SingaporeandMe

Vakanties zijn er in alle soorten en maten. En vakantiegangers ook. Je zou denken dat het type vakantie ook eenzelfde type vakantiegangers aantrekt, maar dat is maar ten dele waar. Waar mensen zijn, zijn verhalen. En waar ik ben, worden die verhalen aan elkaar gelijmd en aangevuld. 

Disclaimer vooraf: de hiernavolgende schetsen van personages berusten geheel en al op mijn fantasie met een vleugje waarheid. Je beledigd voelen is dan ook geheel en al voor eigen rekening en risico.

Nakamanda resort – Krabi 

Idyllisch, kleinschalig en prachtig gelegen aan de helderblauwe zee met op loopafstand restaurantjes en wat winkeltjes. Perfect. Wij zijn er een hele week en een dag. En daarmee hebben we een voorsprong op de (lange) weekendgangers die Deepavali gebruiken om een short trip te maken. Althans, dat vul ik in. We zien vakantiegangers komen en gaan. 

De ouwe snoeperd met gezelschap 

Hij is van middelbare leeftijd, zongebruind, met tattoos, een kale kop. En zij een vrouwtje dat voldoet aan de rekenregel der ouwe snoeperds : zijn leeftijd / 2 + 7. Vrouwtje, want ze is petit. Hij gaat luid pratend alvast zitten aan de ontbijttafel, FaceTimen met een ‘vriend’ over zijn week terwijl hij ons laat meegenieten van dit gesprek. Het vrouwtje haalt zijn eten; hij roept richting het buffet dat hij extra bacon wil. Zij loopt een keer of vier heen en weer en schuift dan ook aan tafel, met een bord waarop maar liefst twee stukjes dragonfruit liggen. Als ik aan de hotelmeneer vraag hoe lang een boottochtje langs de vier eilanden duurt, roept de ouwe snoeperd: “6 uur. Maar je moet niet hier boeken; bij de 7-Eleven om de hoek staat een standje en daar hebben ze de beste prijs.” Ik bedank hem vriendelijk. 

De autenthieke ThailandGangers

Ze reizen rond door het authentieke Thailand op zoek naar de lokale sfeer en cultuur. Ze dompelen zich helemaal onder. Hij in een laat-maar-waaien broek, artistiek getatoeëerd bovenlijf en knotje. Zij in een batik top, gerafelde hotpants en touwsandalen. Ze hebben een gids geboekt om hen te vergezellen naar de Olifanten Sanctuary, die dus echt een opvang is voor olifanten en helemaal niet zielig en bedoeld voor de toeristen. De tocht naar de hotspring en de klim naar de tijgertempel, de kookworkshop in het dorp bij de familie van de gids; het is allemaal even indrukwekkend. De mensen hier zijn zo vriendelijk en oprecht; ze hebben echt vrienden gemaakt met hen. Een reality check hoor, deze reis, verzuchten ze het hoofd nederig buigend. Weer even voelen waar het allemaal echt om draait. In het leven.

Het tweede-leg-gezin 

Een grijzende vent in donkerblauwe zwembroek duikt op in het zwembad met twee kleine mannekes. Hij speelt speedboot en de kinderen joelen het uit. Vanaf de andere kant van het zwembad wordt gegild: “Niet op de rand klimmen!” De kinderen klimmen op de rand. De stem blijkt nog een octaaf hoger en harder te kunnen en vast te zitten aan een jong, slank lijf, lang haar en een vissershoedje. Ze staat inmiddels rechtop met haar handen in haar zij om haar boodschap kracht bij te zetten: “Ik wil niet dat ze op de rand spelen, hoor je me? Die is glad.” Hij kijkt onverstoorbaar op en speedboot lekker verder met een van de mannekes. Haar instructies schallen de hele dag door. Hij volgt haar instructies (grotendeels) op. Sullig, meelijwekkend en ook karma. Denk ik. Want ergens is een gelijkwaardiger – ouder en minder slank en rustiger – exemplaar zonder vissershoedje en schelle stem verlaten voor deze trofee. De spijt hangt om hem heen; de triomf is verschrompeld. Net als zijn… 

