SingaporeandMe

Ik kan weer fietsen. Op mijn eigen fiets welteverstaan. Vorige week arriveerde EINDELIJK onze ‘kist’ met ‘zo-nemen-we-een-stukje-van-thuisgevoel-mee-spullen’. Op 30 december ingeladen in de Goilberdingerstraat te Culemborg en op 18 april (!) dus uitgeladen op Balmeg Hill te Singapore.

In de enorme parkeergarage is een hoekje gereserveerd voor fietsen. En daar staat ze: mijn trouwe stalen ros. Ze staat er niet alleen. Een stuk of 10, voornamelijk kinderfietsen, vergezellen haar. Er staat een zusje van de mijne, die is vast van een van de andere Nederlandse Condo-buren. En er staat een volwassen herenexemplaar met beschimmeld zadel. Die wordt duidelijk niet gebruikt. Of deze heer heeft een ander probleem. Wie zal het zeggen.

Het is bloedje heet de afgelopen dagen. En ondanks dat dit mijn tempo behoorlijk vertraagt, heb ik van de week een keer vroeg in de ochtend een stuk gewandeld en me een paar keer aan het ijzer in de airconditioned sportzaal opgehesen. Een Bali Belly is me bespaard gebleven dus ik zal alle heerlijke koolhydraten en ander lekkers waar ik twee weken van heb genoten, er zelf weer af moeten trainen. Steeds als ik wil gaan fietsen, barst de hemel open. Vandaag heb ik geen zin om me de sportzaal in te slepen en het is te warm voor mijn hoofd(pijn) om me bij de donderdag wandelclub aan te sluiten. De zon schijnt, geen wolkbreuk in de wijde omtrek te bekennen. Ik besluit op de fiets boodschappen te gaan doen.

Gewapend met een gevulde waterfles in mijn rugzakje, inclusief extra boodschappentas en een petje op mijn hoofd, spring ik op mijn fiets en rol ik Balmeg Hill af. Joehoeeeee dat is heerlijk! Mijn mobiele vrijheid terug! Op de fiets streelt de wind heerlijk over mijn huid en ik voel me Nederlands stoer.

In Singapore fiets je op de stoep, tenzij je een helm draagt want dan mag je ook op de weg. Het stuk tussen Balmeg Hill en West Coast Plaza, een kleine 4 kilometer, is rustig. Ik wissel stoep af met de weg, zonder helm met pet. De stoep is hier en daar geblokkeerd en kronkelt op en af niet altijd fietshandig langs de wel aantrekkelijke rechte weg. Grote kruisingen steek ik toch maar over via de stoep. Ik heb het idee dat iedereen om me moet lachen en dat maakt me vrolijk. Ik heb de neiging om mijn bel veelvuldig te laten rinkelen en te zwaaien naar al wat voorbij komt. In no-time sta ik met mijn fiets voor West Coast Market Square waar een enorm fietsenrek staat. Reality check: zo speciaal ben ik dus niet, met die fiets.

Ik steek de brede West Coast Road over via de loopbrug om in West Coast Plaza boodschappen te doen. De West Coast Market Square is een wet-market waar ik graag kom, maar ik heb geen contanten en dan is het niet handig shoppen daar. Daarbij heb ik genoeg vers in huis, ik heb potten van het een en ander nodig. De Plaza is een kleine mall met niet bijzonder veel of speciale winkels, maar ik struin even rond en daar vind ik in een duizend-dingen-winkel een kleine fietspomp en een gootsteen-filter-ding. Bij de bakker vang ik bot op vers bruin brood. In de Cold Storage vind ik, eveneens met uitzondering van vers bruin brood, verder alles wat ik nodig heb. En een beetje meer. Met een overvolle tas, struikel ik bijna over een lieve auntie die in de rollatorrem knijpt omdat haar (volwassen) kleinzoon haar roept om haar een pak koekjes toe te stoppen. Het vertedert me en als ik naar haar glimlach en haar toewens heerlijk van haar koekjes te genieten, krijg ik een lieve glimlach terug. Ze wenst me een prachtige dag! Hier zijn de mensen een stuk minder stoïcijns dan rondom Orchard, zo (b)lijkt.

Ik zwaai mijn tas in mijn fietsmand, lach samen met de vrouw die net hetzelfde doet en fiets terug richting Balmeg Hill. Inmiddels is het warmer dan warm en het vocht druipt langs mijn zongetinte Bali-lijf. ‘Ik zweet niet’ zeg ik altijd. Dus ik ga er van uit dat de Singaporese luchtvochtigheid condenseert op mijn lijf zoals op een koud glas… water. Als ik het vocht boven mijn lip aflik, is het zouter dan zout. Weer een illusie armer.

Ik heb inmiddels behoorlijke trek, het is na 12:00 uur en ik heb mijn ontbijt uitgesteld. Geen lekker brood in huis doet me besluiten nog een blokje extra om te fietsen naar Baker & Cook waar ze heerlijk vers brood hebben. Met een Wholemeal Tin Loaf en een German Volkorn Loaf in mijn rugzak en SGD 19,30 armer – een slordige 13 Euro – stap ik inmiddels doorweekt en met een hoofd als een tomaat op mijn fiets om terug te fietsen naar Balmeg Hill. Het laatste stukje Hill up met de fiets aan de hand. Dat komt door die zware tas, dat begrijp jij natuurlijk wel.

