SingaporeandMe

Ik knip, plak, kopieer, bewerk, herschrijf, schuif en zoek me een slag in de rondte. Na een aantal pogingen, herbewerkingen en overpeinzingen ben ik eruit. De Azië-reisblogs verwerk ik in één boek. De Singapore-blogs in een tweede. En dan nog een apart boek voor alle overige me-myself-and-I blogs. Dat klinkt overzichtelijk, simpel. Niets is minder waar. Categoriseren 2.0 is het.

Reis blog?

In de pas, geschreven in Bali waar ik met zoonlief genoot, is meer een reis door de tijd in moederschap dan een Azië-reisblog. En ook Yourrrr welcome, geschreven tijdens mijn tripje naar Bintan met dochterlief, heeft weinig van doen met een reisverslag. Ik zie vervolgens een gat tussen mijn India-reis in juli 2024 en de trip met zoonlief naar Bali in januari 2025. Klopt dat wel? Bijna een half jaar geen reizen gemaakt? Dat lijkt me, hoe decadent, sterk. Een zoektocht door mijn foto’s geeft uitsluitsel: natuurlijk, Krabi in november. Daar genoten we van het paradijselijke strand. En daar schreef ik een blog waarin ik alle prototype-reisgangers fileerde. Namaste Nakamande. Die ontbrak dus in mijn tab Azië Reizen op de website, en daarmee ook in het boek dat ik nu aan het samenstellen ben.

De inhoud van die, en nog een paar andere niet écht reisblogs, breng ik terug tot een soort van reisrelevante info voor in het Azië-boek. De prachtige foto’s en bestemmingen mogen niet ontbreken, zo besluit ik. Of ik de hele blog daarnaast nog opneem in het boek met me-myself-and-I blogs is van latere orde. Voorsorterend? Waarschijnlijk wel. 204 pagina’s kan de geprinte versie van een in Canva gecreëerd boek zijn, dus ik heb wat ruimte. En anders maak ik er gewoon nog één extra. Waarom ook niet.

Achteruit genieten

Ik wil hard copy. Alles bewaren, ook voor het geval ik in de toekomst besluit de stekker uit mijn online verhalen te trekken. Hard copy voor mezelf. En voor onze kinderen, en misschien ook wel voor die van hen. Alle laatjes die in de laatste jaren zo gul en rijk gevuld zijn met ervaringen, reizen, vriendschappen en ontwikkeling wil ik vast kunnen houden. Bladeren, ruiken, lezen, kijken, terugverlangen, achteruit genieten, keihard koesteren. En later, later zullen ook onze kinderen blij zijn met veel van wat ik heb vastgelegd. Al is het maar omdat ook zij het heerlijk vinden om zichzelf terug te zien en over zichzelf te lezen.

Net zoals dat ze met terugwerkende kracht blij zijn met alle foto’s en filmpjes die ik hun hele jeugd, vaak onder luid protest en met chantage, van hen maakte. In mijn zoektocht en ordening stuit ik op geweldig vergeten oud materiaal. Piraten, ridders en prinsessen. Ik met rood haar en manlief met zwart, en überhaupt: haar. Vakantiekiekjes, verjaardagen en vooral veel, heel veel lieve foto’s van ons en hen met elkaar.

Ik spam de kids met foto’s en krijg berichten terug: waar was dit dan? Tjesus wat een bos haar. Die oren. Maar bovenal lieve en blije reacties van hoe geweldig ze het vinden om zoveel foto’s van hun kindertijd te hebben.

Foto’s

Ik hou van foto’s. Ik verzamel en bekijk ze met liefde. En daar zijn mijn wekelijkse verhalen bijgekomen. Verhalen die uit de lucht blijven vallen. Geen enkel verhaal is op zichzelf boekwaardig, en daar kan ik stiksjagrijnig van worden. Of niet. Vandaag besluit ik van niet. Ik richt me op het positieve: alle verhalen samen zijn wél boekwaardig. Voor mij. Voor later. Voor wie dan ook. Sommige verzonnen, de meeste uit het leven gegrepen. Mijn leven, al dan niet met een flinke korrel zout. Het leven dat zich nu nog in Singapore afspeelt. Of daaromheen, als we aan het reizen zijn. Er staan er nog twee op de planning die toegevoegd gaan worden aan het boek Singapore Azië-reizen voordat dit hoofdstuk sluit.
Dubai en Lombok: here we come.

Toekomstige herinneringen

Ik knip, plak, kopieer, bewerk, herschrijf, schuif en zoek me een slag in de rondte. En ik geniet, nog een keer en nog een keer. Van al het moois. Van alle ervaringen. Van alle indrukken. Van alle avonturen. En van alle mensen die met ons op pad zijn geweest of ons pad kruisten. En ondertussen ben ik hier. In het hier en nu. Dat straks weer het toen van weet je nog zal zijn. Maar nu nog even niet. Nu is het gewoon nog nu.

