SingaporeandMe

Schrik jij ook zo als je in de spiegel kijkt, vraag ik.
Neuh, ik kijk er eigenlijk gewoon niet zo vaak in, zegt ze.
Maar we hebben toch echt een ouwe kop gekregen, sputter ik.
Nou nee, ik zie dat niet. Dus laten we het er niet te veel over hebben a.u.b., want dan ga ik het dadelijk ook nog zien.

DING DONG. Ze heeft gelijk. Want inderdaad: de focus leggen op alles waar je van baalt, maakt het er echt niet beter op. Sterker nog, het wordt uitvergroot. Ongemerkt sluipt het erin en heeft het invloed op hoe ik kijk naar mezelf en stiekem ook naar anderen.

Eerder

Kijk dan, zegt een van mijn vriendinnen. Als ik dit stukje vel pak boven mijn oog en er even in knijp, dan blijft het plakken als een rimpelig, fluppig frommeltje. Dat is toch vreselijk.
Knijp er dan niet in, zeg ik.
Ja, maar het hangt echt op mijn oog en dat is vermoeiend.
Hm, zeg ik, dat heb ik gelukkig nog niet. Dacht ik.

Als ik de volgende ochtend in de spiegel kijk, twijfel ik. Ik knijp in mijn flupje en jawel hoor: het frummelt ook bij mij en blijft wel een minuut opgefrummeldingest. Gadver. En nu ik dat eenmaal heb gezien, kan ik het niet meer ontzien. En niet alleen bij mezelf. Ik zie het ineens overal. Ik zal geen namen noemen, maar vrouw o vrouw, er zijn toch heel wat frummelige oogleden te ontdekken als je erop let.

Haha ja, zo werkt dat, zegt vriendin als ik haar een paar dagen later mijn flupje laat zien. Ik heb al meerdere mensen aangestoken en die hebben inmiddels het mes in hun flapjes laten zetten. Is in een poep en een zucht gedaan. Of zei ze poep en een scheet?

Hoe dan ook, ik zoek op hoeveel het kost om mijn flupje te laten wegsnijden. Ik zou willen zeggen dat ik sterk genoeg ben om niet te zwichten, maar de eerlijkheid gebiedt te bekennen dat vooral mijn angst voor naalden en messen daar debet aan is.

Idealen

Online gaan beelden van Oprah en Demi viraal. Graatmager en zo strak getrokken dat ze meer lijken op marionetten dan op zachte, warme vrouwen van vlees en bloed. Ik vind dat niet echt een aantrekkelijk voorland. De meningen rollenbollen over elkaar heen en toch blijft er een bepaalde aantrekkingskracht schuilen in het maakbare en eeuwig jonge schoonheidsideaal.

In een van de laatste podcasts van Saar, het platform met de ondertitel 50+ maar nog lang niet dood, werd dit gehekeld. En terecht. Maar op LinkedIn stuit ik op een gestileerde glossy foto van een prachtige vrouw die in het magazine van ditzelfde platform staat. Ze deelt de foto niet omdat ze er zo trots op is, maar juist om te laten zien hoe weinig ze erbij voelt omdat ze onherkenbaar is getransformeerd. Voor de duidelijkheid heeft ze er een foto bij geplaatst van hoe ze zichzelf ziet en herkent en waar ze zich happier bij voelt.

In de reacties valt te lezen dat ze voor de professionele shoot haar bril, ondanks herhaalde verzoeken, niet op mocht. De titel werd gewijzigd in: Mooier dan Ooit, ze had buikpijn van het inhouden ervan en haar haren bleven alleen in standje statisch zo strak geplakt zitten. Ook op dit platform sijpelt ongewild het venijn van eeuwig mooi dus door.

Die focus op het uiterlijk… Ik hekel het. Kunnen we stoppen? Dan kan ik het misschien ook. En kunnen we in plaats daarvan onzichtbare frommeltjes zichtbaar maken en weg laten snijden? Die van intolerantie, eenzaamheid, onzekerheid, imposter syndroom, vooroordelen en egoïsme.

Opnieuw

Ben jij ook zo blij als je in de spiegel kijkt, vraag ik.
Neuh, ik kijk er gewoon eigenlijk niet zo vaak in, zegt ze.
Wat heerlijk, zeg ik. Amen.

 🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven bij elkaar. De start van mijn schrijfsels was mijn vertrek naar Singapore. Dat hoofdstuk is eind 2025 afgesloten, de echo ervan klinkt nog zachtjes door.

Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom. Zonder socials. Terug naar de essentie die het schrijven voor mij heeft, in alle besloten openheid voor wie het leuk vindt om te blijven lezen.

📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.