SingaporeandMe

Het afgelopen jaar heb ik duizenden Singapore dollars verdiend. De Dependant-zaken gaan goed. Ik verdien mijn onafhankelijkheid op onnavolgbare wijze terug. Het inleveren van een loonstrook wordt daarmee verzacht en vergoelijkt (zonder ‘i’, zo leer ik nu).

Dat ik dacht dat het een verbastering van ‘goei’ was, verraadt mijn Brabantse inborst. Maar goei 😉, ik dwaal af.

Hoe ik duizenden Singapore dollars ‘verdiende’

In mei en december vloog ik economy class heen en weer naar Nederland. Daarmee heb ik een slordige SGD 6.000 verdiend. Hoezo verdiend? Simpel: in ons Singapore-budget had ik mezelf twee businessclass tickets per jaar toegekend. Door die niet te boeken, heb ik dat bedrag eerlijk verdiend (lees ook mijn blog over de geneugten van businessclass vliegen👉 achter het gordijn).

De verborgen winst van niet-afrekenen

Voorafgaand aan die trips had ik eindeloos en succesvol online gewinkeld. Mijn winkelmandjes zaten tot de nok toe gevuld. Als ik toch in Nederland ben, kan ik een bult kleren en schoenen meenemen waar mijn Hollandse postuur en dito stappers wél in passen. En vervolgens heb ik niet op afrekenen geklikt. Nou ja, niet bij elk winkelmandje. Kassa: SGD 2.000.

Over winkelen gesproken: dankzij het tropische klimaat en mijn afhankelijke status – zonder airco-kantoor om een representatieve garderobe te rechtvaardigen – leef ik grotendeels in floddertjes en slippers. In Nederland had ik mezelf als carrièrevrouw-met-flinke-loonstrook een stevig kledingbudget toegegund. Maar hier? Niet relevant. Opgeteld: SGD 5.000.

Toegegeven, ik heb onlangs één uitspatting gedaan: een superfancy oude kimono die kunstig vermaakt is tot ‘tussenjas’. Een rib uit mijn lijf, maar door slim onderhandelen wist ik hem te bemachtigen voor €230.

“Waarom reken je ineens in euro’s?” vroeg manlief.
“Nou, omdat SGD 330 belachelijk klinkt”, luidde mijn antwoord.

Hij vroeg me vervolgens wie ik daarmee voor de gek wilde houden. Auw. Afijn, ik vind hem geweldig. En die Kimono trouwens ook. Al denk ik niet dat ik hem hier – of waar ook – vaak ga dragen.

Openbaar vervoer als inkomstenbron

Elke metrorit bespaart me ook nog eens SGD 15 – zie budget -, en aangezien ik nogal eens ondergronds te vinden ben, kom ik makkelijk op een jaartotaal van SGD 3.000. (Lees ook mijn blog: van OV-hater naar OV-fan).

Feestjes zonder financiële kater

Dan de sociale uitgaven. In Singapore is het heel gebruikelijk om alle uitgaven te splitten tot achter de komma. Kopjes koffie, lunches en andere uitgaansactiviteiten worden – uitzonderingen daargelaten – per persoon per daadwerkelijk gebruik afgerekend. Gelet op mijn nagenoeg niet bestaande alcoholconsumptie, en het tempo waarmee ik in Nederland vaak als eerste de pinpas trek om te trakteren, ben ik hier goedkoop uit. Voeg daaraan toe dat verjaardagen, en de daarmee gepaard gaande cadeau’s, hier nauwelijks een ding zijn en ik reken een voorzichtige SGD 2.000 bij mijn verdiensten op.

Inpakken, weggeven en besparen

Onze op handen zijnde verhuizing (het is ‘leave it’ geworden) had niet in de laatste plaats te maken met de houding van onze agent. Onderhandelen namens een klant, terwijl je eigen courtage afhangt van het bedrag dat die klant betaalt? Natuurlijk. De zogeheten Perverse Prikkel heeft hier de leiding. Maar het toppunt: dat we SGD 2.500 moesten aftikken voor haar niet-onderhandelen? Over mijn uhhhh tropische bezwete lijf. Dat bedrag heb ik dus mooi verdiend door zelf een nieuw appartement te vinden en te onderhandelden zonder tussenkomst van een agent.

Met de verhuizing verdwijnen er ook wat vierkante meters, en daarmee meubels. We hebben ze weggegeven. Tsja, wat moet je ervoor vragen? Overigens, herken je ook dat je zelf altijd alles weggeeft, maar andersom altijd de F#@$$%$ing hoofdprijs moet betalen?

Enfin, we gingen op pad voor nieuwe meubels en BIJNA gaven we in één adem SGD 3.000 uit aan werkelijk schitterende vintage stukken. Waaronder een fantastisch vitrinekastje – we gaan van inbouw woonkamer kasten naar geen kasten – en een om af te likken zo mooi Art Deco stoeltje. En dan moesten er nog eetkamerstoelen bij, nieuw SGD 700. Maar wijzer met de jaren wist ik mijn impulsiviteit te beteugelen. We sliepen er een nachtje over.

Inmiddels heb ik via preloved platforms de hele huisraad gescoord voor een schijntje.

De eindafrekening: een jaarsalaris

Laten we de optelsom maken: SGD 22.500 in twaalf maanden. Netto. Kijk, dat vergoeilijkt 😜 mijn Dependant-status optimaal.

En als ik volgende week onze volledige borg terug weet te onderhandelen – een bedrag dat manlief al heeft afgeschreven vanwege alle horrorverhalen hier – dan heb ik een aardig modaal jaarsalaris binnen geharkt.

