SingaporeandMe

Zo lang je naam wordt genoemd, leef je voort. Vandaag zou je 74 zijn geworden, het werden er slechts 49.

24 Herinneringen

1. De verschaalde lucht van Gitanes.
2. Je arm die vanuit de bestuurdersstoel naar achteren reikt, een stevig vlezige hand op mijn knie die met een kneepje vraagt: “Alles goed Buk?”
3. Je gevloek vanuit diezelfde bestuurdersstoel: “Godnondeju, kutknutser, oethoofd (of lul), verrekte mongool, oelewapper” met bijpassende handgebaren richting alle zondagsrijders of andere etters op de weg.
4. Hoe je bruut mijn vriendjes en vriendinnetjes de deur wees als je geen zin had in kindervolk.
5. De eerste zomerse dagen: je melkwitte ontblote bovenlijf en knokige knieën onder een korte broek, in je element met grasmaaier of BBQ.
6. De verwondering en dankbaarheid over ‘het landgoed’ in Avezaath en later in Frankrijk: “Moet je nou toch eens kijken Buk, dit is toch ongelooflijk. Wat een rijkdom.”
7. Hoe je me als kind instopte, het dekbed strak om me heen duwend met hotsenknotsende bewegingen, en hoe ik daar zo van genoot dat ik je nooit verteld heb dat ik, zodra je je hielen had gelicht, me zo snel mogelijk weer losworstelde uit die veel te strakke cocon.
8. Hoe je fluitend in je ochtendjas met een kop sterke koffie in je hand alle vrolijkheid van het begin van een nieuwe dag de wereld in liet schallen.
9. Eindeloos plaatjes draaien en de mooiste compilaties maken op cassette, speciaal voor mij of voor iemand anders die je liefhad.
10. Hoe je me trots voorstelde als “je jongste”.
11. Hoe je met je vuist op tafel kon slaan om je anekdote kracht bij te zetten, en hoe ik me daarvoor, vooral in restaurants, doodschaamde.
12. Je ongelooflijk bulderende lach, niet in de laatste plaats om je eigen grappen, die ik met trots regelmatig aan je wist te ontlokken.
13. De onverwachte momenten dat ik als klein meisje spontaan mee mocht om ‘een krantje te kopen’, standaard afgetopt met een lekker broodje, een haring of een pintje.
14. Je talent om de meest eindeloos durende moppen te tappen zonder de aandacht van de luisteraar te verliezen.
15. Hoe jij als geen ander de sfeer kon maken, en breken trouwens ook.
16. De vele gulle, rijke, krachtige omhelzingen die alles vertelden wat je met woorden niet makkelijk zei.
17. Je geram op het toetsenbord, dat daar nogal eens een letter door verloor.
18. Hoe je mond als een vis mee open- en dichtging tijdens het sjoelen en jeu de boulen.
19. Hoe je voor alles en iedereen een treffende bijnaam had, al is de herkomst van die van mij – Bukkum afgekort Buk en vooral dan ook in de combinatie met ons – nog altijd discutabel.
20. De kopjes koffie die je me in de ochtend op bed kwam brengen toen ik begon te werken.
21. Je sportieve pogingen die vaak op niets uitliepen, al was tafeltennis – met zweetband en witte sokken – nog de langst volgehouden.
22. Je fanatisme bij spelletjes, waarbij de dobbelstenen en de bordspellen letterlijk door de kamer konden vliegen als je dreigde te verliezen.
23. Hoe je je in la douce France laafde aan het goede leven en je als een vis in het water voelde tussen Jean Kloote en je volle nicht Guy.
24. Je totale liefdevolle isolatie met de drie vrouwen in je leven – waarvan ik er één was – aan het einde daarvan. Je er geen reet aantrekkend van wat een ander hiervan zou vinden’.

Vandaag zou je 74 zijn geworden, het werden er slechts 49. En inmiddels zijn er alweer bijna 24 jaren verstreken zonder nieuwe herinneringen. Gelukkig zijn er veel meer dan deze, en hoewel er ook minder mooie, fijne en warme herinneringen zijn, gaan juist de mooie, fijne en warme steeds meer domineren naarmate de tijd verstrijkt. De rest verdwijnt langzaam naar de achtergrond.

Als ik naar de wolken kijk, vraag ik me af hoe je de wereld van vandaag zou zien en hoe je zou kijken naar je jongste, die inmiddels ouder is dan jij ooit geworden bent. Je drie vrouwen leven je voort, en ook in de harten van velen anderen heb je een onuitwisbare indruk achtergelaten. Het is kut met peren – om één van jouw favoriete uitdrukkingen te gebruiken – dat je er niet meer bent, maar we doen het er mee. Soit!