De groepsreis 

Ze zijn met zijn twaalven. Een groepsreis door Thailand wordt afgesloten bij Nakamanda. Vier setjes van middelbare leeftijd en een gezin met twee pubers. Ze kenden elkaar niet voorafgaand aan deze trip, maar hebben inmiddels een band opgebouwd. Een band die bestaat uit het reserveren van twaalf bedjes voorafgaand aan het ontbijt. Een gezamenlijke borrel aan het einde van de dag waarvoor het terras met aanwijzingen van het onbenoemde opperhoofd wordt verbouwd. Ze zijn gezellig aanwezig al domineren ze de sfeer licht. Ze trekken veelal hun eigen plan per setje om bij elk moment dat ze elkaar tegenkomen de tips en highlights van de dag uit te wisselen. Drie dagen relaxen en door, naar de volgende bestemming. Een spoor achterlatend van verschoven tafels en strandbedjes en een aantal memorabele groepsfoto’s rijker. Na deze reis zien ze elkaar nooit meer.

Het modelgezin 

Moeder en dochter, vader en zoon. De jongere exemplaren zijn spitting images van hun ouders. De vader, gebronsd, tanig gespierd en in strakke witte zwembroek, doet denken aan een Franse pornoacteur. Althans, dat vul ik in. Ik heb er nog nooit een gezien, een Franse. Maar hij is het, Frans, dus zo stel ik me het voor. De moeder lijkt me lief, eveneens gebronsd en in een wit gehaakt niemendalletje verder weinig veelzeggend of aanwezig. De dochter heeft perfecte ronde kadetjes en waadt een paar keer per dag door het water. Broer en zus doen niets broers en zusserigs. Geen ruzies, geen lol. Ze slapen en zonnen, als los zand verspreid rondom het strand en zwembad. Ik vermoed dat ze uitrusten van een #zwaarleven en straks met foto’s van strand en zongebruinde lijven er weer een jaar tegenaan kunnen. Een scheiding op korte termijn sluit ik niet uit. Hebben ze deze reis toch maar mooi als afsluiting gemaakt. Een soort van met elkaar.

De wandelaars

De stevige wandelschoenen en sportieve korte broek verraden de activiteit van vandaag. De zoveelste berg met spectaculair uitzicht staat op het programma. Het ontbijt, stevig en gezond, legt een goede bodem voor deze tocht. 20 km, de zon staat al aardig hoog, dus geen tijd te verliezen. De route wordt nog even doorgenomen, en dan vertrekken ze. Aan het einde van de dag komen ze terug en nemen ze een korte, verfrissende duik in de zee. Met verbazing en lichte hoon kijken ze naar het modelgezin dat nauwelijks een meter heeft bewogen vandaag. Ieder zijn meug, maar waarom je 9.000 km aflegt om vervolgens niet van je braadbed af te rollen, is hen een raadsel. Na de verfrissende duik gaan ze op pad naar de supermarkt. Even wat extra eten inslaan en een flesje wijn en nootjes om de dag af te sluiten op het eigen terras. Morgen de volgende tocht.

We-zijn-me-d’r-twee 

En dan wij. De zoveelste prachtige vakantie in Azië, wie had dat ooit gedacht. We lezen, we turen het paradijs in, maken elkaars zinnen af en kletsen over van alles en niks. We liggen om 21 uur in bed, verzuchten elke dag minstens vijf keer dat we mazzelkonten zijn en checken elke dag bij elkaar of we niet iets zouden moeten willen ondernemen. De eilandentocht met de longtailboot was heerlijk, en geheel in lijn met typisch ons teruggebracht tot een efficiënte drie uur in plaats van zes. Lang genoeg om Oh en Ah te genieten, om onze huid tegen verbranden te beschermen en op tijd terug te zijn voor een van de vele heerlijke lunches. Tempels, watervallen, tropische wouden zijn echt prachtig. Maar nu even niet. We lopen zelf naar de 7-Eleven (een kleine kilometer), en dat dat noemenswaardig is, blijkt als we onze strandbedbuurman tegenkomen die vraagt of we mee terug willen rijden in de taxi. Nee joh, wij lopen lekker. Yep, dat doen we gewoon. Wij-zijn-me-d’r-twee.

