SingaporeandMe

De koffer ligt open op bed, klaar voor de laatste ‘oh-ja-bijna-vergeten-dingetjes’. De zomervakantie is voor de meeste mensen al lang en breed voorbij, maar wij hebben hem nog te goed. Jippie.

Het enige nog thuiswonende kind heeft gisteren de aftrap van haar nieuwe opleiding gehad. En onze middelste appte ik gisteren nog even om te vragen hoe zijn eerste week was. Beide blij en enthousiast. Jippie.

De oudste van de drie musketiers heeft het fenomeen ‘schoolvakantie’ al jaren achter zich gelaten. Dat neemt niet weg dat hij – net als ik – nog steeds eerder in schooljaren denkt dan in kalenderjaren. Althans, wanneer het hem uitkomt. Als ik hem rond de kerst vraag of hij zich al heeft ingeschreven voor die studie waar hij zo enthousiast over was, is het: Nee, volgend schooljaar bedoelde ik.” En tegen het einde van het schooljaar verandert dat net zo makkelijk in: “Nee, ik zei toch begin van het nieuwe kalenderjaar.” Maakt mij niks meer uit. Nee, echt. Loslaten. Jippie.

Manlief heeft zijn interim-klus afgerond en is na het zaalverbond gelukkig weer opgeknapt. Hij heeft geen zin in de reis – al is deze minivlucht naar España easy peasy – maar wel in de vakantie zelf. Jippie.

Leerdoel

Ik heb de afgelopen twee dagen zelf nog even in de schoolbanken gezeten. Na een zomerstop pakten we de studiedraad weer op: veel oefenen, veel lachen en lekker praktisch aan de slag. En hard werken, want dat is wat ik nu eenmaal doe. Ik ben continu alert op de behoeften van anderen en anticipeer daar proactief op. Loopt iemand vast bij het opstarten van een video? Ik sta er al naast. Wil iemand meer ruimte innemen? Ik zorg dat ze aan bod komt. Zenuwen voor een oefening? Tijd voor een power-up-zelfvertrouwen-boost. Kramp en ongemak in de lucht? Ik gooi de groep wel even in een lachstuip.

En… om het beeld compleet te maken: ik was deelnemer, niet de trainer.

Toen ik gisteravond naar huis reed, was ik opgeladen én lichtelijk – ahum – vermoeid. Goh… wat was mijn eigen leerdoel ook alweer?

En nu? Nu is het vakantie. Jippie!

Hasta la vista!

 🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven bij elkaar. De start van mijn schrijfsels was mijn vertrek naar Singapore. Dat hoofdstuk is eind 2025 afgesloten, de echo ervan klinkt nog zachtjes door.

Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom.

📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.