SingaporeandMe

Was ik nog maar net koud – of eigenlijk heet – terug in Singapore, stapten we weer samen in het vliegtuig. Dit keer naar Langkawi. Langkawi is een eiland van Maleisië. Punt.

Heel veel meer heb ik er niet over te zeggen. Niet omdat het niet de moeite waard is, integendeel, het eiland is prachtig groen en heuvelachtig. Maar een verslag over alle geweldige dingen die op of vanaf Langkawi te doen zijn, moet ik je schuldig blijven. Zo schijnt het geweldig te zijn om de kabelbaan te nemen naar de top van een berg, geen idee hoe die heet, waar je op een plateau kunt stappen dat lijkt te zweven boven het dal. Van een afstand hebben we de kabelbaan kunnen aanschouwen, ons resort lag aan de voet van die berg. En ook dat plateau heb ik van een afstand kunnen waarnemen. Zag er vanaf mijn strandbedje al behoorlijk spectaculair uit. Te spectaculair voor mijn hoogtevrees, dat wel.

Met een lijst vol tips, vertrokken we op Vesak public holiday aan het einde van de ochtend naar Langkawi. Het aantal vakantiedagen dat je als werknemer hebt in Singapore, laat te wensen over. Zo begin je als werknemer in het eerste jaar van je dienstverband met 7 wettelijke vakantiedagen. In vergelijking met de in Nederland geldende wettelijk vakantiedagen van 4 weken is dat behoorlijk mager. Nu zijn er genoeg werkgevers die hier positief van afwijken, maar meer dan 20 dagen per jaar is vrij zeldzaam. Gelukkig zijn er de public holidays, in 2024 maar liefst 11 dagen – de meest voorkomende religies in Singapore zie je hierin terug – waarop (bijna) iedereen vrij is in Singapore. Deze dagen zijn met een beetje planwerk perfect te benutten om een tripje in en om rond Singapore te maken.

FANTASTISCH

Het overtrof alle verwachtingen.

Voorafgaand aan die nationale vrije dagen, ontploffen de apps en socials met vragen en tips: “wie kent een goede en betrouwbare chauffeur in Cambodja, we zijn op zoek naar een villa voor 15 mensen in Bali wie heeft de gouden tip, is er iemand van Sydney naar Melbourne gereden die me meer kan vertellen over de kustroute, dilemma: Batam of Bintan?, een gids in Bhutan, iemand? Cruise vanuit Singapore, welke is aan te raden?” En ga zo maar door. Dit levert vaak handige en bruikbare tips en ideeën op. En soms schrik ik me wezenloos van de prijsklasse als ik een getipt hotel check, maar dat is eerder uitzondering dan regel. Die de regel bevestigt, dat wel: het Expat leven is er niet zelden één van 5 sterren plus.

Onze vorige trip naar Penang was heerlijk gevarieerd en vol sightseeing en weinig relaxen. Heel goed, want zo kon ik ook wat terugdoen met tips en een blog voor de reislustige medemens hier in Singapore en daarbuiten. Zo niet deze keer. Die lijst vol vooraf vergaarde tips heb ik een paar keer tevoorschijn gehaald, en weer weggestopt. Ons resort was in één woord: FANTASTISCH! Het overtrof alle verwachtingen. En we voelden geen enkele behoefte om buiten de poorten van het resort te gaan. Ik ga me er niet eens voor verontschuldigen (typ ik terwijl ik op mijn lippen bijt).

Het boeken van een hotel doe ik niet over één nacht ijs. Ik maak eindeloze vergelijkingen en fileer alle reviews. Dat waarderingscijfer zegt, zo heb ik geleerd, vrij weinig. Zo boekte ik een keer een hotel op Rhodos dat een 9,5 kreeg. Alles was geweldig, en vooral het eten (half pension) was subliem zo beloofden de reviews. Ik had waarschijnlijk de doelgroep en het type reviewers over het hoofd gezien. Er bleken vooral bejaarden te zitten die houden van doorgekookte aardappels en te gare broccoli. En dat in Griekenland! Vreselijk.

IDIOOT!

Zullen we afspreken dat je nooit meer een onvoldoende geeft aan een feit dat vooraf bekend is?

Inmiddels heb ik zwarte-band-Genius-Level-3 bij Booking.com en lees ik tussen de regels door voor mij relevante zaken in de subjectieve reviews.

