SingaporeandMe

IK BEN NIET CREATIEF

Op de afbeelding hierna het bewijs. Af en toe een beetje (na)krabbelen vind ik heerlijk, maar voor het mooie of kunstige hoef ik het niet te doen.

Inzicht

Tijdens een hilarische en voor mij eye-opening omdenksessie viel het kwartje. Of feitelijker, de pen. Niet IS Niets.

Niet IS niets

De omdenksessie vond plaats tijdens een van mijn pré-Singaporelife managementdagen en deed ons managers vanaf het begin met veel energie en harde muziek op het puntje van onze stoel zitten. De twee trainers kwamen ons bekend voor. Het duurde niet lang voordat we hadden uitgevogeld dat trainer één – een lange, dunne dame – onder andere in de serie Loenatik mevrouw De Haas speelde (actrice: Catharina Haverkamp). En trainer twee – een kleine stuiterbal – figureerde in diverse reclames en tv-series (acteur: Rienus Krul). We zaten niet alleen op het puntje van onze stoel, we rolden er ook regelmatig vanaf. Van het lachen, om hen, en eigenlijk vooral om onszelf. Op pijnlijk humoristische wijze werd ons zonder genade de spiegel voorgehouden.

Tijdens deze sessie viel het kwartje: we typeren onszelf – en anderen – door te focussen en te benoemen wat ‘we’ en ‘ze’ NIET zijn. Dat kwartje viel zo:

Haar naam is Haas begon een rollenspel met het gooien van een pen naar Rienus. Aan het einde van het rollenspel vroeg ze ons: “Wat hebben jullie zien gebeuren?” Dit leverde een hele lijst aan observaties op, zoals: Rienus ving de pen niet, Haas maakte geen oogcontact voordat ze gooide, Haas gooide niet gericht, Rienus deed niet zijn best, en nog veel meer ‘niets’ en ‘geens’.

Haas prikkelde ons na die observatieronde met de vraag: “Wat valt je op aan jullie beschrijving van wat hier gebeurde?” Het bleef stil. Niemand? Stil. “Hah!” riep ze uit, terwijl haar lange lijf alle kanten van haar speelveld op zwaaide en maaide. “Word eens wakker! Jullie beschrijven allemaal dingen die NIET zijn gebeurd. En die lijst kan ik nog wel verder aanvullen. Wat denk je van: Rienus spreekt geen Chinees, Rienus stond niet op z’n kop, ik maakte geen salto en ik heb geen rode broek aan.” Een aantal van ons begon ongemakkelijk te schuiven, het kwartje was nog niet gevallen. Een aantal grinnikte besmuikt, hand richting mond en hoofd brengend. Wakker geworden.

Ja-Maar

“Voor iedereen die het nog niet begrepen heeft,” zwaaide Haas het kwartje de lucht in, “jullie beschrijven wat er NIET gebeurd is, en niet wat er WEL gebeurd is! En… dat doen jullie in jullie dagelijks leven vast ook. Zo van: Jan kan niet samenwerken, Truus kan niet overweg met Excel, Peter communiceert slecht. En als manager voer je ook vast beoordelingsgesprekken die gevuld zijn met wat jouw medewerker allemaal niet kan. Staat er in jullie vacatureteksten ook ‘geen 9-tot-5 mentaliteit?’” Er werd gelachen, gewezen en gepeinsd. De ‘JA-MAAR’ hing boven veel van onze hoofden. Die liet Haas daar hangen door af te sluiten met de feitelijke observatie van wat er gebeurde: “Ik gooide de pen, Rienus bracht zijn handen omhoog, en de pen viel op de grond.” Punt.

Het waardevolle, op humorvolle wijze in mijn gezicht gesmeten inzicht dat het volstrekt irrelevant is om te beschrijven wat er ‘NIET’ is, komt nog regelmatig bovendrijven. In coach / mentor- en inspiratiesessies is de eerste shift die we maken, vaak die van ‘niet’ naar ‘wel’. Moeiteloos is een lijst op te dreunen met dingen die we niet goed doen of kunnen en dingen die we niet gaan doen omdat puntje puntje excuus. Veel moeilijker is het om een lijst te maken van dingen waar we goed in zijn en die wel wel gaan doen. Op de vraag ‘wat zijn je sterke punten’ volgt vaak het antwoord: “Oh jee… ik ben daar echt NIET goed in, in het benoemen van mijn kwaliteiten.”