Namaste

Morgen vliegen we terug, naar ons echte leven. En dat geldt natuurlijk ook voor alle andere Nakamanda gangers. Dat hebben we gemeen, de ervaring van dit paradijs voor even. En stiekem zit er in ons allemaal een beetje van alle eigenaardigheden verscholen die afhankelijk van de context, de samenstellingen en de keuzes in het leven in meer of mindere mate zo maar naar de oppervlakte kunnen komen drijven.

Namaste Nakamanda 

Hoi, ik ben Maaike, en onder de naam SingaporeandMe blog ik over mijn leven in het algemeen, en mijn ervaringen als expat in Singapore in het bijzonder. Voel je vrij om mijn blogs te delen en liken 😍, en ik vind het geweldig als je een reactie achterlaat!

Voor 🇳🇱🇬🇧-talige partners van expats in Singapore, hebben we een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

---

🇬🇧 Namaste Nakamanda

Vacations come in all shapes and sizes. And so do vacationers. You might think that the type of vacation attracts a particular type of tourist, but that’s only partially true. Where there are people, there are stories. And where I am, those stories are woven together and expanded.

Disclaimer upfront: these character sketches are entirely the product of my imagination with a dash of truth. Any offense taken is at your own risk and responsibility.

Nakamanda Resort – Krabi

Idyllic, small-scale, and beautifully situated by the crystal-clear sea with restaurants and a few shops within walking distance. Perfect. We’re here for a whole week and a day, giving us an edge over the long weekend visitors using Diwali as a reason for a short trip. Or so I imagine. We see vacationers come and go.

The Old Sugar Daddy with Company

Middle-aged, suntanned, with tattoos, a bald head, and his… well, his companion. She fits the “sugar daddy rule”: his age / 2 + 7. Companion, because she’s petite. He loudly settles in at the breakfast table, FaceTiming with a “friend” about his week while letting everyone enjoy the conversation. She fetches his food; he calls out towards the buffet for extra bacon. She makes about four trips, then finally sits down with a plate bearing all of two pieces of dragon fruit. When I ask the hotel staff about the duration of a boat trip to the four islands, the sugar daddy calls out, “Six hours. But don’t book here; there’s a stall at the 7-Eleven around the corner where you’ll get the best price.” I thank him politely.

The Authentic Thailand Goers

They’re traveling through authentic Thailand, immersing themselves in the local atmosphere and culture. He’s in loose, flowy pants, with a tattooed torso and a man-bun. She wears a batik top, frayed hot pants, and rope sandals. They’ve booked a guide to take them to the Elephant Sanctuary—a genuine haven for elephants, not one that’s sad or touristy at all. The journey to the hot springs, the climb to the tiger temple, the cooking workshop with their guide’s family—all deeply impressive. The people here are so kind and genuine; they’ve really made friends. “This trip is such a reality check,” they sigh, bowing their heads humbly. “A reminder of what life is really about.”