 🙋‍♀️ Hi! Ik ben Maaike — schrijfSter, mentor, expat en founder van SingaporeandMe en SingaporeandYou.

Alle hoeken van mijn expat-50+-vrouw-moeder-dochter-zus-en-vriendin-op-afstand-van-corporate-director-naar-kleine-zelfstandige-leven komen voorbij in mijn wekelijkse blog. Kleurrijk, genadeloos eerlijk, kritisch met humor, en bovenal reflectief. Meer Azië blogs vind je hier: Asia Travel Blogs SingaporeandMe

Wil je er geen missen?
Je kunt je onderaan deze pagina inschrijven om ze rechtstreeks in je mailbox te ontvangen👇en leuk als je me volgt op 🍀 insta.

Ben je nieuwsgierig hoe jij jouw eigen Singapore-verhaal kunt vormgeven? Neem een kijkje op onze website SingaporeandYou en volg onze Instagram pagina.

---

🇬🇧 Stories you can hold

I cut, paste, copy, edit, rewrite, shift and search like crazy. After a few attempts, reworks and reflections, I’m there. I’ll turn the Asia travel blogs into a book. The Singapore blogs too. And then a separate book for all the other me-myself-and-I blogs. It sounds tidy, simple. Nothing could be further from the truth. Categorizing 2.0 it is.

Travel Blog?

Fell into step, written in Bali where I enjoyed time with my son, is more a journey through motherhood than an Asia travel blog. And Yourrrr welcome, written during a little trip to Bintan with my daughter, has little to do with a TravelBlog. Then I notice a gap between my India trip in July 2024 and the Bali trip with my son in January 2025. Is that right? Almost half a year without traveling? That seems unlikely. A dive into my photos settles it: of course, Krabi in November. We enjoyed that paradisiacal beach there. And there I wrote a blog in which I took apart all the prototype travelers. Namaste Nakamande. That one was missing from my Asia Travel tab on the website, and therefore also from the book I’m putting together now.

I’m distilling those blogs down to travel-relevant info for the Asia travel book. The beautiful photos and destinations have to be there, I decide. Whether I’ll also include the full blog in the me-myself-and-I book is a question for later. If I had to bet: probably yes. A printed version of a book created in Canva can run to 204 pages, so I have some space.

Enjoying backwards

I want hard copy. To capture everything, even in case I one day decide to pull the plug on my online stories. Hard copy for myself. And for our children, and maybe even theirs. I want to hold on to all the little drawers that, in recent years, have been so generously filled with experiences, trips, friendships and growth. To leaf through, smell, read, look, reminisce, and look ahead with pleasure. And later, our children will also be happy with much of what I’ve captured. If only because they, too, love seeing themselves back and reading about themselves.

Just as they are, in hindsight, happy with all the photos and videos I took of them throughout their childhood, often with plenty of resistance and reluctance. In my sorting and arranging I stumble on wonderfully forgotten old material. Pirates, knights and princesses. Me with red hair and my husband with black hair, and in general: hair. Holiday snaps, birthdays and many, many sweet photos of us with them and of them with each other.

I spam the kids with a selection of photos and the messages come back: where was this then? Jeez, what a head of hair. Those ears. But above all, sweet and happy reactions about how great it is to have so many photos of their childhood.

Photo’s

I love photos. I collect them with love. And now my weekly stories join them. Stories that just seem to fall out of the sky. No single story is book-worthy on its own, and that can make me seriously grumpy. Or not. Today I choose not. I’ll focus on the upside: together the stories are book-worthy. For me. For later. For anyone. Some invented, most taken from life. My life, often with a generous pinch of salt. The life that still plays out in Singapore. Partly. Because there are two more trips to be added to the Singapore book and the Asia-travel book before this chapter closes.
Dubai and Lombok: here we come.

Future memories

I cut, paste, copy, edit, rewrite, shift and search like crazy. And I enjoy it, again and again. All the beauty. All the experiences. All the impressions. All the adventures. And all the people who have walked with us or crossed our path. And in the meantime I am here. In the here and now. Which will soon be the “remember when” of back then. But not just yet. For now, it’s simply now.

 Hi! I’m Maaike — blogSter, mentor, expat, and founder of SingaporeandMe and SingaporeandYou.

In my weekly blog, I explore all the corners of my life as an expat, 50+ woman, mother, daughter, sister, long-distance friend, and former corporate director turned small-scale entrepreneur. Colourful, brutally honest, critical with a sense of humour and above all, reflective. Check for more Asia Travel Blogs SingaporeandMe.

Don’t want to miss a post?
Scroll down to subscribe and get my latest blogs straight to your inbox👇 or follow my insta

Curious about how to shape your own Singapore story? Have a look at our website and Instagram and discover what we have to offer here in Singapore.