Herkenbaar? Let de komende weken maar eens op de wijze waarop jij jezelf, mensen en dingen duidt. Doe je dat door vooral te zeggen wat NIET is? Of beheers jij de kunst van WEL in taal en -gedachten. En ook hier geldt: Oefening baart kunst.

Ik ben creatief

Af en toe een beetje krabbelen vind ik heerlijk. Er ontstaan nieuwe ideeën terwijl ik dat aan het doen ben. Op de achtergrond het bewijs.

Hey! Ik ben Maaike, en onder de naam SingaporeandMe blog ik over mijn leven in het algemeen, en mijn ervaringen als expat in Singapore in het bijzonder. Voel je vrij om mijn blogs te delen en liken 😍, en ik vind het geweldig als je een reactie achterlaat!

Voor 🇳🇱 en 🇬🇧-talige partners van expats in Singapore, hebben we een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

---

🇬🇧 What I Am NOT

I AM NOT CREATIVE

In the image below, the evidence. I love doodling from time to time, but I don’t do it for the sake of beauty.

During a hilarious and eye-opening ‘flip-thinking’ session, the penny dropped—or more accurately, the pen dropped. ‘Not’ IS NOTHING.

Not is NOTHING

This flip-thinking session took place during one of our management days, where right from the start, energetic music and excitement had us on the edge of our seats. The two trainers looked familiar. It didn’t take long for us to figure out that Trainer One, a tall, slender woman, was an actress played in Dutch series like Loenatik (actress: Catharina Haverkamp). And Trainer Two, a small ball of energy, had appeared in various commercials and Dutch series as well (actor: Rienus Krul). Not only were we on the edge of our seats, but we were also regularly falling off them—from laughing. Not just at them, but especially at ourselves. With painful humor, they held up a merciless mirror to us.

And during this session, the penny dropped: we define ourselves and others by focusing on what we and they are NOT. Here’s how it went:

Haas began a roleplay by tossing a pen to Rienus. At the end of the exercise, she asked us, “What did you see happen?” A long list of observations followed, including: Rienus didn’t catch the pen, Haas didn’t make eye contact before throwing it, Haas didn’t aim well, Rienus didn’t try hard enough, and so on, listing all the things that didn’t happen.

After we finished sharing our observations, Haas challenged us with the question: “What do you notice about how you described what happened?” Silence. No one? Still quiet. “Ha!” she exclaimed, swinging her tall body dramatically around the stage. “Wake up! You all described things that didn’t happen. And I can add so much more to that list: Rienus didn’t speak Chinese, Rienus wasn’t standing on his head, I didn’t do a somersault, and I’m not wearing red pants.” Some of us began to shift uncomfortably, the penny hadn’t dropped for everyone yet. A few of us stifled nervous giggles, hand to mouth, head tilted. We were waking up.

Yes, but

“For those of you still not getting it,” Haas continued, waving her observation in the air, “you’re describing what didn’t happen, not what did happen! And… you probably do this in your daily life, too. Like: John can’t work well in teams, Jane doesn’t get along with Excel, Peter’s bad at communication. And as a manager, you probably conduct mid- and end-year reviews filled with everything your employee can’t do, right? Do your job descriptions include ‘no 9-to-5 mentality’?” We laughed, pointed at each other, and pondered. The “Yes, but…” hung over many of our heads. Haas let it hang there, finishing with a factual observation of what did happen: “I threw the pen, Rienus raised his hands, and the pen fell to the floor.” Period.

The valuable, humorously delivered insight that focusing on what isn’t is completely irrelevant, still resurfaces for me often. In coaching, mentoring, and inspiration sessions, the first shift I often make is from focusing on ‘what’s not’ to ‘what is.’ It’s effortless to list all the things we’re “not” good at. But much harder to create a list of things we are good at. When asked “What are your strengths?” the common response is, “Oh dear… I’m really NOT good at naming my strengths.”

Sound familiar? Over the next few weeks, pay attention to how you describe yourself, others, and things around you. Do you mostly describe what isn’t? Or have you mastered the art of focusing on what is in both language and thought? Practice makes perfect:

I am creative

I love doodling from time to time. New ideas emerge while I do it.
In the image below, the evidence.

Hey! I’m Maaike, and under the name SingaporeandMe, I blog about my life in general and my experiences as an expat in Singapore in particular. Feel free to share and like my blogs 😍, and I’d love it if you leave a comment!

For 🇳🇱 and 🇬🇧-speaking partners of expats in Singapore, we’ve developed an Expat Onboarding Program. Check out the SingaporeandYou website for more information, and follow the Instagram page to stay updated on the latest plans.