SingaporeandMe

Met veel dingen ben ik gezegend, maar poezelige voetjes staan helaas niet in dat rijtje. Maat(je) 41, breed – tussen elke twee tenen is er ruimte voor minstens nog één – en langzaamaan zakken ze door. Inmiddels schreeuwen die stampers om een goed voetbed; hoge hakken behoren definitief tot het verleden-tijdperk-der-elegantie. 

Ik vermoed dat mijn voeten als goudvissen zijn gegroeid met de ruimte die ze kregen.

Tot mijn 12e zijn mijn voeten onvrijwillig gestoken in de meest onelegante exemplaren. Pinochio’s en Renata’s heetten die krengen. Die kochten we ergens in een bijzonder onaantrekkelijke schoenenwinkel – ver van alle trendy winkels gelegen – waar ze me met een maat verschil tussen mijn voeten de lelijkste exemplaren aanmaten. Met het groeien der jaren, leken die schoenen steeds meer op botsauto’s. Peperduur waren ze, en voorzichtig hoefde je er niet mee te doen. Die krengen waren niet kapot te krijgen.

Gezondheid boven uiterlijk is een prima adagium, maar daar heb je als pre-puber geen enkele boodschap aan. Lakschoentjes wilde ik, of flatjes. Ervan overtuigd dat haar eigen ‘moeilijke’ voeten waren ontstaan door het dragen van schoentjes à la Chique Belgique (type communicantje uit een Limburgs/Belgisch dorp), zou mijn moederlief die van haar dochter(s) beschermen. (Die (s) omdat ik er niet van overtuigd ben dat de elegantere exemplaren van mijn zus in maatje 39 net zo als de mijne werden ‘beschermd’). 

Ik ben echter beflikkerd, zoals mijn kinderen dat zouden zeggen, want die zogenaamde bescherming heeft niets voorkomen. Sterker nog, ik vermoed dat mijn voeten als goudvissen zijn gegroeid met de ruimte die ze kregen. De breedte en de lengte in, en evengoed inmiddels vallend in de categorie ‘moeilijk’. Ergo: ik heb mijn hele kinderjeugd voor schut gelopen in botsauto’s en degelijke kleren. Ja, ook nog degelijke kleren! Daarover: Lakschoentjes en jurkjes met satijnen linten wilde ik, en bij de dansmariekes. Maar dat mocht allemaal niet. Van diezelfde moeder dus. Die zelf, tot haar afschuw, haar hele jeugd in de meest elegante jurkjes met kantjes en korte sokjes – en op zondag zelfs met handschoentjes – werd gestoken (zie foto). 

En zoals dat gaat, dit soort indoctrinatie (geintje mam) werkt diep door. Zo verbood ik op mijn beurt mijn dochter op goedkoop schoeisel haar jeugd door te dartelen. Zij wilde op zekere leeftijd het liefst ook een klein hakje, plastic-achtige-glitter-rotzooi of peperdure ‘lillijke Kelly’s’ zoals ik Lelly Kelly’s op z’n Brabants verbasterde. Deze werkelijk te lelijke kermisglitterachtige paillettenschoeisel in de meest afzichtelijke creaties, voornamelijk roze met linten, strikken en meer van zulks heb weigerde ik voor haar te kopen. Ondanks het goede voetbed. Gelukkig waren er in haar jonge jaren mooiere exemplaren onder de noemer ‘goede schoenen’ beschikbaar. Evengoed zijn ook haar voeten tot indrukwekkende proporties doorgegroeid, al heeft ze wel mooie smalle exemplaren. 

Schoenen en voeten, ze blijven mijn blik vangen. Vol verbazing bezie ik dan ook de vormeloze-schoeisel-trend van de afgelopen jaren. Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat hippe meiden en jongens hun voeten VRIJWILLIG in schoeisel steken waarvan de naam zelfs onthult dat ze het zijn: Ugly! Om nog maar te zwijgen over Birkenstocks. Die zien eruit alsof je een neusaap aan je voeten hebt geschoven! Boven maatJE 36 zou dit schoeisel verboden moeten worden, tenzij je in een ziekenhuis of in de verpleging werkt, dan heb je een excuus. Mits je ze na het werk uittrekt. Hele families Birkenstock… alsjeblieft: HET ZIET ER NIET UIT en IK KAN ER NIET NIET NAAR KIJKEN! Spaar me!

Maar nee, niets blijft me bespaard: het universum heeft me een kunstje geflikt. Mijn aversie ten spijt, inmiddels doen mijn kakkies zo’n zeer dat ik ze ook heb. Ik heb vrijwillig botsauto’s gekocht en draag ze! Voor alle mede-haters: het spijt me, het is vreselijk. 

Ik waak ervoor om tot slot nog leeg te lopen over de ALLER-MAAR-DAN-OOK-ALLER-LELIJKSTE trend van het moment op schoenengebied. Hier in Singapore zijn ze hipper-dan-hip, en naar ik begrijp is dat in Nederland niet anders. Met applicaties in alle kleuren en formaten te krijgen, in botsauto-variant of tandje erbovenop: in hovercraft-variant. Niet kapot te krijgen, want gemaakt van – ik citeer – “een innovatieve stof die ervoor zorgt dat de schoenen comfortabel, lichtgewicht, ergonomisch, antimicrobieel, geurwerend en recyclebaar zijn”. Ik waak ervoor om hierover leeg te lopen uit vrees dat ik daarmee op me afroep binnen de kortste keren toch ook met deze ‘sni-sna-snappies’ rond te stampen. Want zo werkt dat blijkbaar in mijn universum.