The Second Family

A graying man in dark blue swim trunks emerges from the pool with two little boys. He pretends to be a speedboat, making the kids squeal with laughter. From across the pool, a voice shrieks, “Don’t climb on the edge!” The kids climb on the edge. The voice manages to rise another octave, belonging to a young, slender figure with long hair and a fisherman’s hat. She’s now standing, hands on hips, reinforcing her message: “I said no climbing on the edge! It’s slippery.” He looks on, unperturbed, continuing his speedboat routine with one of the boys. Her instructions echo throughout the day. He mostly follows her lead. It’s pathetic, pitiful, and karma, I think. Because somewhere, I imagine, an older, more balanced partner—one without a fisherman’s hat or shrill voice—was left for this trophy. Regret lingers around him; triumph has withered. Just like his…

The Group Tour

They’re a group of twelve. A tour through Thailand, finishing up at Nakamanda. Four middle-aged couples and a family with two teens. They didn’t know each other before this trip but have formed a bond. A bond that includes reserving twelve loungers before breakfast. A group cocktail at the end of the day that requires rearranging the terrace. They are sociable but slightly dominate the ambiance. They often go their own way but eagerly share their day’s tips and highlights whenever they cross paths. Three days to relax, then on to the next destination. They leave a trail of moved tables, beach loungers, and a few memorable group photos. After this trip, they’ll never meet again.

The Model Family

Mother and daughter, father and son. The younger ones are spitting images of their parents. The father, bronzed, wiry and toned, in a tight white swimsuit, reminds me of a French adult film actor. At least, that’s how I picture it—I’ve never actually seen a French one. But he’s French, so that’s how I imagine it. The mother seems sweet, also bronzed, in a white crochet bikini cover-up, otherwise non-descript or noticeable. The daughter has perfect, round cheeks and wades through the water a few times a day. Brother and sister show no sibling behavior. No quarrels, no fun. They sleep and sunbathe, scattered like sand around the beach and pool. I suspect they’re recovering from a #toughlife and will soon rely on photos of beach and bronzed bodies to get through another year. I wouldn’t rule out a separation in the near future. At least they’ve made this trip as a sort of farewell, together.

The Sporty Couple

The sturdy hiking boots and sporty shorts give away the day’s activity. Yet another mountain with a spectacular view is on the agenda. The breakfast is solid and healthy, laying a good foundation for the trek. 20 kilometers, the sun’s already high, so no time to lose. They quickly go over the route, then set off. At the end of the day, they return and take a short, refreshing dip in the sea. They look at the model family with surprise and slight mockery, wondering why anyone would travel 9,000 kilometers just to barely move. After the dip, they head to the grocery store, picking up extra snacks and a bottle of wine and nuts to enjoy the evening on their terrace. Tomorrow, they’re off for the next hike.

It’s-Just-the-Two-of-Us

And then there’s us. Yet another beautiful vacation in Asia—who would have thought? We read, gaze into paradise, finish each other’s sentences, and chat about everything and nothing. We’re in bed by 9 p.m., sighing at least five times a day about how lucky we are and checking daily if we should plan anything. The island tour on the longtail boat was lovely and, true to our style, reduced to an efficient three hours instead of six. Long enough to savor the Oh’s and Ah’s, protect our skin from burning, and be back in time for one of the many delicious lunches. Temples, waterfalls, tropical forests are indeed beautiful. But not this time. We even walked to the 7-Eleven (a small kilometer), which seemed remarkable enough that our beach chair neighbor asked if we wanted to share a taxi back. “No thanks, we’ll walk.” Yep, that’s just what we do. It’s-just-the-two-of-us.

Namaste

Tomorrow we fly back to our real lives. And that, of course, applies to all the other Nakamanda travelers as well. We all share this experience of paradise for a brief moment. And secretly, we all carry a bit of each of these quirky traits within us—traits that, depending on context, companionship, and life choices, can easily rise to the surface.

Namaste Nakamanda

Hey! I’m Maaike, and under the name SingaporeandMe, I blog about my life in general and my experiences as an expat in Singapore in particular. Feel free to share and like my blogs 😍, and I’d love it if you leave a comment!

For 🇳🇱 and 🇬🇧-speaking partners of expats in Singapore, we’ve developed an Expat Onboarding Program. Check out the SingaporeandYou website for more information, and follow the Instagram page to stay updated on the latest plans.