SingaporeandMe

Terwijl in Singapore de laatste dag van 2025 alweer een eind onderweg is, word ik wakker in koud Nederland met een loopneus en traanogen. Niet van sentiment, al sluit ik niet uit dat dit later op de dag alsnog gaat gebeuren. Wel van de onvermijdelijke verkoudheid die de weersverandering met zich meebrengt.

Van zeemeermin naar crisp fris

Lag ik echt nog maar een maand geleden als zeemeermin te dobberen in de heldere wateren van het Gili paradijs? Soms zelfs zuchtend omdat het toch wel echt warm was? En dat ik niet kon wachten om weer dikke kleren aan te kunnen? Be careful what you wish for!

Alle clichés op een stokje: het is heerlijk om dik ingepakt, crisp en sniffend door zuurstofrijke lucht te wandelen. Met zoonlief, één van mijn BFF’s, met Appie de hond natuurlijk en, hoe bijzonder, ook al twee keer met een vriendinnetje uit Singapore. Die twee parallelle levens in elkaar vlechten voelt rijk en waardevol.

Zuurkoolschotel met Kerst

De kerstdagen waren heerlijk en precies genoeg van alles: genoeg gezelligheid, genoeg eten, genoeg tijd, genoeg Kerst. Voor mij althans. Dochterlief was hoogst verontwaardigd dat we op Kerstavond een gewone Hollandse pot aten: zuurkoolschotel.

“Het is Kerstavond, mam!” sprak ze met onverholen afgrijzen. Een veelbetekenende stilte volgde, terwijl ik in mijn herinneringen grasduinde op zoek naar andere Kerstavonden. Tevergeefs.

“Deden we dan ooit iets speciaals op Kerstavond?” reageerde ik lauwtjes. Concrete voorbeelden of kleurrijke herinneringen bleven uit. Hoogstens konden we bedenken dat deze dag vaak onze laatste werkdag voor de kerstvakantie was, en dat we die dan inluidden met pizza, Chinees of iets anders makkelijks (alias lekker, in de ogen van de prinses).

Zuurkoolschotel dus. Wellicht een nieuwe Kerstavond traditie?

Oliebollen

Wat in ieder geval geen traditie is bij ons thuis, is oliebollen bakken of halen. Toch zien we het graag gebeuren. Fervente oliebollenbakkers genoeg. Ik verwacht de komende uren wat foto’s te ontvangen van blije smoelen boven een bak hete olie. De eerste kneitervroege vogel die de rij voor wilde zijn bij de beste oliebollenbakker in de omgeving verscheen al op mijn tijdlijn. Mijn BFF, met wie we vanavond het jaar afsluiten en het nieuwe jaar inluiden, gaat traditiegetrouw wél in die rij. Voor mij haalt ze dan speciaal appelbeignets, want die klont deeg met krenten kan mij niet per se bekoren. Niet dat dat uitmaakt voor mijn rij-bereidheid. Per definitie loop ik liever door, of rij ik liever om, dan dat ik in een rij of file aansluit.

2025

Vanavond doen we een gouden strik om ons bonusjaar 2025. Wat was het een heerlijk, fantastisch, geweldig jaar. Vol van alles: reizen, avontuur, samenzijn met vrienden en familie op bijzondere plekken in de wereld, spontane ontmoetingen, hechte vriendschappen, tijd en aandacht voor elkaar. Kortom, een feestje. Op naar meer in 2026.

En voor iedereen, waar dan ook: Happy New Year.

  🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven in en om Singapore bij elkaar. Dat hoofdstuk is afgerond, de echo ervan klinkt zachtjes door.

Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom. Zonder socials. Terug naar de essentie die het schrijven voor mij heeft, in alle besloten openheid voor wie het leuk vindt om te blijven lezen.

📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.