Fred van Leer, ringworm, gierzwaluw

De lente blijft tussen de buien door piepen. Maart roert zijn staart: het heeft gehageld, gezonneschenen en genattesneeuwd op één dag.

Woensdag was het de hele dag heerlijk crisp en zonnig. De lucht was helderblauw en een zwerm gitzwarte gierzwaluwen, die in een harmonieuze dans over de weilanden langs de dijk scheerden, kondigde nog mooier weer aan.

Hoewel ik allesbehalve een vogelaar ben, popte het woord GIERZWALUW ineens in mijn hoofd op. Alsof het in de lucht geschreven stond. Ze waren behoorlijk groot, dus gewone zwaluwen waren het zeker niet, en kraaien al helemaal niet, redeneerde ik nog even door terwijl ik me afvroeg of ik überhaupt ooit een gierzwaluw had gezien. Thuis zocht ik een afbeelding op van het gevogelte. En inderdaad: ze bestaan niet alleen, ik weet inmiddels ook vrijwel zeker dat dit was wat ik zag. Het diepe zwart bleek overigens een suggestie, versterkt door het felle blauw van de lucht.

Snollebollekes en Van Leer

Ik moest denken aan die vent van de Snollebollekes die ik een paar weken geleden in een restaurant in Parijs zag. Ook die naam popte direct op. Ik had werkelijk geen idee waarom die specifieke kop, inclusief naam, opgeslagen lag achter de luikjes van mijn geheugen. Jaren geleden gebeurde hetzelfde met Fred van Leer. Hij stond op Schiphol, nog vóór zijn grote bekendheid. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat toen slechts een deel van zijn naam bovenkwam: Leer. Eén keer googelen op die term, gecombineerd met wat kenmerken, en ik had de bevestiging dat hij het was en zijn volledige naam.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Zoals die keer dat er op de arm van een collega kringelende plekjes zaten. Ringworm, suggereerde ik. Dat bleek het inderdaad te zijn. Hoe ik dat wist, vroeg ze me later? Geen idee, zei ik. Ook acteurs herken ik in alle vormen en leeftijden, en ik bezit een schat aan Story-achtig nieuws over wie met wie getrouwd is (of was), terwijl ik dat blad nog nooit heb gelezen.

Onzinnig en overbodig

Onzinnige, overbodige, onbewuste weetjes. Wat moet je ermee? Het zou beter zijn als zinnige, essentiële zaken niet steeds achter slot en grendel verdwenen. Kak, ze heeft het me verteld, maar was het nu haar moeder of haar vader die is overleden? Een etentje morgenavond? Uh… wist ik dat? Hoe oud mijn kinderen zijn? Uhhmmmm….Oeps. Ter verdediging: ik moet mijn eigen leeftijd ook regelmatig even narekenen.

Cijfers zijn helemaal hopeloos. Ik plak er gerust een nulletje of wat achteraan, zonder enig gevoel voor de werkelijke waarde. 8 miljoen EBIT wordt zo 80 miljoen. 6.000 Nederlanders in Singapore worden er volgende week moeiteloos 60.000. En dat hoogste gebouw in Dubai? Dat zou toch 3.000 meter worden? Mijn eigen gewicht kan ik dan weer wél feilloos onthouden, tot achter de komma.

Olifantengeheugen vs Brain fog

Stond ik voorheen bekend om mijn olifantengeheugen, agenda’s van tien teamgenoten inclusief deadlines zaten strak in mijn hoofd gebeiteld, inmiddels vergeet ik wat ik gisteren gedaan heb, laat staan wat er morgen op de agenda van mijn gezinsleden staat. Brain fog, noemen ze dat. Lekker dan.

Neuroplasticiteit

Gelukkig herken ik Fred van Leer en een gierzwaluw nog. En ringworm niet te vergeten. Neuroplasticiteit, nog zo’n term die onbewust in mijn hersenpan ligt opgeslagen, schijn je te kunnen trainen. Vanaf vandaag ga ik mijn tanden met mijn linkerhand poetsen om die plasticiteit te vergroten. Nu maar hopen dat ik dat niet vergeet tegen de tijd dat ik naar bed ga. Joejoe

   🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven bij elkaar. De start van mijn schrijfsels was mijn vertrek naar Singapore. Dat hoofdstuk is eind 2025 afgesloten, de echo ervan klinkt nog zachtjes door.

Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom. Zonder socials. Terug naar de essentie die het schrijven voor mij heeft, in alle besloten openheid voor wie het leuk vindt om te blijven lezen.

📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.

2 reacties op “Fred van Leer, ringworm, gierzwaluw”

  1. Hé Maaike, als ex van een fervent vogelaar weet ik best veel over vogels en ben verbaasd dat jij al gierzwaluwen hebt gezien. Dat is namelijk héél erg vroeg, ze komen meestal pas eind vd maand naar NL. Een fijn idee, dat ze er weer zijn. Ze worden de 100- dagen vogels genoemd, omdat ze na 100 dagen weer vertrekken. Nog een leuk weetje: als ze hoog vliegen wordt het mooi weer, als ze laag vliegen juist niet. Heeft te maken met waar de insecten zich bevinden en die gaan hoger naarmate de lucht warmer wordt. Niet belangrijk maar ook toch nog iets van nuttigheid 😅 Enne, brain fog… herkenbaar! Mooi paasweekend!

    Geliked door 1 persoon

    1. Hey Susan, wat leuk van je te lezen en wat een fijne weetjes. En wat heerlijk dat je mijn waarneming niet eens ter discussie stelt hihi. Ik zie in veel een zwaluw, maar met gier ervoor dat was nieuw. Maar nog even gegoogled of ik er toch echt een formatie van heb kunnen zien of mijn eigen gelijk heb gechoogeld. En wat blijkt er zijn er meer gespot. Er is zelfs een vogelaar spot website waar je ze kunt vastleggen: https://waarneming.nl/observation/390486580/ . Wat een wondere wereld.

      Fijne Pasen, enne kom gezellig een x bijkletsen

      Like

Geef een reactie op Susan Reactie annuleren