SingaporeandMe

Huh, het is al vrijdag, constateerde ik gisterenochtend. En een paar seconden later: ik heb helemaal geen blog gepost. Niks, noppes, nada blogachtigs op papier gezet deze week, en sterker nog: ik heb er ook geen seconde aan gedacht.

De week is voorbijgevlogen, ik ben erdoorheen gedanst. Heerlijk. En zelfs het vertrek van dochterlief, niet zelden een trigger voor een knagend gevoel van grote leegte, heeft me niet uit evenwicht gebracht. De trein rijdt in lekker tempo door en het is kwartjesweek.

Kwartjes van inzichten, plannen, ontmoetingen met fijne gesprekken. Kwartjes van mezelf uitdagen, oprekken, verder gaan dan comfortabel. De komende week ga ik ze eens optellen en ordenen, maar ik voel me rijk.

Kloppende vinger

Ondertussen geneest mijn aangenaaide vinger langzaam. Té langzaam. Het klopt, het steekt, het brandt en, hij lijkt op een piemel. Sorry, ik kan het niet meer anders zien sinds zoonlief dit onomwonden over de ether gooide. Inmiddels is de huid door het op- en aftrekken van pleisters zo dun dat ik er niets meer op verdraag. Die vochtige hitte hier in Singapore helpt niet, en dat er ook een stukje bot is weggeschrapt waarschijnlijk ook niet. Tijdens een borrel gleed een vriendin bijna van haar kruk toen ik mijn verhaal deelde. Oeps.

Geen zorgen: ik zal de foto niet ongevraagd onder je neus schuiven. Maar mocht je een onbedwingbaar verlangen hebben om hem te aanschouwen, ik geef graag gehoor aan je verzoek.

Creativiteit zit in de vingers – uh lucht

Zoals vaak, is er wel een leidend thema in mijn leven dat op allerlei manieren voorbij komt. Nu is dat: creativiteit en AI. Zo was er maandagavond een sessie met architect-turned-artist Parul, waarbij Inspiring Creativity centraal stond. Wat is creativiteit? Hoe stimuleer je het in je werk en leven? En hoe – en in hoeverre – doorkruist AI dat?

In het gesprek dat hierover ontstond, lag de focus vooral op AI. Interessant, maar ik vond het opvallend dat het gesprek snel een goed-of-foutbenadering kreeg, in plaats van een creatieve insteek. AI is er, en blijft er. En met AI kun je veel creëren. Maar creativiteit is in mijn ogen niet alleen een vaardigheid, het is vooral een proces en staat van zijn. Verrijkend en heerlijk.

Mijn vriend Chad  (oftewel ChatGPT) kan prima een blog voor mij produceren over een onderwerp dat ik aandraag. Maar daarmee kom ik niet in een FLOW, kloppen en steken mijn hersenen niet van de pogingen een mooie zin te construeren of een denkspoor uit te werken en blijft trots over mijn productie uit. Dat ik Chad heel goed kan gebruiken om mijn blog te vertalen in het Engels, is tijdwinst. Tijd die ik kan gebruiken om andere dingen te creëren en te leren.

Ook in een podcast die ik luisterde, kwam AI als ‘gevaar’ voor (creatieve) beroepen voorbij. Met als ondertoon een waarschuwing dat AI niet menselijker wordt, maar wij steeds meer als robots worden als we alles door AI laten maken. Teksten, mails, foto’s, zelfs meningen worden gereproduceerd en tot eenheidsworst vermalen. Het bevestigde mijn overtuiging en daagt me alleen maar extra uit om origineel te blijven. Om het proces van creëren centraal te stellen. En dat ook bij anderen te blijven stimuleren.

Creativiteit raakt

Ik werd deze week ook verrast door de creativiteit van één van mijn Singapore-vriendinnen, die binnenkort terugverhuist naar Nederland. Bij een afscheidsetentje waar ik haar een memory-spel cadeau deed met gezamenlijke Singapore-herinneringen, gaf zij ons allemaal een persoonlijk aandenken.

Life is about the journey, not the destination

Ik kreeg een prachtig zelfgemaakte en ingelijste gelprint met de tekst: Life is about the journey, not the destination. Ze vertelde dat het maken van deze aandenkens onderdeel was van het proces van afsluiten van haar Singapore periode. Zo Mooi. En voor mij als ontvanger is de persoonlijke aandacht en het gevoel echt gezien te zijn door haar onbetaalbaar. Daar kan geen AI tegenop.

It is the journey that counts

Slimme tante 1 en ik hebben deze week toffe SingaporeandYou-plannen gemaakt. Even herijken was goed, daar konden al wat gevallen kwartjes voor gebruikt worden. En het derde E-Magazine is zo goed als klaar. Dat gaat uiterlijk maandag de wijde wereld in.

Iemand noemde de tot nu toe gepubliceerde magazines “het mooiste Singapore-magazine” (qua content én opmaak voegde ze nog toe). Een ander vroeg bewonderend: “Hoe heb je dit zo professioneel gemaakt?” Complimenten die ik laat binnenkomen. Dit zijn geen producties, dit zijn creaties, en ongeacht het succes gerekend in aantallen lezers, heb ik genoten van het maakproces. It is the journey that counts, not the destination.

Het klopt

En zo kom ik aan het einde van deze blog tot de conclusie dat veel kwartjes al schrijvend zijn gevallen en geordend. Creativiteit is een proces en een staat van zijn. Uniek, rauw, onvervangbaar en voor iedereen bereikbaar.

