SingaporeandMe

“Have reservation?” nog voordat we ons derrière op een van de vele lege stoelen neervleien, manoeuvreert de gastvrouw zich tussen ons en het beoogde tafeltje in en wijst kordaat naar de ‘host stand’ waarop een bord staat met: WAIT TO BE SEATED.

We strekken onze benen weer uit de ingezette hurkstand en volgen braaf de instructie en melden ons aan. Daarna krijgen we alsnog toestemming om aan het door ons beoogde tafeltje neer te vleien. Het voelt alsof we een standje van de juf hebben gekregen. Mijn tafelgenote moppert geïrriteerd over de (on)vriendelijkheid van Singaporean in het algemeen en hier in het bijzonder. Ik onderga onze reprimande gelaten en ietwat schuldbewust, ik heb me immers niet gehouden aan het hier geldende protocol. En los daarvan weet ik inmiddels: het is niet persoonlijk, het leven in Singapore brengt haar eigen-aardigheden mee. Hospitality en Singapore gaan niet vanzelfsprekend hand en in hand. En ja, ik zeg Singapore maar er is vrees ik een universele aftakeling van het mooie hospitality vak gaande.

“Hospitality is simply an opportunity to show love and care.”
— Julia Child

Zo zaten we voor vertrek naar Singapore op een heerlijk terras in ons Nederlandse stadje. Onze eerste ronde drankjes kwam snel, iets te snel. Tijdens het neerzetten van het eerste drankje goot de ober de rest van het dienblad over één van onze zoons heen. Vier drankjes over zijn hoofd, shirt en broek. De ober – later bleek hij de nieuwe eigenaar van de zaak te zijn – liep op zijn gemak weg en kwam 20 minuten later met nieuwe drankjes terug. Ondertussen rende zoonlief – bij uitblijven van het aanrukken van adequate hulpmiddelen om de boel te drogen en te deppen – terug naar huis voor droge kleren. Hij kwam zowat tegelijk met de nieuwe drankjes weer aangeschoven, waarop de eigenaar zei: “Zo, kan gebeuren hè. Hier ben ik met nieuwe drankjes,!” Geen excuses, geen vragen of het oké was met zoonlief, geen drankje van het huis, maar een volkomen misplaatst “kan gebeuren”. Manlief verbood me met één blik een scène te maken, maar je begrijpt, hier zijn we niet meer teruggekomen.

Cultuur in Singapore

En dan Singapore. Het gebrek aan service dat ik hier ervaar wordt voor een groot deel door de taal veroorzaakt. Het Singlish is totaal anders dan het Engels, iets waar ik behoorlijk aan heb moeten wennen. Plichtplegingen, een inleiding of nette afsluiting? Niet in het Singlish. Hoe meer bijvoegelijk naamwoorden en hulpwerkwoorden je gebruikt hoe minder je wordt verstaan en begrepen. Zelfs voor Nederlandse begrippen is het woordgebruik erg direct en de toon van het Singlish klinkt voor ons westerlingen behoorlijk snauwerig:

Daar komt bij dat je in restaurants je eten geserveerd krijgt zonder al te veel uitleg, decorum of gevoel voor timing. De appetizers staan apart op de kaart maar worden vaak tegelijkertijd met het hoofdgerecht geserveerd. Zo kreeg ik mijn escargots samen met mijn lasagne en toen ik daarover mijn verbazing uitsprak, werden de schouders opgehaald. Beide borden bleven staan, eten wordt – in willekeurige volgorde – geserveerd als het klaar is. Niet zelden ben ik al uitgegeten als mijn lief nog zit te wachten op het zijne of komt de gestoomde rijst nadat het hoofdgerecht genuttigd is.

Opvallend genoeg wordt de rekening, zeker in de wat drukkere restaurants, ongevraagd geserveerd nadat je met “no thanks” hebt geantwoord op de vraag of je nog wat drinken wilt bestellen (lees ook mijn blog Chili Crab Lah). Of je eten gesmaakt heeft, wordt niet gevraagd.

Toen ik in een restaurant mijn beklag deed over een lunchsalade van 22SGD (zo’n 18 Euro) die bestond uit vier verlepte blaadjes sla, doorgekookte edamame boontjes en ananas uit blik werd er meewarig naar me gekeken en gezegd: ‘this is the salad you ordered’. Ik heb de salade laten staan en toen ik weigerde dit bedrag voor deze als garnituur uitziende lunch ‘maaltijdsalade’ te betalen, ontspon zich een wonderlijk gesprek. Ik zal je de details besparen en volstaan met de zin die op alles wat ik zei als een papegaai herhaald werd: “This is the salad you ordered.”

Ik ben er nog niet helemaal uit of Singaporean geen waarde hechten aan service en gewoon nooit klagen, of dat er een ander protocol daarvoor geldt dat ik nog niet ken. Wellicht is er een officiële procedure, door de overheid gemonitord. Ik sluit het niet uit.

Gelukkig kan het ook anders. Vandaag strijk ik voor de tweede keer neer bij Plain Vanilla in de wijk Tiong Bahru. Een supertof wijkje waar deze keten een topvestiging heeft.

We worden allerhartelijkst ontvangen met een glas koud water en in no time staat de heerlijkste cake voor mijn neus. De koffie komt eraan, zegt de allervriendelijkste dame, en als we willen kunnen we ook plaatsnemen in een van de cubicles waar we onze meeting makkelijker kunnen voortzetten. Ze helpt met het verplaatsen van onze spullen en vult ondertussen snel ons water aan. Er wordt een vriendelijk praatje gemaakt en als ik later besluit buiten aan een hoge tafel door te werken, blijft ze zonder druk regelmatig met een hartelijke glimlach even checken of alles naar wens is en om mijn water bij te vullen (gratis). De snelle WiFi, de lekkere koffie en de heerlijkste salades maken het een geweldige plek om te werken.

