Gelukkig is er de bonuskaart

De wereld staat op z’n kop, maar gelukkig is er nog één zekerheid: de bonuskaart.

Lege schappen en ontbrekende digitale schapkaartjes domineren het Nederlandse nieuws. Op wereldschaal dreunt Trump’s bizarre olie‑deal met Rusland nog na terwijl hij schaamteloos met z’n lippen getuit, hoofd schuin in de nek en zijn oranje haar in de lak, de wereld verkondigt dat het tijd is voor een nieuwe president in Oekraïne. Really?!

Noodpakket

Ondertussen is het officiële overheidsadvies voor een noodpakket bijgesteld. Niet 72 uur, maar minimaal 8 dagen moet je vooruit kunnen met eten, drinken, licht en vuur. Ik ben allesbehalve een doomprepper, maar we waren het er thuis een jaar geleden wel over eens dat we niet die sukkels gingen zijn die vasthouden aan ‘het zal zo’n vaart niet lopen’.

Want stel hè, stel… dat het wél loopt. Die vaart.

Postcode loterij

Vanuit dezelfde omgekeerde denktrant: wat als het onwaarschijnlijke gebeurt ben ik ooit mee gaan doen aan de Postcode Loterij. De hele straat feestend aan me voorbij zien trekken omdat DE hoofdprijs is gevallen, terwijl ik als enige zonder lot achter het raam sta te kijken? #Dachtutniet.

Check. Check. Wij zijn ingedekt. Het postcodelot zit in onze digitale kluis en het noodpakket is, op de radio na, compleet. Ha! Ons hebben ze niet.

Doomscenario

Ik ben ook geen doomscenario‑denker en geloof nog steeds dat de meeste mensen deugen. Maar zo nu en dan kruipt het jaren ’80‑voordat‑de‑bom‑valt-gevoel onder mijn huid. Wat als die gek met zijn dikke worstenvingers, getuite lippen en scheef hoofd op die rode kop drukt?

Uh, zei ik kop? Ik bedoel knop. Of kop, ook treffend. Het lijkt immers steeds meer over grote-kop-ego’s te gaan dan over knoppen.

Nulletjes en eentjes

Alhoewel. Misschien zit het gevaar niet zozeer in die worstenvingers, maar in een uit de kluiten gegroeide BOT die zich langzaam maar zeker met nulletjes en eentjes door onze niet‑zo‑goed‑gesloten kluisdeuren heen wringt.

Plots krijg ik begrip voor doompreppers en zelfs voor plotdenkers. Maar net zo plots verdwijnt dat ook weer naar de achtergrond. En plots kan ik me weer druk maken over vluchttijden, gemiddelde zonuren in Lanzarote en de vraag: risico lopen of allrisk verzekeren. #zwaarleven

Lege schappen en mopperaars

Van de week was onze Appie Heijn, net als alle andere Heijen in Nederland, nagenoeg leeg. Overal hingen briefjes met excuses voor het ongemak. De meeste mensen deugen, maar toch waren er best een boel aan het mopperen.

Mopperen omdat er geen gehakt lag. Mopperen omdat de peren op waren. Mopperen omdat de zegels niet konden worden ingewisseld. #zwaarleven

Lichtpuntjes

Gelukkig zijn er ook lichtpuntjes.

Die Rusland deal … die moet nog maar blijken.
De verkiezingen in de US staan voor de deur en, als de meeste mensen inderdaad deugen, die gaan een flinke tik op die dikke vingers uitdelen.
En de bonuskaart natuurlijk…. die werkte namelijk wel. Je moet er toch niet aan denken dat je in al dit ongemak korting misloopt.

JoeJoe.

   🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven bij elkaar. De start van mijn schrijfsels was mijn vertrek naar Singapore. Dat hoofdstuk is eind 2025 afgesloten, de echo ervan klinkt nog zachtjes door.

Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom.

📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.

Geef een reactie