Thuis klok ik een koud blikje Isotonic Drink achterover om het vocht en zouttekort aan te vullen nadat ik me van alle overbodige en klamme omhulsels heb ontdaan. Ik plof moe en voldaan met een dunner dan dunne omslagdoek op de bank, de plafondventilator zet ik op de hoogste stand. Van mij mag de hemel nu weer openbarsten! AMEN

🇸🇬 Meer blogs over mijn (be)leven in het algemeen en in Singapore in het bijzonder, lees je op mijn blogpagina. Wil je er geen missen? Laat dan je email adres achter onderaan de homepage van mijn website zodat je elke vrijdag een nieuwe blog in je inbox ontvangt. En last but not least: ik vind het ook leuk wat van/over jou te horen. Juist ook als ik jou persoonlijk niet ken. Dat kan door een bericht te plaatsen aan het einde van de blog 🙏.

---

Cycling in Singapore!

Finally!!! I can ride my own bike again. Last week our ‘crate’ with ‘let’s-take-some-pieces-of-home-feeling-with-us’ finally arrived. Loaded on December 30 at Goilberdingerstraat in Culemborg and unloaded on April 18 (!) at Balmeg Hill in Singapore.

In the huge parking garage a corner is reserved for bikes. And there she stands: my faithful two-wheeler. She is not alone. About 10, mostly children’s bikes, accompany her. There is also a little sister of my bicycle, which must belong to one of the other Dutch Condo neighbors. And there is an adult male specimen with moldy saddle. That one is obviously not being used. Or this gentleman has some other problem. Who knows.

It has been bloody hot these past few days. And despite this slowing my pace quite a bit, I’ve taken one early morning walk this week and lifted myself up at the iron in the air-conditioned gym a few times this week. I was spared a Bali Belly so I’ll have to train off all the delicious carbs, that I ate in the last two weeks, myself. Every time I want to go cycling, the heavens burst open. Today I don’t feel like dragging myself into the gym and it’s too hot for my head to join the Thursday walking club. The sun is shining, not a cloudburst for miles around. I decide to go shopping on my bike.

Armed with a filled water bottle in my backpack, including an extra shopping bag and a cap on my head, I hop on my bike and roll down Balmeg Hill. Joehoeeeee that feels so good! I have my mobile freedom back! On the bike, the wind caresses my skin wonderfully and I feel Dutch tough.

In Singapore you cycle on the sidewalk unless you are wearing a helmet because then you are allowed on the road as well. The stretch between Balmeg Hill and West Coast Plaza, about 4 kilometers, is quiet. I alternate sidewalk, without a helmet but wearing a cap, with the road. The sidewalk is blocked here and there and meanders up/down not always bike-handy along the well-convenient straight road. Major intersections I cross via the sidewalk anyway. I feel like everyone is laughing at me and that makes me cheery. I tend to ring my bell frequently and wave to all that pass by. In no time I am standing with my bike in front of West Coast Market Square where there is a huge bike rack. So apparently I am not that special with my bike.

I cross the big West Coast Road via the footbridge to do some shopping in West Coast Plaza. The West Coast Market Square is a wet-market where I like to go, but I have no cash and then it is not convenient shopping there. Besides, I have enough fresh goods in the house, I need jars of one thing or another. The Plaza is a small mall with not very many or special stores, but I wander around and there I find a small bicycle pump and a sink filter in a thousand things store. At the bakery I fall short of fresh brown bread. In Cold Storage, again with the exception of fresh brown bread, I find everything else I need. And a little more. With an overstuffed bag, I stumble across a sweet auntie squeezing the walker brake because her (grown) grandson is calling her to slip her a pack of cookies. It endears me and when I smile at her and wish her lovely enjoyment of her cookies, I get a sweet smile back. She wishes me a wonderful day! People seem to be less stoic than around Orchard.

I swing my bag into my bike basket, smile at the woman who is just doing the same and cycle back toward Balmeg Hill. By now it is hotter than hot and moisture is dripping down my sun-tinted Bali body. “I don’t sweat,” I always say. So I assume the Singapore humidity condenses on my body like on a cold glass of … let’s say water. When I lick off the moisture above my lip, it is saltier than salty. Another illusion poorer.

By now I am quite hungry; it is after noon and I have put off breakfast. No delicious brown bread in the house makes me decide to bike an extra block to Baker & Cook where they have delicious fresh bread. With a Wholemeal Tin Loaf and a German Volkorn Loaf in my backpack and SGD 19.30 poorer – a sloppy 13 Euro – I get on my bike, now soaked and with a head like a tomato, to cycle back to Balmeg Hill. The last bit of Hill up with the bike in hand. That’s because of the heavy bag, you understand, of course.

At home I drink a cold can of Isotonic Drink in one sip after ridding myself of all unnecessary fabric. Tired and content, I plop down on the couch with a thinner-than-thin wrap, the ceiling fan on the highest setting. Cloudburst: I invite you to join me with open arms! AMEN!

🇸🇬 Read more blogs about my life in general and in Singapore in particular on my blog page. Don’t want to miss any of them? If you leave your email address at the end of the homepage of my website you will receive a new blog in your inbox every Friday. And last but not least: I would also really love to hear something from/about you. Especially when we don’t know each other personally. You can reply at the end of the blog 🙏.