SingaporeandMe

Het is koud in Nederland. Een snijdend gure wind dringt door mijn appeltjesgroene jas heen. Ik geniet met volle teugen van warme kleding en een droog lijf. Mijn handen zijn binnen 24 uur droger dan ze de afgelopen maanden zijn geweest. In Singapore heb ik geen handcrème nodig; in Nederland smeer ik me suf.

Het is heerlijk om weer thuis te zijn, de kinderen om ons heen te hebben, onze vrienden en familie weer te zien en vooral vast te houden. En niet te vergeten hond Appie, die enthousiast als altijd het liefst bovenop ons neerploft. Zelfs de poezen zijn blij ons weer te zien. Ze zijn dik geworden en worden goed verzorgd. De eerste 24 uur na thuiskomst zweef ik nog halverwege de oceaan. Mijn hoofd wolkig en mijn lijf vermoeid van het vliegen. Geen luxe vlucht dit keer, gewoon tussen de peuters en de paupers. Grapje, maar niet echt. Nou ja, van die paupers wel, al voel ik me dan zelf zo. Oppervlakkig, verwend, ik weet het.

Als ik vraag of ze het fijn zou vinden als we definitief terug zouden komen, zegt ze lachend dat dat voorlopig nog niet echt hoeft van haar.

Overpeinzingen

Thuis voelt direct fijn, al heb ik de neiging om als een wervelwind alle studentikoze overblijfselen te verwijderen. Dochterlief geniet het hele jaar door van grote-mensen-wonen-als-student in ons huis, samen met velen van haar vrienden. Hoeveel plastic bekers kun je op voorraad hebben? Om maar niet te spreken van de inhoud in alle kleuren en sterktes die daarin worden genuttigd. Lege, volle en halfvolle flessen staan overal en nergens. Troepjes, spelletjes en spulletjes omhelzen haar bij onze afwezigheid. Het is heerlijk om te zien hoe ze geniet van het leven en hoe zelfstandig ze is geworden in de afgelopen twee jaar.

Nu wij er zijn, moet ze ineens weer rekening houden met ons: dingen doen, opruimen bijvoorbeeld, het fijnste plekje op de bank delen met mij en verantwoording afleggen. Nou valt dat laatste aardig mee, het blijft in de categorie: wat ga je doen vandaag, hoe laat ben je thuis en eet je mee vanavond? Onze aanwezigheid, en hulp met hond Appie en het huis, brengt gelukkig ook veel gemak en gezelligheid. Vind ik. Zegt ze, desgevraagd. Gelukkig. Als ik vraag of ze het fijn zou vinden als we definitief terug zouden komen, zegt ze lachend dat dat voorlopig nog niet echt hoeft van haar. Of nog duidelijker: echt niet hoeft.

Andersom is het ook even schakelen om weer met meer mensen en wensen rekening te houden. Onze familie-app heeft al sinds jaar en dag een foto van de quote: “Eten is klaar, komen jullie zeuren.” Verdere toelichting overbodig. Ook het moeten afstemmen van mijn handel en wandel is weer even wennen. De dynamiek van het gezinsleven is gezellig, warm, vol humor en soms – eerlijk is eerlijk – met kleine irritaties. De bubbel waar we in Singapore samen in vertoeven, is daarmee vergeleken een heerlijk serene en ook wat gezapige oase.

Feestdagen in Nederland

We vieren de kerstdagen met familie. We zijn niet helemaal compleet; er ontbreekt in beide gezinnen een kind. Die van ons is naar Polen om daar kerst te vieren met de schoonfamilie. Die van mijn zus is aan het snowboarden in Frankrijk met die van haar. Ze worden gemist, en wij misschien nog wel meer. Onze moeders zijn blij om ons weer even vast te houden in plaats van via de telefoon, en wij andersom natuurlijk ook. We vieren een verlate Sinterklaas na Kerst. Tradities en Expatleven, je moet een beetje flexibel zijn.

De overgang van oud naar nieuw vieren we met goede vrienden, en onze kids met wat plussen van hen. Ik hou ervan, die jong-en-oud-mix. Het was een vrolijke, gezellige en warme boel met verrassend veel prachtig siervuurwerk in ons stadje. Later lezen we dat er een record aan vuurwerk is uitgegeven. Bijzonder toch? En dat in ons stadje de ME nog is uitgerukt – bizar. Dat is gelukkig aan ons voorbijgegaan.

We hebben een bonusweekend en ik zelfs een bonusweek aan onze geplande trip naar Nederland geplakt. Manlief vliegt aansluitend door voor een werkweek in Engeland en ik heb mijn ticket omgeboekt om een weekje langer te blijven. Heerlijk! Er is veel lucht in de agenda en daarmee ruimte om veel mensen (even) te zien en gewoon heerlijk te vertoeven thuis met Appie op de bank of in het park.

Singapore lijkt ver weg. Een andere wereld, een ander leven. Het blijft vreemd, dat parallelle leven. Morgen komt slimme tante 2 bijkletsen. Die woont alweer bijna een jaar in Nederland nadat aan haar Singapore-avontuur vrij abrupt een einde kwam. Ik ben benieuwd of die twee werelden, als ik weer in Nederland woon, een beetje in elkaar versmelten. Of blijft het een surreële werkelijkheid die ik af en toe door middel van foto’s probeer terug te halen?