Zo lees ik dat dit resort op Langkawi afgelegen ligt, en dat is voor sommige reviewers een reden om een dikke onvoldoende te geven aan de locatie. IDIOOT toch?! Zullen we afspreken dat je nooit meer een onvoldoende geeft aan een feit dat vooraf bekend is? Dat maakt het boekingsleven een heel stuk makkelijker, dank alvast. Ik lees ook dat de restaurants, ja meerdere #zwaarleven, op het resort duur zijn. Nu neem ik ‘duur’ en ‘restaurant’ op andere plekken dan in Singapore met een behoorlijke berg zout. Dus die kritiek laat ik links liggen. Tot slot worden er wat kanttekeningen geplaatst bij de staat van onderhoud. Ook daarvan heb ik inmiddels de tropische invloeden ingecalculeerd. Vocht en schimmels doen hun ding op hout, verf en kit dus strak in de lak verwacht ik al niet meer. Een beetje schimmel is voor mij geen reden tot paniek. Wikkend en wegend heb ik geboekt. Of mijn analyse juist is, blijft altijd een beetje een gok natuurlijk.

We komen rond lunchtijd aan op het resort en worden allervriendelijkst ontvangen. Ons chalet is klaar en we worden snel met een zoevend elektrisch geval naar ons eigen domein gesjeesd. Via een kronkelend pad worden we langs de blauwe zee, het privé strand en tussen de exotische bomen door naar onze plek gereden. Een allerschattigst hutje met een adembenemend uitzicht. Alles ziet er prima uit – vochtplekken onder de airco, een paar zwarte puntjes op de kitrand rondom de douche voor lief nemend – en weer een half uurtje later zitten we aan de lunch. Ik bestel, hoe dom kun je zijn om in Azië daarvoor te kiezen, een pizza. Niveau Ristorante diepvries; les geleerd, niet meer doen.

En … voordat we het weten, vliegen we zondag aan het eind van de middag weer terug naar Singapore. We hebben (bijna) 5 dagen genoten van zon, heerlijk eten – los van die pizza was alles in één woord geweldig – veel lezen en zwemmen, de mooiste diertjes op ons terras en eromheen gezien en af en toe gekeken naar de kabelbaan en het plateau in de verte.

En de zonsondergang niet te vergeten. De lucht rondom zonsondergang kleurt prachtig en in het geweldig gelegen Thaise restaurant kun je daar extra van genieten. En als kers op de taart maken we regelmatig zoevend met het elektrisch karretje een rondje rondom de berg om andere gasten op te pikken die ook wilden ontbijten of zwemmen. Voor zover onze indruk van Langkawi.

Met een lijst vol onopgevolgde tips zijn we weer terug in Singapore. Ik heb er maar één: wil je een lekker lang weekend betaalbaar relaxen op niet al te lange afstand van Singapore en ben je niet al te high class, dan is Berjaya Langkawi Resort (geen sponsor) een aanrader. DOEN!

Mijn eerdere blogs zijn terug te lezen op mijn website SingaporeandMe. Voor meer Singapore foto’s en tips kun je me volgen op Instagram. Vind je mijn blogs het lezen waard? Deel en like ze vooral 😍 EN een reactie op mijn blog maakt mijn dag ❤️. Juist ook als ik je niet persoonlijk ken.

Voor 🇳🇱 en 🇬🇧-talige partners van expats in Singapore, hebben we een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

---

🇬🇧 (NO) Langkawi Blog

I had just returned to Singapore when we boarded a plane again, this time to Langkawi. Langkawi is an island in Malaysia. Period.

I don’t have much more to say about it. Not because it’s not worth it—on the contrary, the island is beautifully green and hilly. But I must refrain from giving you a detailed account of all the great things to do on or from Langkawi. For example, it’s supposedly amazing to take the cable car to the top of a mountain, whose name I don’t know, where you can step onto a platform that appears to float above the valley. We saw the cable car from a distance; our resort was at the foot of that mountain. And I could also see that platform from a distance. It already looked pretty spectacular from my beach chair. Too spectacular for my fear of heights, though.

