SingaporeandMe

De wind ruist door de takken van de druif, de duiven koeren op halve sterkte en de warmte van de nieuwe dag zit als een belofte besloten in de muren van ons dakterras. De koffie is heet, de druiven zijn zoet, het uitzicht is oer-Hollands.

Groen en Tropisch

We wonen alweer ruim een half jaar niet meer in de tropen, al voelt het met temperaturen van ruim boven de 30 graden deze week alsof we terug zijn (lees ook Geland).

Op vrijdag werkt manlief thuis en starten we de dag, net als destijds in Singapore, samen met een kop koffie. Vandaag dus op ons dakterras, waar het om 8:00 uur nog goed toeven is. Uitkijkend over de daken geniet ik van ons groen. Groen van de lavendel, de citrusplant, de olijf en de klimop die ik probeer te stimuleren om onze muur te bedekken. Groen ook op ons ommuurde postzegel een verdieping lager, met nog meer planten: Toscaanse jasmijn die tegen de stam van de boom omhoogklimt en de clematis die ik geplant heb in de hoop dat deze de oude kloostermoppenmuur gaat bedekken. Zo krijgen we weer wat groen terug na het verwijderen van de oude klimop, die met haar dikke takken en stammen een deel van het stucwerk van de muur af drukte.

Reverse Culture Shock

Of ik Singapore mis, wordt me regelmatig gevraagd. En of ik weer erg moest wennen aan Nederland. Nee, en nee. Voor mij geen reverse culture shock. Ik voeg me verbazingwekkend gemakkelijk en gemoedelijk in mijn huis, mijn stadje en ons land. Maar, zo verdedig ik dit wat bruuske antwoord: andersom miste ik Nederland ook niet echt in die drie jaar Singapore.

Natuurlijk zijn er momenten, mensen en elementen waar ik weemoedig naar kan terugverlangen. Die waardevolle koffiemomenten op ons balkon bijvoorbeeld, waarmee we destijds iedere dag samen opstarten. Zo in alle rust de dag beginnen is goud waard. Nu manlief – behalve op vrijdag dan – al om 6:00 uur de deur uit gaat (gekkenhuis!), zit dat er doordeweeks helaas niet in.

En het kleurrijke, smaakvolle eten in de Hawker Centers: Indiaas bij Lau Pa Sat, Fried Rice, of heerlijk samen de dag afsluiten onder het genot van een Pad Thai bij onze Thai om de hoek. Daartegenover staat dat ik nu weer zelf boven de potten en pannen kan staan zonder meteen oververhit te raken. Dat we nu vaker in shifts eten, is een stuk minder gezellig.

Vrienden en familie

Het is fijn om bij vrienden en familie in de buurt te zijn. Een dagje sauna, een middagje lekker struinen door een stad, of gewoon ‘koffieleuterend’ na een stevige wandeling de dagelijkse dosis lief en leed doornemen. Dat de Singapore-meiden (en mannen) wel heel ver weg zijn, is natuurlijk jammer. Al zijn er ook weer een aantal tijdelijk terug, die ik probeer te verbinden door een maandelijkse Sisters of Singapore-wandeling.

De temperatuur van deze week drukt me weer even met de neus op mijn interne thermostaat en de impact daarvan op mijn energielevel. Nee, dat tropische weer mis ik zeker niet. Manlief daarentegen juist wel; die gaat echt ‘aan’ bij hoge temperaturen, maar mist nu wel het zwembad voor de deur om in af te koelen. De Lek, waar we zondag in zijn gedoken, is ook verkoelend, maar toch een stuk minder exclusief. Tja, je kunt niet alles hebben.

Singapore voelt als een ander leven. En toch ook weer niet. De afgelopen drie jaar zagen de juni/juli maanden er significant anders uit: exotisch, avontuurlijk en dynamisch. Het is dat ik de foto’s heb, want het is bijna niet te bevatten. Het voelt zo rijk dat ik dat allemaal in mijn rugzak heb kunnen stoppen en regelmatig beelden teruggespeeld krijg vanuit mijn fotogalerij. En het is ook heerlijk dat ik nu hier ben. Tropisch en wel, met alle ervaringen en puzzelstukjes die ik heb verzameld.

Of we van plan zijn om weer naar het buitenland te gaan, is ook een veelgestelde vraag. Nee, dat zit niet in de planning. Maar….. zeg nooit nooit Lah.

 🙋‍♀️ Hoi, ik ben Maaike. Onder de naam SingaporeandMe schrijf ik sinds 2023 mijn leven bij elkaar. De start van mijn schrijfsels was mijn vertrek naar Singapore. Dat hoofdstuk is eind 2025 afgesloten, de echo ervan klinkt nog zachtjes door.

Het vervolg
Vanaf hier schrijf ik verder. Over reizen en bestemmingen, levensfases, carrièreswitches en alle hersenspinsels eromheen. Over wat verandert, wat blijft, en alles wat ik onderweg tegenkom. Zonder socials. Terug naar de essentie die het schrijven voor mij heeft, in alle besloten openheid voor wie het leuk vindt om te blijven lezen.

📧 Nog geen abonnee en wil je meereizen in woorden? Laat je e-mailadres achter en ik bezorg mijn blogs in je postvak.