SingaporeandMe

Ik ben een bemoeial. Daar, ik zeg het zoals het is. En nee, dat mag je nu niet tegen me gebruiken, want ik ben namelijk ook gevoelig. Een gevoelige bemoeial, dat zijn twee eigenschappen die elkaar in mijn geval genadeloos versterken.

Positieve intentie

Achter ieder gedrag zit een positieve intentie. Het is hét mantra dat ik heb overgehouden aan mijn NLP-opleiding. Het is mijn go-to hulpmiddel om mild te kijken naar het vervelende gedrag van anderen. Maar mild zijn naar mezelf? Dat is een ander verhaal.

Op mijn lagere school rapporten schreef juf Schoenlapper (ze heette eigenlijk Schoenmaker) al fijntjes: “Maaike bemoeit zich graag met anderen.” En dat was geen compliment.

Super Power

Toch heb ik die eigenschap in mijn volwassen leven omgebouwd tot mijn super power. In mijn carrière werd het omarmd. Zet Maaike er maar op, dan komt het goed. Ik zie, ik anticipeer, ik los op, ik boek resultaat.

Ook vrienden vinden het, meestal, prima. Ik verplaats de tafels in het restaurant, stuur borden terug die niet aan de instructies voldoen, voel aan wanneer er iets schort en initieer leuke avonden, wandelingen, weekenden en volledige vakanties van A tot Z waarbij ik rekening houd met alle wensen en voorkeuren. Ah, daar hebben we Maaike de manager, zeggen ze dan met een knipoog. En wat fijn dat je dit doet of ziet, zeggen ze dankbaar.

Aardsbemoeial

Dat ik een aardsbemoeial ben, was ik een soort van vergeten. Tot vorige week.

Tijdens mijn opleiding tot gecertificeerd trainer stapte een medecursist na een intensieve lesdag op me af.
Heb je heel even? vroeg ze.
Natuurlijk, zei ik vriendelijk doch op mijn hoede.

Wat volgde was geen zachte feedback volgens het boekje. Geen top-tip-top of ‘ik-boodschap’. Het was een ijzige aanval gevolgd door een directe instructie.

Boing.

Een beetje beduusd liep ik naar de auto. In de auto op weg naar huis begon ik te koken. Mijn primaire reactie was er één uit het etiquetteboekje geweest: vriendelijk geknikt, gezegd dat het niet mijn bedoeling was en dat ik er rekening mee zou houden. Maar achter het stuur schoot mijn verdedigingsmechanisme op vol vermogen aan. Pardon?!
Zij gaf onverholen kritiek op mij als mens! Zonder inleiding, zonder check, zonder ook maar één feedbackregel toe te passen! Voorbij aan mijn intentie.

Behoefte

Onder mijn frustratie piepte het achtjarige meisje in de klas van juf Schoenlapper de kop op. Het meisje dat te horen kreeg dat ze niet zo’n clown moest zijn, zich niet moest bemoeien met iedereen en dat wanhopig probeerde te laten zien hoe lief, slim en nuttig ze was.

Ergens tussen Zeist en Utrecht zakten mijn verontwaardiging en verdediging weg en bleef mijn behoefte aan erkenning en de essentie van haar gevoel hangen. Ik hoorde tussen de regels door de échte boodschap: Bemoei je niet met mij. En, ze had groot gelijk.

Leerdoel

Positieve intentie of niet, aansluiten bij behoeften of niet… ik was haar grens over gegaan. Ik was op dat moment niet de trainer, niet de manager en al helemaal niet de moeder van de groep die het goede voorbeeld moet geven. Ik ben geen acht meer. Ik hoef me niet meer te bewijzen. En sterker nog, zij is de enige in de groep die duwt op de moeite van mijn eigen leerdoel. Waardevol dus!

Ooit schreef ik in een kerstboodschap aan een teamlid waarmee ik behoorlijk geknetterd had: wees niet bang om te schuren, van wrijving komt glans. Jaren later bedankte ze me daar nog een keer voor. Het had haar ogen geopend om uit verzet en boosheid te komen. Een les die ik zelf ook ter harte mag nemen.

Schuren

Schuren is groei. Schuren mag. Schuren moet. Vanaf nu ga ik lekker in het ongemak van schuren hangen. Met dit als mantra.

Maar nu eerst vakantie. Amen

  🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven bij elkaar. De start van mijn schrijfsels was mijn vertrek naar Singapore. Dat hoofdstuk is eind 2025 afgesloten, de echo ervan klinkt nog zachtjes door.

Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom.

📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.