Gelukkig heb ik mijn blogs nog. Het is echt waar: ik woon(de) in Singapore.

Hoi, ik ben Maaike, en onder de naam SingaporeandMe blog ik over mijn leven in het algemeen, en mijn ervaringen als expat in Singapore in het bijzonder. Voel je vrij om mijn blogs te delen en liken 😍, en ik vind het geweldig als je een reactie achterlaat!

Voor 🇳🇱🇬🇧-talige partners van expats in Singapore, hebben we een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram of Facebook pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

---

🇬🇧 Here we are again

It’s cold in the Netherlands. A biting wind cuts right through my apple green coat. I’m thoroughly enjoying wearing warm layers and staying dry. Within 24 hours, my hands are drier than they’ve been in months. In Singapore, I don’t need hand cream, but here in the Netherlands, I slather it on endlessly.

It’s wonderful to be home again—to have the kids around us, see our friends and family, and especially hold them close. Not to mention Appie, our dog, who enthusiastically flops right on top of us as always. Even the cats are happy to see us. They’ve put on some weight and are clearly being well taken care of.

The first 24 hours after coming home, I still feel like I’m somewhere over the ocean. My head is foggy, and my body feels drained from the flight. No luxury flight this time—just me, sandwiched between toddlers and the hoi polloi. Kidding, but not entirely. Okay, the “hoi polloi” part is a joke, though I did feel like one of them. Shallow, spoiled—I know.

Inner Journey

Being home feels instantly comforting, though I have the urge to whirlwind through the house and clear out all the student-like remnants. Our daughter spends the whole year living like an independent adult in our house, together with many of her friends. How many plastic cups can you stockpile? And let’s not even talk about their colorful and strong liquid contents. Empty, full, and half-full bottles are everywhere. Little messes, games, and random belongings keep her company in our absence.

When I casually ask if she’d like us to move back permanently, she laughs and says, “Not anytime soon.”

It’s wonderful to see how much she enjoys life and how independent she’s become over the past two years. Now that we’re back, she suddenly has to accommodate us—doing chores, tidying up, sharing the comfiest spot on the couch with me, and being accountable. Not that we’re hard on her; it’s mostly just questions like, “What are your plans for today? What time will you be home? Are you eating with us tonight?”

Our presence—and help with Appie and the house—does bring convenience and coziness, or so I think. She confirms it when I ask her, thankfully. When I casually ask if she’d like us to move back permanently, she laughs and says, “Not anytime soon.” More directly: “Please don’t.”

On the flip side, it’s also an adjustment for us to consider more people and their wishes again. Our family group chat has featured the quote “Dinner’s ready, come complain” as its profile photo for years. No further explanation needed. Having to align my activities with others is also something to get used to again.

The dynamics of family life are warm, fun, and full of humor, though occasionally—let’s be honest—there are minor irritations. Compared to this, the bubble my husband and I live in together in Singapore feels like a serene and perhaps slightly dull oasis.

Happy Holidays in the Netherlands

We’re celebrating Christmas with family. We’re not completely whole, though, as both families are missing a child. Ours is in Poland, celebrating Christmas with their in-laws, and my sister’s child is snowboarding in France with their partner. They’re missed, and perhaps we miss them even more. Our mothers are thrilled to hold us in person rather than through a phone screen, and the feeling is mutual, of course. We celebrate a belated Sinterklaas after Christmas. Traditions and expat life require a bit of flexibility.

We ring in the New Year with good friends and all the kids, plus a few extras. I love the mix of young and old. It was a lively, cheerful, and warm gathering, with surprisingly beautiful fireworks lighting up our little town. Later, we read that a record amount of money was spent on fireworks this year—impressive—and that riot police were deployed in our town—bizarre. Thankfully, we missed that part.

We had a bonus weekend, and I even added a bonus week to our planned trip to the Netherlands. My husband flew straight to the UK for a workweek, and I rebooked my ticket to stay longer. Bliss! My schedule is wide open, giving me time to catch up with lots of people and simply enjoy being at home with Appie, either on the couch or in the park.

Singapore feels far away. A different world, a different life. This parallel existence remains a strange phenomenon. Tomorrow, clever aunt II will visit for a catch-up. She’s been back in the Netherlands for almost a year now after her Singapore adventure came to an abrupt end. I wonder if those two worlds—when I eventually move back—will merge a little. Or will it always feel like a surreal reality that I try to recall through photos?

Thankfully, I still have my blogs. It’s true: I live(d) in Singapore.

 Hey! I’m Maaike, and under the name SingaporeandMe, I blog about my life in general and my experiences as an expat in Singapore in particular. Feel free to share and like my blogs 😍, and I’d love it if you leave a comment!

For 🇳🇱 and 🇬🇧-speaking partners of expats in Singapore, we’ve developed an Expat Onboarding Program. Check out the SingaporeandYou website for more information, and follow the Instagram page to stay updated on the latest plans.