Dai Dai

Dai Dai van Shakira is dé zomerhit van 2026. Wist jij dat? Ik niet.

Muziek is een magneet voor herinneringen, voor gevoel, voor humeur. Ik hou ervan.

Hete Franse Zomers

Als we in de patio van ons hotel in Córdoba zitten, torpedeert de playlist die het hotel afspeelt me terug naar vakanties van veel langer geleden. Crowded House, R.E.M. en Bryan Ferry brengen me terug naar hete Franse zomers.

Hete Franse zomers, in een tijd waarin airco nog geen standaard was en theedoeken voor de ramen van de auto de zon probeerden te weren. Zwetend op de achterbank, om de beurt met zus de benen strekken op de middenconsole of op elkaars schoot.

Drie weken vakantie. Een rij cd’s, met Roxy Music als hoofdtoon. Wat deden we eigenlijk, die vakanties, behalve luieren, Harlequin-romans verslinden en een beetje jeu de boules spelen en barbecueën? Een stadje bezoeken zo nu en dan. Een kerkje bewonderen. Veel zwemmen, dat ook. En verbranden.

En steeds een beetje losser en verder weg van paps en mams. In een eigen tent, op een ander stuk van de camping.

Dat meisje van toen. Hoeveel van haar is er nog in het hier en nu? Als ik mijn ogen dichtdoe en luister naar Roxy Musics Avalon, ben ik het weer even helemaal.

Now the party’s over
I’m so tired
Then I see you coming
Out of nowhere

Papa Chico

Er volgt een latere vakantie, met andere muziek. Het zomerse nummer Papa Chico teleporteert me naar mijn eerste vakantie zonder ouders. Calella was het, waar de opnieuw uitgebrachte gouwe ouwe Come on Eileen iedereen, in de voorloper van de Macarena, de dansvloer op joeg. Ik hoef de begintune maar te horen en mijn handen wapperen als vanzelf naar voren.

Nightswimming

En nu de muziekdoos open gaat, voel ik Nightswimming van R.E.M. Mijn troostnummer in een periode waarin zwaarmoedig plus mijn leven ontkleurde. Vakantie in Zweden, koptelefoon op, muggenbulten. Ik kan de zwaarte bijna vastpakken als ik dat nummer hoor en zie mezelf weer op een tak zitten.

Muziekmagneet

En zo kan ik nog wel even doorgaan: Natalie Merchant, vele heen-en-weers naar het Franse dorp Sapogne; Jack Johnson in Italië; Buena Vista Social Club in Cuba; Counting Crows en Mando Diao, ultiem voor onderweg.

Tussen de hete zomers in Frankrijk zitten heel wat zomers. Herfsten. Winters. En Lentes ook.

Ergens in die jaren is de koppeling tussen muziek en vakantie losgeraakt. Dit jaar is er zelfs nog geen toon uit de speakers gekomen in de auto. Mijn eigen muzieklijst op Spotify groeit rustig door, een mix van oud en nieuw. Van hitlijsten en nieuwe albums ben ik niet op de hoogte, de radio is nooit meer aan. En met uiteenlopende muzieksmaken in één auto (ergo huis en huwelijk) wordt muziek steeds vaker een individuele beleving.

Nog vier dagen

Muziek is een magneet voor herinneringen, voor gevoel, voor humeur. Ik hou ervan. Een vakantie zonder muziekhaakje? Dat kan eigenlijk niet. Ik heb nog vier dagen.

Dai Dai gaat hem niet worden. Sorry, Shakira. In plaats daarvan trek ik Los Lobos uit de digitale platenkast. Die mannen gisteren spelend op het plein ter hoogte van de Alhambra, hebben dat zaadje geplant. Ik vind het wel toepasselijk en als je de D weglaat ….

Aiaiaiaia Anselma Anselma Anselma

  🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven bij elkaar. De start van mijn schrijfsels was mijn vertrek naar Singapore. Dat hoofdstuk is eind 2025 afgesloten, de echo ervan klinkt nog zachtjes door.

Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom.

📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.

Plaats een reactie