🌴 Meer lezen over mijn leven in het algemeen en als Expat in Singapore in het bijzonder? Mijn blogs zijn hier👉 SingaporeandMe terug te lezen, je kunt je ook abonneren via de site zodat je wekelijks mijn blog in je digitale brievenbus ontvangt. Voor meer Singapore foto’s en tips kun je me volgen op Instagram.

🍀 Vind je mijn blogs het lezen waard? Deel en like ze vooral 😍 EN een reactie op mijn blog maakt mijn dag ❤️. Juist ook als ik je niet persoonlijk ken.
Voor 🇳🇱 en 🇬🇧-talige partners van expats in Singapore, hebben we een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

---

🇬🇧 Joost Klerkx

You live on as long as your name is spoken. Today you would have turned 74, you only reached 49.

24 Memories

1. The stale smell of Gitanes.
2. Your arm reaching back from the driver’s seat, a fleshy hand on my knee asking with a pinch: “Are you okay, Buk?”
3. The curses from that same driver’s seat: “Goddamn, shitty bastard, idiot (or dick), damned fool, nitwit” with accompanying hand gestures toward all the Sunday drivers or other nuisances on the road.
4. How you brusquely sent away my friends when you had no patience for children.
5. The first summer days: your milk-white bare torso and bony knees sticking out in a pair of shorts, perfectly at ease on your ‘estate’.
6. The wonder and gratitude for ‘the estate’ in Avezaath and later in France: “Look at this, Buk, isn’t it incredible what we have achieved?”
7. How you often tucked me in as a child, wrapping the duvet tightly around me with jostling movements, and how I enjoyed it so much that I never told you that, as soon as you lifted your heels, I had to quickly get out of that overly tight cocoon.
8. How you, whistling in your morning robe with a strong black coffee in your hand, let all the cheerfulness of a new day echo into the world.
9. Endlessly spinning records and making the best compilations on cassette, specially for me or for someone else you loved.
10. How you proudly introduced me as “your youngest.”
11. How you could bang your fist on the table to emphasize your anecdote, and how I was mortified by this, especially in restaurants.
12. Your incredibly booming laugh, not least at your own jokes, which I proudly managed to elicit from you regularly.
13. The unexpected moments when, as a little girl, I would spontaneously go along to ‘buy a newspaper’, always topped off with a tasty sandwich, a herring, or a pint.
14. Your talent for telling the most interminable jokes without losing the listener’s attention.
15. How you could create, and also break, the atmosphere like no one else.
16. The many generous, warm, powerful hugs that conveyed everything you couldn’t say with words.
17. Your banging on the keyboard, which often resulted in losing a letter or two.
18. How your mouth moved like a fish while sjoelen (Dutch shuffleboard) and playing boules.
19. How you had a fitting nickname for everyone and everything, though the origin of mine (Bukkum or Buk) is still debatable.
20. The cups of coffee you brought me in bed in the morning when I started working.
21. Your athletic attempts that often led nowhere, though table tennis – with sweat-soaked and white socks – was the one you stuck with the longest.
22. Your enthusiasm for games, where the dice and board games could literally fly across the room if you were about to lose.
23. How you enjoyed the good life in la douce France, feeling right at home among ‘Jean Kloote,’ a playful twist on the common name Jean Claude, and your adopted flamboyant cousin Guy.
24. Your complete loving isolation with the three women in your life at the end, not caring a bit about ‘what people would think’.

Today you would have turned 74, but it was only 49. And it has already been almost 24 years without new memories. Fortunately, there are many more than these 24, and although there are also less beautiful, pleasant, and warm memories, it is the beautiful, pleasant, and warm ones that increasingly dominate as time goes by. The rest slowly fades into the background.

Looking at the clouds, I wonder how you would view the world today and how you would see your youngest, who is now older than you ever became. Your three women carry on your legacy, and you have left an indelible mark on the hearts of many others. It’s tough with pears – to use one of your favorite expressions – that you are no longer here, but we’re making do. So be it!

 🇸🇬 For newcomers in Singapore, both Dutch and English speakers, we have developed an Expat Onboarding Program. Check out the SingaporeandYou website for more information. You can also follow the Instagram page to stay updated on the latest plans.

🌴 Would you like to read more about (my expat) life in Singapore? Check 👉 SingaporeandMe (subscribe if you don’t want to miss one). For more Singapore photos and tips, you can follow me on Instagram.

🍀 Do you find my blogs worth reading? Feel free to share and like them 😍 AND a comment on my blog makes my day ❤️. Especially if I don’t know you personally.