Goede service en vriendelijkheid maken zelfs een simpel glaasje water lekkerder en oprechte aandacht heeft een positieve invloed op mijn gemoed. Efficiëntie, standaardisatie en robotisering maken de wereld sneller en makkelijker, maar vrolijker … nah.

Een shoutout naar iedereen die mijn wereld mooier maakt, en in het bijzonder naar Plain Vanilla, die opnieuw heeft bewezen dat dit ook in Singapore mogelijk is en me op haar heerlijke terras inspireerde voor deze blog terwijl ik ongevraagd opnieuw en opnieuw wordt voorzien van vers water en een vriendelijke glimlach. Daar krijg ik vanzelf ook een lach van op mijn gezicht, thx Lah*!

*Lah is een Singaporees stopwoordje dat je achter elke zin kunt plakkende tekst .

Voor 🇳🇱 en 🇬🇧-talige partners van expats in Singapore, hebben we een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

🌴 Meer lezen over het leven als Expat in Singapore? Mijn blogs zijn hier👉 SingaporeandMe terug te lezen. Voor meer Singapore foto’s en tips kun je me volgen op Instagram.

🍀 Vind je mijn blogs het lezen waard? Deel en like ze vooral 😍 EN een reactie op mijn blog maakt mijn dag ❤️. Juist ook als ik je niet persoonlijk ken.

---

🇬🇧 “Are you being Served” Singapore

“Have reservation?” Before we even settle into one of the many empty seats, the hostess maneuvers herself between us and the desired table and points to the host stand with a sign that says “wait to be seated.”

After we dutifully follow and “check in,” we can still sit at the table we had in mind. It feels a bit like being scolded by a teacher. My dining companion grumbles in irritation about the (un)friendliness, which is more the norm than the exception here. I accept it with resignation, as I also haven’t adhered to the local protocol. Besides, I’ve come to realize that hospitality and Singapore don’t often go hand in hand. Well, I say Singapore, but I think it’s a universal decline in this lovely profession.

“Hospitality is simply an opportunity to show love and care.”
— Julia Child

Before moving to Singapore, we had a similar experience at a beautiful terrace in our hometown. Our first drinks arrived quickly, but during the delivery of the first drink, the waiter spilled the entire tray over one of our boys. Four drinks over his head, blouse, and pants. The waiter—who later turned out to be the new owner—casually went back and returned 20 minutes later with new drinks. In the meantime, our son had to run home to get dry clothes due to the lack of napkins to clean up the mess. He returned just as the new drinks arrived, and the waiter said, “Here I am with the new drinks, it happens, right!” No apology, no inquiry about how our son was doing, no complimentary drink—just a blunt “it happens.” A response that should have come from us.

Life in Singapore

Back to Singapore. I experience the lack of service largely due to the language barrier. Singlish is completely different from English, something I had to get used to at first. Not just the word choice but also the sentence structure. Politeness, introductions, and proper closings… not in Singlish. The more adjectives and auxiliary verbs you use, the less you are understood or clear. Even for us Dutch, the language is very direct and, I think due to its tone or lack thereof, it comes across as quite curt:

Adapt & Integrate

In restaurants, you get your food served without much explanation or sense of timing. Appetizers are listed separately on the menu but are generally served at the same time as the main course. I received escargots at the same time as a lasagna, and when I expressed my surprise, the shoulders shrugged and both plates remained.

In busier restaurants, the bill is often presented unsolicited (read more about it in my blog Chili Crab Lah). Whether you enjoyed your meal is seldom asked. Once, I complained about a SGD 22 salad consisting of four wilted lettuce leaves, overcooked edamame beans, and canned pineapple. I was met with a look of pity and told, “This is the salad you ordered.” When I refused to pay this amount, a bizarre conversation ensued. I’ll spare you the details and just note that the repeated phrase was: “This is the salad you ordered.”

I’m still not sure whether Singaporeans don’t value service and simply don’t complain, or if there’s another protocol I’m not aware of. Perhaps there is an official procedure, monitored by the government. I wouldn’t rule it out.

Fortunately, it can be different. Today, I’m settling in for the second time at Plain Vanilla in Tiong Bahru. A super cool neighborhood where this chain has a top-notch location. We’re warmly welcomed with a glass of cold water, and in no time, the most delicious cake is in front of me. The coffee is on its way, and if we want, says the friendliest lady, we can also sit in one of the cubicles to continue our business meeting more comfortably. She even helps us move our things and quickly refills our water. A friendly chat is made, and when I later decide to work outside at a high table, she regularly checks in without pressure to make sure everything is okay and refills my water (for free). The fast WiFi, the delicious coffee, and the best salads make it a fantastic place to work.

I realize that service and friendliness can make even a simple glass of water taste better and that genuine attention positively affects my mood. Efficiency, standardization, and automation make the world faster and easier, but my world is much better with real contact and personal attention. A shoutout to everyone who makes my world better, especially Plain Vanilla, which has once again proven that this is possible in Singapore and inspired me to write this blog on their delightful terrace. That naturally brings a smile to my face, thx lah!

 🇸🇬 For newcomers in Singapore, both Dutch and English speakers, we have developed an Expat Onboarding Program. Check out the SingaporeandYou website for more information. You can also follow the Instagram page to stay updated on the latest plans.

🌴 Would you like to read more about (my expat) life in Singapore? Check 👉 SingaporeandMe (subscribe if you don’t want to miss one). For more Singapore photos and tips, you can follow me on Instagram.

🍀 Do you find my blogs worth reading? Feel free to share and like them 😍 AND a comment on my blog makes my day ❤️. Especially if I don’t know you personally.