Wist je trouwens dat het geboortecijfer sterk terugloopt in Singapore? Ik sni-sna-snap-dat-wel.

Voor 🇳🇱 en 🇬🇧-talige partners van expats in Singapore, hebben we een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

🌴 Meer lezen over het leven als Expat in Singapore? Mijn blogs zijn hier👉 SingaporeandMe terug te lezen. Voor meer Singapore foto’s en tips kun je me volgen op Instagram.

🍀 Vind je mijn blogs het lezen waard? Deel en like ze vooral 😍 EN een reactie op mijn blog maakt mijn dag ❤️. Juist ook als ik je niet persoonlijk ken.

---

🇬🇧 Shameless Shoes

I am blessed with many things, but dainty feet, unfortunately, are not one of them. Size 41, wide—there’s room for at least one more toe between each of mine—and they’re slowly flattening. By now, these stompers are crying out for good arch support; elegant heels are a thing of the past in the era of elegance.

I suspect my feet grew like goldfish with all the room they were given.

Up until I was 12, my feet were protected from this phenomenon by being encased in the most inelegant shoes. The brand of those ugly shoes were “Pinocchio” and “Renata” bought in a particularly unattractive shoe store, far from any trendy and fun shops, where they sized me up with the ugliest pairs to accommodate the size difference between my fast growing feet. As the years went by, those shoes increasingly resembled bumper cars. They were exorbitantly expensive and indestructible, so careful handling wasn’t necessary.

Health over appearance is a fine adage, but as a preteen, I didn’t care about the health argument. I wanted patent leather shoes or ballet flats. Convinced that her own “difficult” feet were the result of wearing shoes à la Chique Belgique (the type worn by little girls in a Limburg or Belgian village for their first communion), mother dearest was determined to protect her daughters’ feet. (I’m not convinced my sister’s more elegant size 39 feet were equally “protected.”)

But I got tricked, because nothing was protected or prevented. In fact, I suspect my feet grew like goldfish with all the room they were given—both in width and length—and still ended up “difficult.” Thus, I spent my entire childhood embarrassed, wearing bumper cars and sensible clothes. Yes, sensible clothes! I want to make a point about that, too! I wanted patent leather shoes, dresses with satin ribbons, and to be a majorette. But none of that was allowed. By the same mother, of course. The one who, to her horror, spent her entire childhood in the most elegant dresses with lace, short socks, and even gloves on Sundays.

And as it goes, such indoctrination (just kidding Mom) runs deep. My daughter also wasn’t allowed to flit through her childhood in cheap footwear. At a certain age, she too wanted a little heel, plastic glitter junk, and even those ridiculously expensive “lillijke Kelly’s” (as I called Lelly Kelly’s in Brabantian dialect). I banned these truly hideous carnival-glitter-like, sequin-encrusted monstrosities, mostly in pink, with ribbons, bows, and other embellishments. Despite their good arch support. Luckily, in her younger years, there were prettier options under the category of “good shoes.” And her feet also grew to impressive proportions, though they are nicely narrow.

Shoes and feet always catch my eye. I am genuinely baffled by the trend of shapeless footwear in recent years. I can’t wrap my head around how trendy girls and boys willingly put their feet into shoes that even announce their own ugliness: Ugly! Not to mention Birkenstocks. They look like you’ve shoved a proboscis monkey onto your feet! Above size 36, this footwear should be banned, unless you work in a hospital or in nursing, in which case you have an excuse, provided you take them off after work. Whole families in Birkenstocks… please: THEY LOOK TERRIBLE and I CAN’T NOT LOOK AT THEM! Spare me!

But no, it gets worse: the universe has played a trick on me. Despite my aversion, my feet have become so sore that I now wear them, too. I voluntarily bought and wear bumper cars! To all my fellow haters: I’m sorry, it’s awful.

I’m careful not to rant about the ABSOLUTE UGLIEST trend in footwear right now. Here in Singapore, they seem to be more popular than ever, and as I understand it, the same goes for the Netherlands. They come with applications in all colors and sizes, in bumper car variants or even worse: hovercraft variants. Indestructible, because they are made from— I quote—“an innovative fabric that ensures the shoes are comfortable, lightweight, ergonomic, antimicrobial, odor-resistant, and recyclable.” I refrain from ranting about them, fearing that by doing so, I’ll soon find myself stomping around in these “sni-sna-snappies” too. Because that’s how it seems to work in my universe.

By the way, did you know that the birth rate is significantly declining in Singapore? I sni-sna-snap-get-it.

 🇸🇬 For newcomers in Singapore, both Dutch and English speakers, we have developed an Expat Onboarding Program. Check out the SingaporeandYou website for more information. You can also follow the Instagram page to stay updated on the latest plans.

🌴 Would you like to read more about (my expat) life in Singapore? Check 👉 SingaporeandMe (subscribe if you don’t want to miss one). For more Singapore photos and tips, you can follow me on Instagram.

🍀 Do you find my blogs worth reading? Feel free to share and like them 😍 AND a comment on my blog makes my day ❤️. Especially if I don’t know you personally.