SingaporeandMe

“Ben je weer aan het werk, Maaike?” schalt de scherpe stem van een buurtgenoot over de straat, nog voordat ze haar beide benen uit de auto heeft gehesen. Ik mompel iets over vakantie, net terug, opleiding… en mijn antwoord dooft langzaam uit. “Ah, want je zag er zo sjiek uit van de week toen je voorbij liep.”

Vakantie‑achterblijvers

Een paar sokken, een hoed, een bikini‑broekje en GRRRRR mijn mooie bril zijn achtergebleven in Andalusië. En dat is niet het enige wat daar is achtergebleven. Mijn zonnige humeur is ook behoorlijk ver te zoeken.

Ik typerdetyp nog wat onwennig op een laptop. Waarom dat vermeldenswaardig is? Nou, normaal typerdetyp ik op een toetsenbord dat aan mijn iPad hangt. Zo’n lekker klik‑er‑aan‑klik‑er‑af ding. Blijkt dus ook heel makkelijk klik‑kapot te gaan. Net na het verstrijken van de garantietermijn. Natuurlijk.

Geluk bij een ongeluk: manlief had vlak voor de vakantie een supersonisch snelle nieuwe laptop besteld. Nu kan ik op zijn oudje, die eigenlijk helemaal niet zo oud is, lekker verder typen. Een nieuw toetsenbordje voor mijn iPad kopen vertik ik.

Apple pech

Apple en ik zijn überhaupt geen match. Ooit kocht ik zo’n ultradunne laptop. Die stierf eveneens direct na het verstrijken van de garantietermijn. En de vorige iPad had mij ook niet lief: het toetsenbord ging in staat van ontbinding. Waarschijnlijk een combinatie van tropische hitte en huid die steeds over het velletje streek dat het toetsenbord moest beschermen. Manlief vond dat mijn schrijfsels niet in staat van ontbinding moesten worden geschreven, dus kocht hij een nieuw exemplaar. Dat bleek een rib uit het lijf, want het compatibele toetsenbord was niet meer te krijgen, dus moest de nog goed werkende iPad óók vervangen. En alsof dat nog niet genoeg was, bleek ook de i‑pen (heet dat zo?) evenmin compatibel. Natuurlijk.

Klaagzang

Oké oké, ik ben aan het zaniken en nog maar net op dreef. #Zwaarleven. Ik geef het toe: ik heb een kater. Een vakantiekater. Alhoewel… vakantiekater?!

Andalusië was heerlijk, fantastisch, geweldig en zo meer. En tijdens die heerlijke vakantie mocht ik van mezelf alles even on‑hold zetten. Alle vragen, alle zoektochten, alle beslissingen. Het leven gewoon even geleefd. En ik kwam ook heerlijk in de boeiend‑modus.

Maar nu is die vakantie — mijn respijt op actie, op besluiten — voorbij. Nu moet er IETS. DE HOOGSTE TIJD. ACTIE.

Mijn Singapore‑jaren omarmde ik met wijde armen als rust en tijd om te bezinnen. Om nieuwe dingen uit te proberen en te genieten. In vertrouwen dat er wel antwoorden zouden komen. Hoe dat heeft uitgepakt, is te lezen. En ja, er zijn antwoorden gekomen op heel veel vragen. Het overduidelijke, eenlettergrepige antwoord: NEE. Nee op heel veel. De JA, zo beloofde ik mezelf, die puzzel ik terug in Nederland in elkaar.

Puzzel

Terug thuis — nog geen jaar geleden, en dat lijkt triviaal maar geloof me: het is relevant, al is het maar voor mijn eigen preferred alternative story — zou het met al die mooie puzzelstukjes in mijn rugzak allemaal op zijn plek vallen. En dat. Deed. Het. Niet.

Geen zin

De afgelopen maanden heb ik de puzzel honderd keer gelegd. En er ook nog wat nieuwe stukjes bijgezocht. Ik verveel me geen minuut en ontwikkel lekker door. Maar nee, ik ben niet “aan het werk”… althans niet in de ogen van de buurvrouw. En ook niet in de ogen van mijn innerlijke criticus, die gek genoeg dezelfde stem heeft als die buurvrouw en hardnekkig blijft pushen op knoppen die ik uit wil laten staan.

“Je moet wel gaan werken hè,” kwetterde ze toen ik nog geen jaar geleden net voet op Nederlandse bodem had gezet. Werken. Dat. Moet.

Maar. Ik. Heb. Geen. Zin.
Om. Me. Weer. Terug.
In. Dat. Malletje.
Te. Persen.

Malletje gezocht

Ik ben wel op zoek naar een nieuw malletje. Of op zoek … stiekem hoop ik, hoe mal is dat, dat het malletje mij vindt. Suggesties zijn welkom.

Joe Joe. En Verder.

 🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven bij elkaar. De start van mijn schrijfsels was mijn vertrek naar Singapore. Dat hoofdstuk is eind 2025 afgesloten, de echo ervan klinkt nog zachtjes door.

Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom.

📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.