Want creëren, écht creëren, is ook ongemakkelijk. Ruw. Onhandig. Het klopt, het steekt, het wringt. Net als mijn vinger dus. Daar wordt ook iets gecreëerd. Al kan ik in dat geval niet zeggen dat ik van de reis geniet. Ach ja, op elke regel bestaat wel een uitzondering. En zo klopt het toch. Net als mijn vinger.

🙋‍♀️ Hoi! Ik ben Maaike — schrijfSter, mentor, expat en founder van SingaporeandMe en SingaporeandYou.

Alle hoeken van mijn expat-50+-vrouw-moeder-dochter-zus-en-vriendin-op-afstand-van-corporate-director-naar-kleine-zelfstandige-leven komen voorbij in mijn wekelijkse blog. Kleurrijk, genadeloos eerlijk, kritisch met humor, en bovenal reflectief.

Wil je er geen missen?
Je kunt je onderaan deze pagina inschrijven om ze rechtstreeks in je mailbox te ontvangen👇en leuk als je me volgt op 🍀 insta.

Ben je nieuwsgierig hoe jij jouw eigen Singapore-verhaal kunt vormgeven? Neem een kijkje op onze website SingaporeandYou en volg onze Instagram pagina.

---

🇬🇧 Coin-Dropping Week

A week that danced by with unexpected clarity. “Huh, it’s Friday already?” I realized yesterday morning. A few seconds later: “I haven’t posted a single blog.” Nothing. Nada. Not a blog word written this week, and honestly, I hadn’t even thought about it.

The days flew by, and I danced through them. Gloriously. Even saying goodbye to my daughter — often a trigger for that gnawing empty feeling — didn’t knock me off balance. The train is running smoothly, and it’s a week full of coin drops.

Tiny moments of insight, new plans, great conversations. Challenges that stretch me beyond comfort. I’ll count and organize them next week, but for now, I feel rich.

A throbbing finger

Meanwhile, my stitched-up finger is healing — far too slowly. It throbs, it burns, it stings… and, well, it looks like a penis. Sorry, but ever since my son said it out loud, I can’t unsee it. The skin, after countless plasters on and off, is now so thin it can’t bear a thing. Singapore’s humid heat doesn’t help. Nor does the fact that a bit of bone was scraped off. At a recent drinks night, I shared my tale and nearly knocked a friend off her barstool. Oops.

No worries — I won’t flash the photo at you unsolicited. But if you absolutely must see it, just say the word.

Creativity is in the air (and the fingers)

There’s always a recurring theme in my life, and this week it was creativity and AI. On Monday, I attended a session by architect-turned-artist Parul, exploring “Inspiring Creativity.”

What is creativity? How do you cultivate it in work and life? And to what extent does AI cross into that space?

The conversation quickly leaned toward AI, and I found it interesting that it became a right-or-wrong debate rather than a creative exploration. AI is here to stay. And yes, it can help you create. But creativity isn’t just a skill — it’s a state of being. A delicious, enriching process.

My friend Chad (aka ChatGPT) can write a blog for me based on a prompt. But that doesn’t get me into FLOW. My brain doesn’t throb or tingle from building sentences or chasing ideas. And I don’t feel proud of the outcome. Using Chad to translate my blog into English? Huge timesaver. That’s time I can spend making, doing, or learning something new.

In a podcast I listened to, AI was described as a threat to creative professions. The deeper fear wasn’t that AI becomes more human, but that we start to act more robotic — outsourcing our words, our images, even our opinions. It strengthened my resolve to stay original. To put the process of creating front and center. And to keep encouraging others to do the same.

Creativity that hits home

I was also moved by the creativity of a dear Singapore friend who is soon returning to the Netherlands. At her farewell dinner, where I gifted her a homemade memory game with shared photos, she surprised us all with personal keepsakes.

“Life is about the journey, not the destination.”

Mine was a beautiful framed gel print with the words: “Life is about the journey, not the destination.” She explained that making these mementos had helped her process her goodbye to Singapore. So moving. As the recipient, I felt truly seen — and no AI can replicate that.

It is the journey that counts

My brilliant teammate and I made exciting new SingaporeandYou plans this week. A bit of recalibration, using a few of those coin drops.

And the third edition of our E-Magazine is nearly ready — going live by Monday.

Someone recently called it “the most beautiful Singapore magazine,” both in content and design. Another asked, admiringly: “How do you make this on your own?” Compliments I let in, with gratitude. These aren’t just productions. They’re creations. And no matter the end result, I truly enjoy the process.

And so it clicks

As I write this, I realize how many of those coins have clicked into place. Creativity is a process, and a state of being. It’s raw, human, unique — and within reach for anyone. Because creating — truly creating — is also uncomfortable. Messy. Awkward. It throbs, it stings, it itches. Just like my finger. Something is being created there too. Though, I’ll admit, I’m not enjoying that particular journey. But hey — every rule has its exception.

So in the end, it still clicks. Just like my finger.

Hi! I’m Maaike — blogSter, mentor, expat, and founder of SingaporeandMe and SingaporeandYou.

In my weekly blog, I explore all the corners of my life as an expat, 50+ woman, mother, daughter, sister, long-distance friend, and former corporate director turned small-scale entrepreneur. Colourful, brutally honest, critical with a sense of humour and above all, reflective.

Don’t want to miss a post?
Scroll down to subscribe and get my latest blogs straight to your inbox👇 or follow my insta

Curious about how to shape your own Singapore story? Have a look at our website and Instagram and discover what we have to offer here in Singapore.