myself. Thanks to my upbringing, or in this case, my discipline to clean up crumbs, dispose of waste directly in the garbage chute, and keep the place well-ventilated, we don’t have any issues. You read that right, “I attributed.” Just like that mother (the type I have never been), I was naive.

It’s bugs

Long story short: it’s not mold. IT’S BUGS!!!!!!

We returned from the Netherlands just over a week ago when I suddenly noticed that the ceiling of our office room is moldy. And not just a little, but quite severe. The entire ceiling is covered. UGH. I look up what can be done about mold: sponge it off with a solution of baking soda and water. Great, we have that at home.

My husband gets to work. Balancing on a bar stool, as we don’t have a ladder, he sponges off the ceiling. Meanwhile, I’m cooking. After about 10 minutes, I go to see how far he is. “The ceiling is moving,” he says. “Oh,” I say, “is the ceiling in such bad condition then?”

Long story short: it’s not mold. IT’S BUGS!!!!!! Disgusting! Hundreds of small bugs are crawling all over the ceiling. They are small and look like silverfish or booklice. ITCHY! I go through all the books on my desk in the room, and they are unharmed. So they are silverfish.

After sponging off the ceiling and walls, I throw my husband and his clothes into the shower. The itch remains, and when I close my eyes before going to sleep, hundreds of small bugs are crawling on my retina. Disgusting, disgusting, disgusting.

Cleaning process

I borrow a ladder, undress myself to my underwear, put my hair under a shower cap, and spray and scrub until everything seems to be gone.

Bugs! Bugs!
Whole armies are crawling on the ground there
Look, they’re advancing along the ceiling
And the room keeps spinning around (fourth chorus)

Revenge of the silverfish

Quietly, I prepare myself for a revenge of the silverfish.

The next day, I go through the cleaning process all over again. This time with vinegar. I borrow a ladder, undress myself to my underwear, put my hair under a shower cap, and spray and scrub until everything seems to be gone. I let the air conditioning blast to dehumidify, and then I throw myself under the shower.

With a glimmer of hope, we leave for a week’s vacation to Lombok. The wriggling mass still occasionally crawls across my retina. Itchy. I’m not at ease.

Nervously, after a wonderful week of vacation, I step over the threshold. Quietly, I prepare myself for a revenge of the silverfish. That they, along with all the other pests in Singapore, have taken over our apartment.

Bugs! Bugs!
In a long line along the threshold
They come in through the keyholes
And they’re all looking at me (sixth chorus)

I’m relieved to see that the walls in the living room are still white as always. No silverfish or booklice, no cockroaches, and no related creatures. The hallway, check. And then… the moment of truth: the office.

YES, they’re gone. Although, with a lot of searching, I still see one or two, but they won’t live long, as you can imagine. The itch remains for a while, as does the humility. Goodbye silverfish, do not come back I have learned my lesson.

For Dutch-speaking newcomers in Singapore, I have developed a Social Onboarding Program. Check out the website of SingaporeandYou for more information about it. You can also follow the Instagram page to stay updated on the latest plans.

You can find my previous blogs on my website SingaporeandMe. And for the most beautiful parks in Singapore and the best places to eat, you can also visit here! For more Singapore photos and tips, you can follow me on Instagram. Do you find my blogs worth reading? Please share and like them 😍 AND a comment on my blog makes my day ❤️. Especially if I don’t know you personally.