Succesvol

En ondertussen? Ondertussen heb ik ook nog een succesvol eigen bedrijf uit de grond gestampt. Mijn definitie van succes is niet in geld uit te drukken, dat heb je inmiddels wel door (lees ook mijn blog 👉 Succes zit tussen je oren). En toch voel ik bij elke dependent-cent die ik uitgeef, de behoefte om die te verantwoorden.

Hoe manlief daarover denkt? Hij vindt mij – met of zonder kimono – ook geweldig. En onbetaalbaar ♥️.

🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike, en onder de naam SingaporeandMe blog ik over mijn leven in het algemeen, en mijn ervaringen als expat in Singapore in het bijzonder. Voel je vrij om mijn blogs te delen en liken 😍, en ik vind het geweldig als je een reactie achterlaat!

Voor 🇳🇱🇬🇧-talige partners van expats in Singapore, heb ik samen met een collega een Expat Onboarding Programma ontwikkeld. Check de website van SingaporeandYou voor meer informatie hierover. Je kunt ook de Instagram of Facebook pagina volgen om op de hoogte te blijven van de nieuwste plannen.

---

🇬🇧 A Masterclass in Creative Accounting

Over the past year, I’ve made thousands of Singapore dollars. The dependant business is booming. I’m earning back my independence in a way that defies all logic. The loss of a paycheck is thus softened.

How I’ve Earned Thousands of Singapore Dollars

In May and December, I flew economy class back and forth to the Netherlands. That earned me a neat SGD 6,000. How so? Simple: in our Singapore budget, I had generously allocated myself two business-class tickets per year. By not booking them, I technically earned that amount (Read more about the perks of flying businessclass in my blog: behind the curtain).

The Hidden Profit of Not Checking Out

Before these trips, I engaged in endless online shopping sprees—my carts overflowing with items. After all, if I’m going to the Netherlands, I might as well bring back a stash of clothes and shoes that actually fit my Dutch frame. Then, I did not click ‘checkout.’ Well, not on every cart. Savings: SGD 2,000.

Speaking of shopping: thanks to the tropical climate and my dependant status—without an air-conditioned office to justify a professional wardrobe—I mostly live in breezy dresses and flip-flops. Back home, my career-woman self would have allocated a generous clothing budget. But here? Not relevant. Total savings: SGD 5,000.

I must admit, I did splurge recently: a stunning vintage kimono, artistically repurposed into a ‘between-seasons’ jacket. A small fortune, but with some smart bargaining, I got it for €230.

“Why are you suddenly talking in euros?” my husband asked.
“Well, because SGD 330 sounds ridiculous,” I replied.

He asked who I thought I was fooling. Ouch. Anyway, I think he’s great. And so is the kimono. Though I doubt I’ll actually wear it.

How Public Transport Pays Off

Each MRT ride saves me another SGD 15—according to our budget—and since I take public transport quite often, that easily adds up to SGD 3,000 a year. (Read more about traveling with the MRT in Singapore in this 👉blog)

How Skipping Gifts and Drinks Adds Up

Then, the social expenses. In Singapore, it’s common practice to split bills down to the cent. Coffees, lunches, and nights out—each person pays strictly for their own consumption. Given my near-zero alcohol intake, and the fact that I’d normally be the first to grab the check in the Netherlands, I come out ahead here. Add to that the near-absence of birthday celebrations (and their accompanying gifts), and I can conservatively add another SGD 2,000 to my earnings.

Move, Minimize, and Save

Our upcoming move (yes it’s leave it) was largely driven by our agent’s attitude. Negotiating on behalf of a client while your own commission depends on the amount that client pays? Of course. The so-called Perverse Incentive reigns supreme here. But the final straw? Being asked to cough up SGD 2,500 for her non-negotiation efforts. Over my… well, let’s just say, sweaty, tropical body. I saved that amount by finding a new apartment myself and negotiating without an agent.

With the move, we’re also downsizing, meaning some furniture has to go. We gave it away. Tell me, do you recognize this? You always give things away for free, but when you need something, you end up paying the full, ridiculous price?

Anyway, we went shopping for new furniture and almost dropped SGD 3,000 in one go on some truly stunning vintage pieces—including a fantastic display cabinet (since we’re going from built-in storage to no storage) and an absolutely gorgeous Art Deco chair. And then there were the dining chairs: SGD 700. But, wiser with age, I managed to rein in my impulsiveness. We slept on it.

Since then, I’ve managed to source everything secondhand for a fraction of the price.

Total: One Year’s Earnings

So, let’s tally it up: SGD 22,500 ‘earned’ in twelve months. Not bad, right? It certainly helps justify my Dependant status.

And if, next week, I manage to negotiate the full return of our rental deposit—a sum my husband had already written off due to all the horror stories — I’ll have practically made a median salary.

Succes

Meanwhile? Meanwhile, I’ve also built a successful business from scratch. My definition of success (read more about this in this 👉 blog) isn’t measured in dollars, as you may have gathered. But still, with every dollar I don’t spend, I feel a tiny urge to justify it.

And my husband? He thinks – with or without Kimono – I’m amazing too ♥️. And priceless.

Hi, I’m Maaike, and under the name SingaporeandMe, I blog about life in general and my experiences as an expat in Singapore in particular. Feel free to share or like my blogs — I’d love it if you left a comment too!
For 🇳🇱🇬🇧-speaking partners of expats in Singapore, we’ve developed an Expat Onboarding Program. Check out the SingaporeandYou website for more information, or follow us on Instagram or Facebook to stay updated on our latest plans.