With a list full of tips, we departed for Langkawi on Vesak public holiday late in the morning. The number of vacation days you get as an employee in Singapore leaves much to be desired. For example, you start with 7 statutory vacation days in your first year of employment. Compared to the statutory 4 weeks of vacation in the Netherlands, that’s quite meager. Many employers here do offer more, but more than 20 days a year is quite rare. Fortunately, there are public holidays—11 days in 2024 (reflecting the most common religions in Singapore)—on which everyone (well, many occupations are excluded but for simplicity) also has time off. With some planning, these days can be perfectly utilized for a trip in and around Singapore.

FANTASTIC

It exceeded all my expectations

Leading up to those national holidays, apps and socials explode with questions and tips: “Who knows a good and reliable driver in Cambodia, we’re looking for a villa for 15 people in Bali—any golden tips? Has anyone driven from Sydney to Melbourne and can tell me about the coastal route? Dilemma: Batam or Bintan? A guide in Bhutan, anyone? Cruise recommendations?” And so on. This often yields super handy and useful tips and ideas. Sometimes, I’m shocked by the price range when I check a recommended hotel, but that’s more the exception than the rule. The rule confirms: expat life is often one of 5 stars.

Our previous trip to Penang was wonderfully varied and full of sightseeing and little relaxing. Very good, because that allowed me to give back with tips and a blog for the travel enthusiasts here in Singapore and beyond. Not this time. I pulled out that list of tips a few times and put it away again. Our resort was, in one word, FANTASTIC! It exceeded all my expectations, and we felt no need to leave the resort’s gates. I won’t even apologize for that (typing this while biting my lip).

IDIOTIC!

Can we agree not to give a low score for a fact that’s known in advance?

Booking a hotel is not something I take lightly. I make endless comparisons and dissect all the reviews. I’ve learned that the rating says very little. For instance, I once booked a hotel on Rhodes that scored 9.5. Everything was great, even the food (half board), according to the reviews. I had likely overlooked the target audience and type of reviewers. It turned out to be mostly elderly people who love overcooked potatoes and mushy broccoli. And that in Greece! Horrible.

By now, I have black-belt Genius Level 3 on Booking.com and read between the lines of those subjective reviews.

For instance, this resort on Langkawi is remote, and for some reviewers, that’s a reason to give a low score for the location. IDIOTIC! Can we agree not to give a low score for a fact that’s known in advance? That makes booking life much easier. I also read that the restaurants, yes several #toughlife, at the resort are expensive. Now I take ‘expensive’ and ‘restaurant’ in places other than Singapore with a big grain of salt. So I ignore that criticism. Finally, there are some comments on the state of maintenance. I have since factored in the tropical influences. Moisture and mold do their thing on wood, paint, and sealant, so I no longer expect a pristine finish. A little mold doesn’t panic me. Weighing all this, I booked. Whether my analysis is correct remains a bit of a gamble, of course.

We arrived at the resort around lunchtime and were very warmly welcomed. Our chalet was ready, and we were quickly whisked to our own domain by a whizzing electric vehicle. A most charming hut with a breathtaking view. Everything looked fine—moisture spots under the air conditioner and a few black dots on the sealant around the shower taken for granted—and we sat down for lunch. I ordered, how silly can you be in Asia, a pizza. Ristorante frozen level, never again.

And before we knew it, we were flying back to Singapore on Sunday afternoon. We enjoyed (almost) 5 days of sun, delicious food—apart from that pizza, everything was amazing—lots of reading and swimming, spotting the most beautiful creatures on and around our terrace, and occasionally glancing at the cable car and the plateau in the distance.

And the sunset! The sky around sunset was beautiful, and in the wonderfully located Thai restaurant, you could enjoy it even more. And as the icing on the cake, we regularly whizzed around the mountain with the electric cart to pick up other guests who also wanted to have breakfast or swim. So much for our impression of Langkawi.

With a list full of unheeded tips, we returned to Singapore. I have just one: if you want a nice long weekend to relax not too far from Singapore and you’re not too high class, then Berjaya Langkawi Resort (not a sponsor) is highly recommended. DO IT!

You can read my previous blogs on my website SingaporeandMe (subscribe if you don’t want to miss one). For more Singapore photos and tips, you can follow me on Instagram. Do you find my blogs worth reading? Feel free to share and like them 😍 AND a comment on my blog makes my day ❤️. Especially if I don’t know you personally.

For newcomers in Singapore, both Dutch and English speakers, we have developed an Expat Onboarding Program. Check out the SingaporeandYou website for more information. You can also follow the Instagram page to stay updated on the latest plans.